Πανιώνιοι στο εξωτερικό

Όσοι έχετε παιδιά αφήστε τις μαλακίες και απλώς διώξτε τα από την Ελλάδα το συντομότερο δυνατό, ωθήστε τα με κάθε τρόπο να πάνε να ζήσουν, να δουλέψουν και να φορολογηθούν σε κανονικά κράτη όπου η εργατικότητα και η προσπάθειά τους θα γίνεται σεβαστή και δεν θα τους κλέβουν σε κάθε τους βήμα..

Προχτές κοιτούσα τα διόδια. Πολωνία μέχρι Σερβία που το έκανα σχετικά πρόσφατα οδικώς, πήγαινε έλα 2,5 + 2,5 = σύνολο 5 ευρώ διόδια. Αθήνα μέχρι κάτι κατσικοχώρια της Θεσπρωτίας ή προς Αιτωλικό, πήγαινε έλα σύνολο 50 + 50 = 100 ευρώ σύνολο. Αθήνα - Μεσσηνία τα ίδια. Αθήνα - Τρίκαλα ή Γρεβενά τα ίδια και χειρότερα. Είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ να πληρώνεις και διόδια και τέλη κυκλοφορίας. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού αυτό, παίζει να μην υπήρχε ούτε επί φεουδαρχίας. Κανονικά ή το ένα ή το άλλο είναι, ποτέ και πουθενά και τα δύο μαζί. Τα τέλη κυκλοφορίας σε συνταγματικό επίπεδο θεωρούνται αρκετά για να κάνεις χρήση του δημόσιου αγαθού που ακούει στο όνομα “εθνικό και περιφερειακό οδικό δίκτυο” σε όλες τις χώρες εκτός από δω… Έχουμε τα περισσότερα και ακριβότερα διόδια. Συγκρίνετε με άλλες χώρες και βγάλτε συμπέρασμα. Γι’ αυτό δεν έχουν φτιαχτεί ακόμη τα τρένα, γι’ αυτό σκοτώθηκαν τα παιδιά στα Τέμπη αλλά παρ’ όλα αυτά ακόμη δεν έχουν φτιάξει τα τρένα. Για να κονομάει ανελέητα για 1000 ζωές ο Άκτωρας, η Τέρνα, ο Άβαξ, η Hochtief και να πηγαίνουν τα αφεντικά και τα μεγαλοστελέχη τους Χριστούγεννα στην Αράχωβα, στις Άλπεις, καλοκαίρια Μύκονο, Μαλδίβες, να σπουδάζουν και να παντρεύουν τα παιδιά τους στα καλύτερα και ακριβότερα κλπ. Περί αυτού πρόκειται, αυτό ακριβώς είναι που γίνεται. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, το φαρμακείο αυτοκινήτου που πρέπει υποχρεωτικά τώρα να αγοράσουν όλοι, με την υποχρεωτική ασφάλιση των σπιτιών που έρχεται. Στην Ελλάδα δεν ξεκινάει καν να γίνει απολύτως τίποτα αν δεν έχει κλεψιά και μίζα μέσα. Δεν μπαίνουν καν στον κόπο. Και όλα πλέον είναι καρτέλ. Όλα όμως. Τα τρόφιμα, τα οικοδομικά υλικά, τα ιατρικά υλικά, οι πυροσβεστήρες, το γάλα, το αλεύρι, οι ξυλόβιδες, τα πάντα. Όταν πέφτει τηλέφωνο και πολιτική παρέμβαση σε διοικητές υπηρεσιών ή κτιρίων ακόμη και για το ποια εταιρία πυρασφάλειας θα επιλέξουν (κατά κανόνα την ακριβότερη για να χωρέσουν μέσα οι μίζες ολωνών - είμαστε λαρτζ ραγιάδες εμείς οι Ελλέηνες όχι αστεία) χωρίς διαγωνισμό με απευθείας ανάθεση ή με διαγωνισμό - φαρσοκωμωδία, αυτή η χώρα έχει τελειώσει, έχει πεθάνει.

Παρακαλούνται όλοι οι τίμιοι άνθρωποι της βιοπάλης να μην παρασύρονται από κάποιους “φιλελεύθερους” μπακαλιάρους - εισοδηματίες - χομπίστες που έχουν και 2-3 νοίκια το μήνα να παίρνουν στην τσέπη και έχουν κι άλλες αβάντες από πίσω. Βλέπω ότι έχουμε κι εδώ μέσα τέτοιους δυστυχώς..

