Εγώ είχα φύγει με τον ηλεκτρικό, πολύς κόσμος λαϊκοί κυρίως, περιμέναμε το τρένο και ήρθαν κάποιοι λίγοι Εθνικοί έξω από τα κάγκελα του σταθμού και πετούσαν κέρματα και μικροαντικείμενα, όχι κάτι τρομακτικό. Βγήκαν έξω κάτι δικοί μας να τους κυνηγήσουν και έφυγαν. Λάιτ σκηνικό, οι Εθνικοί ήταν 10 εναντίον 500 ξέρω γω και χωρίς να πετάνε σοβαρά αντικείμενα.
Από το ματς θυμάμαι ότι είχαμε πολύ κόσμο, τον πανηγυρισμό του Καμίτση, το μονολεκτικό πανό ΕΘΝΙΚΑΡΑ που τους πήραμε “στον ύπνο” μετά τη λήξη, αλλά κυρίως θυμάμαι την καζούρα που έκανε μια μερίδα οπαδών μας στην προθέρμανση στον Κουρκούνα τον τερματοφύλακα του Εθνικού. Ξεκίνησαν με το “Γαμιέται στη φυσούνα η μάνα του Κουρκούνα” , ψιλογελάκι ο Κουρκούνας. Του είπαν κανα δυο ακόμα, λιγότερο πετυχημένα, και ύστερα από λίγο (και μετά από ολιγόλεπτη σύσκεψη) του φώναξαν “Κούνα κούνα τον κώλο σου Κουρκούνα” και επί τόπου έσκασε στα γέλια κι ο ίδιος ο Κουρκούνας!!! Επίσης θυμάμαι ενός λεπτού σιγή πριν τη σέντρα (δεν θυμάμαι το λόγο κάποιος του Εθνικού μάλλον θα είχε πεθάνει) και με το που τελειώνει φωνάζει ένα παρεάκι από πάνω μου “Γαμιέται ο Θεός και ο Εθνικός!!!”
Γενικά στα ματς με Εθνικό υπήρχε πολλή ευρηματικότητα. 2 χρόνια μετά, πάλι στο Καραϊσκάκη στο 0-4 με το σκαφτό του Φύσσα, οι Εθνικοί κάνανε συλλαλητήριο και έβριζαν τον, τότε πρόεδρο τους, Τσιαμάκη να πουλήσει τις μετοχές του και να φύγει. Και τους φωνάζαμε “Τσιαμάκη Τσιαμάκη πούλα την ομάδα να πάρεις μηχανάκι”.
Ε τι να κάνουμε ρε φίλε, φοβόμαστε πια μη κολλήσει το μάτι μας καναδυό τρία έξτρα δευτερόλεπτα πιο επίμονα ή μη διασταυρωθεί κατά λάθος το βλέμμα μας με το βλέμμα καμιάς όμορφης σύντροφισσας και κατηγορηθούμε ως τοξικοί, παραβιαστικοί, πατριαρχικοί, φαλλοκρατικοί και φάμε καμιά μήνυση ή προσαγωγή ή φάμε τίποτα μπουνιές (στην καλύτερη) στα καλά καθούμενα.
Πάει πέθανε και η ατάκα, πάνε όλα. Πέθανε και ο Καίσαρης, πέθανε και ο Ηλίας Μπαζίνας, πέθανε και ο Αλέφαντος, πέθανε και ο Γιώργος Παρασκευάς, πέθανε και ο Τζίμης Πανούσης και μείναμε δυστυχώς μόνοι μας με τον Άδωνι Γεωργιάδη και με τους ψευτοκινηματικούς ψευτοαριστερούς που τους εξοργίζουν οι καφρίλες εναντίον του δικαιωματισμού αλλά καθόλου δεν τους εξοργίζουν οι καφρίλες ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα ας πούμε. Δεν τους ενοχλούν καν αυτά. Άλλα τους ενοχλεί η λαϊκή γλώσσα.
Η γραφή που λες παλιά υπήρχε και σε καθημερινά έντυπα, όχι μόνο σε βιβλία. Το Φως των Σπορ άμα διάβαζες, πήγαινες και έδινες Πανελλήνιες μετά. Και περνούσες!!
Σε λίγο καιρό θα τα λέμε και δεν θα μας πιστεύει κανείς. Ήδη μη σου πω..
Είχε κάνει ένα καφενείο των φιλάθλων ο Γεωργίου στο xprees Μυκάλης και Βενιζέλου . Μια εβδομάδα πριν την σφαγή του σπανεα . Εκεί ήταν και μίλησε το μισό ΔΣ του ερασιτέχνη όντας παιδάκια . Που να υπάρχει αυτό τώρα ε…
“έξω τα μπράτσα από τις πορείες” , “ζήτω το έκφυλο προλεταριάτο” και “κλωτσιές με δωδεκάποντα”. Εν τω μεταξύ οι σίστες έχουν όπλα όλοι πλέον. Κι εμείς πάμε με πρώτη γραμμή κάτι τραβέλια εεεε συγγνώμη cross trans σεξεργάτριες ήθελα να πω.
Συριζόπανα της Πρεσβείας, μεθοδευμένα και με σχέδιο, αφόπλισαν το ένοπλο κίνημα και οι αποχαυνωμένοι μπούφοι από κάτω χειροκροτούν χαζοχαρούμενα…
Επίσης θυμάμαι ενός λεπτού σιγή πριν τη σέντρα (δεν θυμάμαι το λόγο κάποιος του Εθνικού μάλλον θα είχε πεθάνει) και με το που τελειώνει φωνάζει ένα παρεάκι από πάνω μου “Γαμιέται ο Θεός και ο Εθνικός!!!”