Αν έχεις ένα τσουβαλάκι με λεφτά που είναι μόνιμα γεμάτο και είσαι και αρκετά πειθήνιος και αναξιοπρεπής ώστε να μην σε πειράζει που σε ξεφτιλίζουν και σε ψειρίζουν οι πάντες δεξιά κι αριστερά, τότε είναι ωραία η Ελλάδα. Αν δεν σε ενοχλεί όλη αυτή η φαυλοκρατία, η κλεπτοκρατία και η καθημερινή αντιστροφή της πραγματικότητας, είναι ωραία ναι. Αν είσαι όμως κανονικός άνθρωπος απλά πας στο αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος” και παίρνεις πούλο. Δεν έχει κανένα απολύτως μέλλον η Ελλάδα, ούτε επιχειρηματικά ούτε κοινωνικά. Το μέλλον θα είναι ακόμη πιο ζοφερό, το καρτέλ θα εξαπλωθεί κι άλλο και στην καλύτερη απλά να γίνεις υπάλληλός του και να σου δώσουν ένα εξοχικό κι ένα Volvo ξέρω γω να κυκλοφορείς. Πράγματα που για τον μέσο ρηχό και κενό Έλληνα μπακαλιάρο είναι βεβαίως υπεραρκετά για να του ικανοποιήσουν το ελληνικό ανθυποκομπλεξάκι του..

Εδώ και αρκετά χρόνια αν είσαι 26-27 χρονών μπατιράκος, χωρίς πλάτη, αλλά με πτυχίο, ταλέντο, προσόντα, όνειρα, skills και φιλοδοξίες, η χειρότερη χώρα για να ζεις είναι μακράν η Ελλάδα. Σου κόβει τα φτερά και σε καταπίνει ολόκληρο. Κινούμενη άμμος. Η Ελλάδα δεν έχει καν τον κλασσικό καπιταλισμό δυτικού τύπου, αλλά έναν δικό της ιδιότυπο λούμπεν βλαχοκαπιταλισμό όπου πρωταγωνιστούν παιδιά και εγγόνια δωσύλογων λαδέμπορων και κλεφτοκοτάδων. Στην Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία κλπ τους δωσύλογους τους γαμήσανε, δήμευσαν ολόκληρες περιουσίες κλπ. Εκείνη ακριβώς την περίοδο εμείς εδώ δυστυχώς είχαμε εμφύλιο και οι δωσύλογοι ήταν οι νικητές. Αυτοί οι ίδιοι είναι που νομοθετούν και κυβερνάνε μέχρι σήμερα. Και αυτή είναι η απάντηση στα ψευτοευχολόγια των μπακαλιάρων “μα πρέπει να μείνουμε όλοι εδώ στην Ελλάδα, να το παλέψουμε για να αλλάξουν τα πράγματα”. Μπούρδες. Η ιστορική πραγματικότητα το λέει με σαφήνεια. Όσο φτιάχνουν αυτοί τους νόμους όπως θέλουν, δεν μπορεί κανείς μα κανείς να αλλάξει τίποτα. Όποιος θέλει πρόοδο στη ζωή του, όποιος έχει φιλοδοξίες για να το πάει παραπέρα στη ζωή του και στη δουλειά του και έχει μυαλό και ψυχή, “Ελευθέριος Βενιζέλος” και πούλο. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Όποιος δεν έχει αξιοπρέπεια και γουστάρει ρηχότητα, κενότητα, φαυλότητα και κλεψιά κάθεται εδώ. Τόσο απλά. Μην ακούτε τους ψευτοφιλελεύθερους μπακαλιάρους, μην τους αφήνετε να σας ξεγελάσουν.

Για να γίνω ακόμη πιο σαφής και περιγραφικός, το πρόβλημα έγκειται στο εξής : σε οποιαδήποτε πολιτισμένη κανονική χώρα (Αυστρία ή Γαλλία ή Τσεχία ή Πολωνία ξέρω γω ή οπουδήποτε αλλού) αν ανοίξει ας πούμε κάποιος μια μικρή επιχείρηση, πχ ένα καφέ στο κέντρο της πρωτεύουσας θα το κάνει για να βγάζει ένα αξιοπρεπές εισόδημα 2,3,4 ή και 5 χιλιάδων το μήνα και να ζει ήρεμα, όμορφα, άνετα και αθόρυβα. Στην Ελλάδα ο αντίστοιχος που θα ανοίξει αντίστοιχο καφέ, θα πάει να πάρει Range Rover (με γραμμάτια ή leasing), θα πάρει ρολόι 600 ευρώ, πανάκριβα ρούχα, γενικά θα αλλάξει εντελώς outfit και στέκια, θα πηγαίνει για καφέ στο Κολωνάκι ή στη Γλυφάδα για να φλεξάρει, θα πάει το καλοκαίρι στη Μύκονο, χειμώνα στην Αράχωβα, Καθαρά Δευτέρα στο Μέτσοβο, Πάσχα στην Κέρκυρα, Πρωτοχρονιά στο Ντουμπάι κλπ. Και αν χρειαστεί θα πιστολιάσει τα πάντα (δάνεια, εφορίες, μισθούς κλπ) ούτως ώστε να μη χάσει μετά αυτός, η γυναίκα του και τα παιδιά του όλα αυτά τα “λούσα”..

Μόνο ο κατσικοκλέφτης ο Έλληνας έχει αυτό το κόμπλεξ τόσο έντονα να ξέρετε. Κάποτε είχα τύχει σε μια συζήτηση ενός διάσημου Γερμανού καρδιοχειρούργου με έναν Έλληνα γκασταρμπάιτερ φίλο του. Ο μαλακάρας ο Έλληνας προσπαθούσε να τον ψήσει να πάρει ακριβότερο αυτοκίνητο, μεγαλύτερο σπίτι κλπ, “αφού έχεις λεφτά ρε μλκ γιατί δεν αγοράζεις λουξ σπίτι με πισίνα, λουξ αυτοκίνητο κλπ??” του έλεγε.. Προσπαθούσε κι ο έρμος ο Γερμανός να του εξηγήσει ότι το μεγάλο σπίτι του είναι εντελώς αχρείαστο, είναι μόνο 2 άτομα, αυτός και η γυναίκα του και ότι το μεσαίο σπίτι που μένανε τους ήταν υπεραρκετό για να ζουν καλά. “Τι να το κάνω ρε φίλε το τεράστιο σπίτι και την πισίνα? Σε τι θα με βοηθήσει να ζω καλύτερα?? Για να με δει ο γείτονας και να ζηλέψει??? Δεν έχω καμία τέτοια ανάγκη εγώ” του έλεγε ο Γερμανός..

Πηγαίντε μια βόλτα στη Βιέννη ή στη Μαδρίτη ή και στο Παρίσι ακόμη και μετρήστε Range Rover. Με το ζόρι θα δείτε 3-4. Όλοι έχουν μεσαία ή μικρά αυτοκίνητα, απειροελάχιστα ξεχωρίζουν. Στην Αθήνα μόνο πρέπει να έχει πάνω από 20.000 Range Rover. Και αν κοιτάξεις μέσα τις μάπες των οδηγών ή βλαχομπραβάκια θα είναι ή βίζιτες ινσταγκραμικές ή 60ρηδες αγράμματοι κομματικοί λαδέμπορες που δεν έχουν πληρώσει εφορία επί 8 χρόνια ξέρω γω, ή έχουν καταπατήσει κάτι στρέμματα κάπου, τους κλάσανε τ’ αρχίδια κι έτσι παράνομα πλούτισαν. Παλιότερα υπήρχε κι εδώ αυτού του τύπου η “κοινωνική ισοπαλία" μεταξύ πλούσιου και φτωχού. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 ήταν σχετικά κλειστή η ψαλίδα και στην Ελλάδα. Πλέον έχει ξεφύγει πάρα πολύ και είναι και τριτοκοσμική κοινωνία η Ελλάδα, δεν έχει τα κοινωνικά στεγανά άλλων πιο κανονικών και πολιτισμένων χωρών που θα συγκρατούσαν λίγο την κατάσταση..

Παρακολουθήστε ας πούμε τώρα τις τιμές των καυσίμων που θα πέσουν παντού εκτός από δω. Δεν υπάρχουν πουθενά μεγαλύτεροι απατεώνες, μεγαλύτερα λαμόγια αλλά και μεγαλύτεροι κομπλεξικοί - θύματα - πειθήνιοι φοβισμένοι ραγιάδες από τους Έλληνες, είναι στάνταρ όλα αυτά μην ξεγελιέστε καθόλου, ούτε στιγμή…

@Yannis πώς και δεν έκανες κίνηση τόσα χρόνια να πάρεις κανα σπίτι εκεί? Μην κάνεις καμιά μαλακία και γυρίσεις πίσω, θα το μετανιώσεις πικρά, θα βλαστημήσεις την ώρα και τη στιγμή…

7 «Μου αρέσει»

@uTOpIa_1890 ησουν ΛΙΙΙΙΓΟ πιο περιγραφικος αδερφε αλλα… to the point που λεμε και στο χωριο μου, στου Χαροκοπου!

4 «Μου αρέσει»

Επειδή στην ίδια φάση είμαι και γω αν και λίγο μικρότερος, μόλις τελειώσουν το σχολείο τους βάζεις μία κορδέλα και στο εξωτερικό για σπουδές, ελπίζοντας οτι θα βρουν δουλειά εκεί και θα έρχονται Ελλάδα καλοκαίρια. Μόλις φεύγουν δε, θα κάνουν κωλοδάχτυλο.

3 «Μου αρέσει»

Έχω πάρει ρε! Νοίκι είπα; Δάνειο εννοούσα.

Κοινωνικά συμφωνώ απόλυτα, και είναι ο λόγος που δεν θα γυρίσω ποτέ. Η Ελλάδα χωρίς τους Έλληνες θα ήταν μια φανταστική χώρα. Αλλά σε πολλούς άλλους τομείς είμαστε τα ίδια ή και χειρότερα. Επειδή έχω παιδί με αυτισμό, όπως ξέρεις, για παράδειγμα, οι περίθαλψη που ακούω στην Ελλάδα με πολύ λίγα χρήματα αλλάζει ζωές - σε αντίθεση με εδω που το σύστημα υγείας μας έχει ξεχασμένους από το θεό. Οπότε ναι, το παιδί μεγαλώνει σε μια υγιή κοινωνία με τεράστιες δυνατότητες, αλλά μάλλον δεν θα έχει πρόσβαση σε τίποτα από αυτά ποτέ γιατί απλά φυτοζωεί στη γωνία μιας σχολικής τάξης. Κι όλο αυτό ξεκινάει από την έλλειψη δημόσιας παιδείας που θα βγάλει τους σχετικούς επαγγελματίες (άλλη μεγάλη συζήτηση!).

Κατά τα άλλα συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ μαζί σου, κι αυτό αντικατοπτρίζεται στο τι έγραψα για τους Έλληνες.

4 «Μου αρέσει»

Δεν ξέρω αν είναι τυπική η δική μου εμπειρία των δεκαπέντε ετών στο εξωτερικό και άλλων τόσων στην Ελλάδα (μετά την κρίση), αλλά νομίζω πως ωραιοποιούμε σε μεγάλο βαθμό τη ζωή στο εξωτερικό και αντίθετα μηδενίζουμε τα της χώρας μας. Πχ σε θέματα διαφθοράς δεν είδα να είναι τόσο καλύτερα τα πράγματα στις ΗΠΑ, μάλλον το αντίθετο.

Το πραγματικά τραγικό που συναντώ εδώ ειναι το πολύ χαμηλό επίπεδο παιδείας και εξειδίκευσης των περισσότερων ανθρώπων, που περιορίζει την παραγωγικότητα των δομών μας περισσότερο από την έλλειψη κεφαλαίων, αλλά και το τραγικά αδύναμο σύστημα απονομής δικαιοσύνης που είναι εφιαλτικά αργό και τραγελαφικά ψυχοπονιαρικο.

5 «Μου αρέσει»

Διαβαζω με προσοχη τα σχολια σας. Το θεμα “μεταναστευση” ειναι αρκετα προσωπικο και δεν υπαρχει σωστο ή λαθος. Ειναι μια αποφαση που πρεπει να ζυγιστει πολυ ενδελεχως, απο ολες τις μπαντες, και βεβαιως, ουχί ελαφρα τη καρδία. Η αποφαση αυτη γινεται ακομα πιο δυσκολη οταν εμπλεκονται και παιδια και δη σε ηλικια σχολειου.

Ας παραθεσω λιγο την δικια μου οπτικη, ως μεταναστης στην Αγγλια απο το 2019.
Μου πηρε αρκετο καιρο να πειστώ να αφήσω την πνιγερη αγκαλια της πατριδος. Η φουσκα του μικροκοσμου μου ηταν τοσο καλα δομημενη που δεν μου επετρεπε να δω τα πραγματικα προβληματα που βιωνα -οπως ολοι- αλλα δεν με επηρεαζαν αισθητα, ωστε να τα κανω οπα. Οντας στους “προνομιουχους” να εχω δικο μου σπιτι και σταθερη δουλεια, ανεπηρεαστος απο το >20% ποσοστο ανεργιας της γλυκιας περιοδου 2008-2015, επιβιωνα μια χαρα. “Αλλα ζουσες ομως ρε μλκ Κωλομπαρζωφ?”, θα πειτε…

Οι κοινωνικες αναταραχες, οι κρατικες δομες που παρεπαιαν, η πολιτικοκοινωνικη σαπιλα εναλλαγης της ιδιας συνταγης με αλλα προσωπα, η μπατσοκρατια και ο ρατσισμος, ολα αυτα τα παραπαιδια της “κρισης” δεν αρκουσαν να με διωξουν, πιο πολυ με πεισμωσαν. Ελεγα, οχι ρε, θα μεινω να παλεψω, θα σηκωσω αναστημα, δε θα λακισω οπως οι τοσοι ανεργοι συμφοιτητες μου που επρεπε να περιμενουν την ευκαιρια τους. Λες και περιμενεις στην ουρα για συσιτιο, να ζητας ελεημοσυνη σαν επαιτης για τα προφανη. Στο τελος, συνειδητοποιεις οτι αλλαζεις εσυ ο ιδιος και εισαι μισο βημα πριν καταληξεις ενα ζομπι, μια μαριονετα. Και το αναστημα που θεωρεις οτι σηκωσες, πρακτικα αποκαλυψε μεγαλυτερο μερος του σβερκου σου για καρπαζιες.

Με καθυστερηση 4 ετων, παραταω δουλεια, φιλους, μια αρκετα δεμενη οικογενεια, τη μανα μου που υπεραγαπαω, τα παντα και φευγω να βρω τη μελλοντικη μου γυναικα που ειχε πηδηξει απο το καραβι νωριτερα και εχοντας απηυδησει, περιμενοντας στην ουρα για καποιο ραμολιμεντο στο πανεπιστημιο να αφησει τη θεσουλα που εχει γραπωσει για 40 χρονια (true story).

Το βημα στο μυαλο μου ηταν μετεωρο - οχι γιατι εφυγα χωρις να εχω βρει δουλεια, δε με απασχολουσε αυτο, πιστευα στις δυνατοτητες μου επαγγελματικα. Κυριως με απασχολουσε η ζωη σε ενα περιβαλλον ξενο, διαφορετικο, μακρια απο την “ασφαλεια” μου.

Εδω εισαι ξενος - και η λεξη “ξενος” θα αντηχει στα αυτια σας πολυ εντονα. Να εισαι προετοιμασμενος να παλεψεις, δεν θα σου χαριστει τιποτα. Και στην συγκεκριμενη χωρα που ειμαι, η αντιμετωπιση των γηγενων απεναντι σε αυτον που δεν μιλαει τη γλωσσα τους με προφορα δεν φαινομενικη. Αν και καλιμπραρισμενη σε μια ιδεατη ευγενεια του “pardon” και “thank you”, δεν απεχει πολυ απο τον επικριτικο βλεμμα του γαλλου ή τη σιχασια του γερμανου.

Στα πρωτα χρονια, τα πραγματα σαφως ηταν καλυτερα και στο εργασιακο. Τα τελευταια χρονια υπαρχει ομως μια υφεση, απορροια μιας παγκοσμιας κατρακυλας. Μην εχετε την ψευδαισθηση της εργασιακης Μεκκας. Υπαρχει αξιοκρατια, αν εισαι καλος και επιμονος θα ανεβεις, αλλα θα πρεπει να υπερκερασεις πολλα εμποδια στην πορεια. Αξιζει τον κοπο η προσπαθεια? Σαφως και αξιζει, αν με ρωτας. Δεν θα ειναι ευκολο καθολου, αλλα τουλαχιστον εχεις την ευκαιρια σου να μετρηθεις.

Η ποιοτητα ζωης εξαρταται απο πολλες παραμετρους. Απο το αν εισαι μονος σου εξωτερικο, αν εισαι με τον ανθρωπο σου ή την οικογενεια σου. Τερασια η διαφορα.
Επισης, απο πολη σε πολη και απο περιοχη σε περιοχη, οι ανθρωποι αλλαζουν αισθητα. Ανεβαινοντας προς το βορρα και ξεμακραινοντας απο τη μεγαλουπολη, καταλαβαινεις τι κακο εχει κανει η ακροδεξια και το ποσο χαμηλο ειναι το βιωτικο επιπεδο του μεσου αγγλαρα. Προφανως κανενα bbc (ή αλλιως το αγγλικο skai) δε θα σου πει, οτι - αν εξαιρεσεις οικονομικα το Λονδινο - η Αγγλια φλερταρει με τα ορια της φτωχιας. Αλλα σας το επιβεβαιωνει καποιος που εχει δει τι γινεται στη μεση αγγλικη πολη των midlands.

Παροχες υγειας ή δωρεαν παιδεια? Χα. Ο εχων το μπαγιοκο θα ζησει, αλι απο αυτους που ειναι στη λαθος μερια του νομισματος.

Και για να διπλωσω επιτελους αυτο το κουραστικο και μακροσκελες σεντονι περι αληθειας και μυθου για τη ζωη εξω, τα παντα κρινονται στο ζυγι. Βαλτε τα κατω, ζυγιστε τα ολα καλα και παρτε μια αποφαση προς το καλυτερο. Αλλα οσους σας κατατρωει, δραστε! Καποιες φορες ειναι αναποφευκτο το ρισκο, αν δεν σπασεις αυγα δε κανεις ομελετα.

Μου λειπει πολυ η Ελλαδα, ο ηλιος, οι δικοι μου, η Πανιωναρα. Αλλα δεν αρκουν προσωπικα για να με τραβηξουν πισω. Το δικο μου ζυγι ξεκαθαρα εγειρε προς τα εξω. Ερχομαι πλεον σαν τουριστας και καθε φορα αισθανομαι κατατι πιο “ξενος” στην ιδια μου τη χωρα. Αποδεχτηκα οτι πλεον με ενοχλει η αγενεια, οι τσαμπουκαδες στο δρομο, οι κορνες και τοσα αλλα που πλεον μου φαινονται παραιτερα και αδικαιολογητα.
Αλλαζει ο κοσμος, αλλαζουμε και μεις.
Δε γαμιεται…

9 «Μου αρέσει»

Θα πω για την ωρα οτι το φορουμ εχει επιστρεψει δυναμικα, ειναι σοβαρος λογος να αφιερωσεις χρονο στην οθονη..

Κ θα επιστρεψω συντομα με τα 7.5 δικα μου χρονια στην ομορφη φουσκα της Ζυριχης κ οσα μου μαθανε.. (θα προσπαθησω να χωρεσω κ τον ενα χρονο σε σκηνικο trainspotting για να συμπληρωθει κ αλλο το καδρο του νησιου)

8 «Μου αρέσει»

8 χρόνια σε Βέλγιο, Γερμανία και Ολλανδία. Κάποια στιγμή θα παραθέσω και εγώ τη γνωμουλα μου στον κυανέρυθρο ιντερνετικό καφενέ μας αν και πολλοί με έχετε καλύψει

6 «Μου αρέσει»

6 χρόνια στο Άμστερνταμ, Ολλανδία. Από το 2011 έως το 2017. Έφυγα για Ολλανδία μόνος ουσιαστικά (είχα πάει με ένα φίλο με τον οποίο σπάσαμε πολύ γρήγορα όμως) χωρίς να ξέρω κανέναν, χωρίς πτυχίο, χωρίς συστάσεις, χωρίς τίποτα. Πολύ δύσκολα στην αρχή, τίποτα δεν σου χαρίζεται έξω αλλά και τίποτα δεν πάει στο βρόντο, κάθε προσπάθεια εκεί επιβραβεύεται έστω και μακροπρόθεσμα.

Με μεγάλο ζόρι και επιμονή τα βρήκα όλα σιγά σιγά. Παρά λίγο να φύγω παντρεμένος από κει (όχι με Ελληνίδα φυσικά), άλλαξα 13 σπίτια σε 6 χρόνια αλλά ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου αυτά. Όταν έφτασα στο peak μου και τα είχα στρώσει σχεδόν όλα, το μόνο που μου έλειπε για να είναι όλα τέλεια ήταν οι δικοί μου άνθρωποι. Ήθελα να τους ψήσω όλους τους κοντινούς μου (5-6 άτομα μαξ) να έρθουν κι αυτοί Ολλανδία για να μη μου λείπει απολύτως τίποτα. Γύρισα το 2017 για λόγους ανωτέρας βίας. Ξαναπήγα το 2024 αλλά ξαναγύρισα επειδή ήταν η μάνα μου πολύ άρρωστη.. Για το μόνο που έχω μετανιώσει είναι ότι βρήκα τα αρχίδια να φύγω από την Ελλάδα στα 29, ενώ έπρεπε από τα 23 ή 25 το αργότερο..

Κανείς δεν εκθειάζει, ούτε ιδανικοποιεί τίποτα, τα ζήσαμε και τα ξέρουμε, απλώς το στιχάκι “και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς” περιγράφει ακόμη με μεγάλη ακρίβεια την κατάσταση, περίπου 100 χρόνια μετά από την εποχή στην οποία αναφέρεται!!!

Η δική μου συμβουλή είναι να φύγουν όλοι (για δουλειά όχι απλά για σπουδές, πρέπει να φορολογηθείς εκεί, έχει μεγάλη σημασία αυτό) γιατί η όλη εμπειρία σε αναβαθμίζει σαν άνθρωπο. Ακόμη και για 3-4 χρόνια να φύγεις και να αράξεις στο εξωτερικό παλεύοντας (κι ας επιστρέψεις μετά Ελλάδα που λέει ο λόγος), είναι μεγάλο πράγμα να αποκτήσεις μέτρο σύγκρισης και να ξεφύγεις από τη λαίλαπα των αγράμματων του “έλα μωρέ παντού τα ίδια γίνονται”.

Μακάρι να ξαναφύγω κάποια στιγμή. Αν ξανάφευγα θα προτιμούσα εκτός Ευρώπης. Όσο πιο μακριά από το γιδότοπο με τους ρουφιάνους τόσο το καλύτερο.

6 «Μου αρέσει»

Επιβεβαιώνω.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ζήσω οπουδήποτε εκτός Λονδίνου στο νησί: φουλ ρατσισμός πλέον ειδικά μετά το brexit, εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο σε όλα και προφανώς πολύ φτώχια, όπως λες (το ένα προϋποθέτει και φέρνει και τα άλλα).

Πρακτικά ζω εκτός Ελλάδος από το 2010 με 2 χρόνια στο προ-μουντιαλικό Κατάρ και μετά από το 2012 (κυριολεκτικά μία βδομάδα μετά τους Ολυμπιακούς) στο Λονδίνο και από το 2018 και ως πατέρας.

Μετά από 16 χρόνια γκασταρμπάιτερ, έχω καταλάβει πολύ καλά ότι δεν με επηρεάζει τόσο το μέρος που θα είμαι, αλλά με το ποιούς ανθρώπους συναναστρέφομαι και περνάω τον χρόνο μου. Ως γονιός, ο χρόνος πλέον ειναι 20% ύπνος, 50% παιδιά/οικογένεια, 30% δουλειά, οπότε πρακτικά έχω κοιτάξει αυτό το 30% δουλειάς να ειμαι οκ.

Καιρός
Ναι, ο ήλιος και ο γαμηστερός καιρός της Ελλάδας σου λείπει κάποιες στιγμές (όχι η καλοκαιρινή ζέστη ωστόσο έχω να δηλώσω). Προσωπικά δεν με ενοχλεί η βροχή και το κρύο, αλλά το ότι το καλοκαίρι δεν έρχεται ποτέ στο νησί και ότι πρακτικά υπάρχουν 2 εποχές: “κρύα άνοιξη” και “όχι-κρύα άνοιξη”. Θα γύριζα για τον καιρό μόνο; προφανώς όχι…

Φαγητό
Ομολογώ πως είναι αυτό που μου λείπει περισσότερο από την Ελλάδα αλλά είναι κάτι εντελώς προσωπικό αυτό. Οριακά τρώμε 3d-printed φρούτα και λαχανικά εδώ γτπμ…Θα γύριζα για το φαγητό μόνο; προφανώς όχι

Καθημερινότητα
Κλάσεις ανώτερη για μένα στο Λονδίνο.
Πάω παντού με το ποδήλατο πλέον.
ΜΜΜ όχι τέλεια, αλλά πας παντού πρακτικά.
Μόνο και μόνο που δεν οδηγώ εδώ και δεν πήζω σε κίνηση (σε σχέση με Αθήνα), για μένα ανεβάζει κατακόρυφα το επίπεδο ζωής και τον ελεύθερο μου χρόνο.

Το ζόρι είναι στα σπίτια που είναι γενικά το 1/3 των σπιτιών στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο και πρέπει να παίζεις Tetris με τα πράγματα και τα έπιπλα μέσα στο σπίτι για να ζεις γενικά (ειδικά άμα υπάρχουν και παιδιά).

Ένα άλλο θέμα είναι η εγκληματικότητα (είμαι και East London) που πρακτικά είναι το μόνο που με ανησυχεί και κυρίως λόγω των παιδιών.
Γενικά πάντως άμα είσαι σχετικά προσεχτικός είσαι οκ, αλλά πέρσυ πιτσιρίκια σκάσανε με machete στο τοπικό σουπερμαρκετ στο άσχετο, οπότε είναι θεματάκι….

Ίσως πλέον να μην είναι και τόσο χειρότερα σε σχέση με Ελλάδα, βέβαια. Τουλάχιστον δεν κινδυνευεις να σκοτωθείς από μετωπική τρένων τόσο έυκολα.

Δουλειά-οικονομικά
Έχει να κάνει με τον κλάδο προφανώς αλλά με ένα τίμιο πτυχίο και σχετική εμπειρία (αλλά και χωρίς εμπειρία…) βρίσκεις κάτι γενικά. Προφανώς ήταν καλύτερα πριν από 5-10 χρόνια αλλά κάθε πέρσυ και καλύτερα σε όλα.

Δεν θα γίνεις εκατομμυριούχος με το μεροκάματο εδώ, αλλά γενικά υπάρχει αξιοκρατία (μέχρι ένα λεβελ…οι μεγάλες θέσεις ειναι καπαρωμένες απο δεινόσαυρους) και μπορείς να ζήσεις αξιοπρεπώς.

Ένα ζευγάρι με 2 decent δουλειές βγαίνει μια χαρά και άνετα (με παιδιά προφανώς γίνονται πιο ζόρικα τα πράγματα αλλά και πάλι βγαίνει το πράγμα).

Επειδή η αγορά είναι και τεράστια, λειτουργεί και λίγο καλύτερα σε ότι αφορά τον ανταγωνισμό (στην Ελλάδα ουτε καν…), οπότε και δουλειές freelancer έχουν γενικά καλύτερη ελπίδα.

Επίσης, η νοοτροπία του μέσου Άγγλου δεν διαφέρει καθόλου από του Έλληνα Δημόσιου Υπαλλήλου. 17:01 τα λέμπελ!

Παιδιά
Για μένα δεν υπάρχει καν σύγκριση με Ελλάδα και Αθήνα συγκεκριμένα.

Θεωρώ κλάσεις ανώτερο το μέσο δημόσιο αγγλικό σχολείο από το αντίστοιχο ελληνικό. Έχουν ένα θεματάκι με τον τρόπο διδασκαλίας και την ύλη τους μερικές φορές, αλλά συνολικά για μένα η παιδεία τους είναι ανώτερη.

Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα που χρειάζεται ένα παιδί:

  • όταν ψάχνεις ένα νηπιαγωγείο να βάλεις το παιδί σου (υπάρχουν ελάχιστα δημόσια νηπιαγωγεία) είσαι οριακά να πάρεις δάνειο (£1600-£2000 στο Λονδίνο τον μήνα).
  • η αδιανόητη έλλειψη ελεύθερων χώρων στην Αθήνα (πάρκα, πεζοδρόμια κλπ) βαράει στο κεφάλι κάθε φορά που έρχομαι Ελλάδα και προφανώς και στα παιδιά. Κλάσεις ανώτερη η καθημερινότητα για ένα παιδί σε αυτό το θέμα, εδώ με πάρκα κλπ αλλά από την άλλη υπάρχει το θέμα του καιρού προφανώς που σε περιορίζει τον χειμώνα.
  • παρότι στην αγγλική επαρχία η κατάσταση είναι τραγική με ρατσισμό, εδώ στο Λονδίνο ένα παιδί είναι πολύ περισσότερο exposed (σε σχέση με Ελλάδα) σε καταστάσεις και περιβάλλοντα πολυ πιο ανοιχτόμυαλα και δεν του φαίνεται περίεργο η μουσουλμάνα δασκάλα του στο σχολείο να φοράει μαντήλα, η κολλητή φίλη της να έχει 2 gay μαμάδες και η γραμματέας στο σχολείο να είναι γκοθού με παπουτσάρα κοθόρνους και φουλ piercing. Μπορεί εν μέρει να είναι και επιφανειακό και εδώ το ¨ανοιχτόμυαλο” και να έχουν θέματα με άλλες συμπεριφορές αλλά σκεφτείτε αντίστοιχα σκηνικά στην Ελλάδα.

Πανιώνιος
Γιατί νομίζετε ρε μλκς ξαναζωντανέψαμε το φόρουμ? για να μας λείπει λιγότερο σε εμάς τους απέξω…:smiley:

Προσωπικά δεν το έχω μετανιώσει καθόλου που ζω στο εξωτερικό και ήξερα ότι αυτό θέλω από 15 χρονών. Δεν έχω αυταπάτες ότι όλα είναι τέλεια εδώ, αλλά έχω και πλήρη επίγνωση ότι στην Ελλάδα κάποια βασικά για μένα πράγματα θα ήταν χειρότερα, οπότε το ζύγι έγειρε από πολύ νωρίς προς τα έξω.

6 «Μου αρέσει»

Τέλειο!

Εγώ είμαι 22 χρόνια στο νησί (έφυγα το μαγικό 2004 από Ελλάδα κι όλοι με έλεγαν τρελό) ξεκάθαρα για μη οικονομικούς - αλλά για κοινωνικούς - λόγους, όλα αυτά που περιγράφει ο @uTOpIa_1890 . Επίσης ήθελα να αποσπαστώ από τι ‘προβλεπόταν’ για μένα, αλλά και να μετρήσω τις δυνάμεις μου σε ένα άλλο τόπο από το 0. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το συναίσθημα του πρώτου πρωινού που ξύπνησα και κοίταξα έξω από το παράθυρο και συνειδητοποίησα ότι ξεκινάει η ζωή μου εκείνη τη στιγμή από ένα λευκό καμβά, που λένε. Αγαπώ πολύ το νησί και το λαό του (με τα στραβά του), είναι σχεδόν όλη μου η ενήλικη ζωή εδώ, αλλά λόγω των 22 χρόνων μάλλον είμαι και ο πιο γκρινιάρης από όλους σας, χαχα. Ίσως γιατί πρόλαβα και τα πολύ καλά του χρόνια (πριν το 2010)!

Θα διαφωνήσω σε ένα πράγμα, @pauligle, πάντα έλεγα πόσο μου αρέσει που εδώ ζω 4 εποχές το χρόνο! :grinning_face:

Επίσης έχω ζήσει 20 χρόνια στο Hertfordshire και ομολογουμένως το προτιμώ από το Λονδίνο (και το κόσμο του!), αλλά…προφανώς κλέβω γιατί είμαι 20’ με το τρένο από εκεί κι έχω πρόσβαση σε όλα του τα καλά.

3 «Μου αρέσει»

Αααχ ρε σατανά άμα μου πεις ότι γουστάρεις και το sausage roll από τα Greggs θα σκίσω τα πτυχία μου…:joy::joy:

3 «Μου αρέσει»

Ξέρω τι μοναξιες έχει το εξωτερικό.Ειναι και τα παράσημα σας όμως . Ωραία τα σκηνικά αλλά θέλουμε να δουμε και παράσταση κάποια στιγμή

6 «Μου αρέσει»

It serves a purpose! Η κόρη μου περισσότερο, που είναι πιο Αγγλίδα από μένα…

2 «Μου αρέσει»

Φήμες που θέλουν @KolobarZov να είναι ήδη για μπύρα, κρίνονται ανεπιβεβαιωτες…

4 «Μου αρέσει»

Γκαστερπανθηρες

2 «Μου αρέσει»

Επιβεβαιώνω πωλι.

Κατευθυνομαι στην κοντινοτερη παμπ τσαμπουκαλης και κοκκινος σα μπαρμπουνι, με πουκαμισο ανοιχτο σαν Μπαξτερ Ντιουρι και μαυρο γυαλι μασκα οξυγόνοκολλησης.

10 «Μου αρέσει»

Κι αφού έχεις χτυπήσει μια φραπεδια παγωμένη με 5 κουταλιές καφέ και 8 ζάχαρη!!!

4 «Μου αρέσει»

Καλησπερες απο το ηλιακο “αμονι” του Αμστε(λ)ρενταμ, που ολα ειναι πιο ομορφα με χορτα και πρασιναδες!

Αν ηξερα οτι μια βδομαδα στην Ολλανδια θα επεφτα σε καυσωνα και απεργιες, εμενα κι Αθηνα! :joy::rofl::zany_face::winking_face_with_tongue::hot_face:

5 «Μου αρέσει»