Ο,τι αγγιξε η φωνη του θειου Μαρκου του αλλαξε υποσταση. Θελοντας και μη, το κανει δικο του, το οικειοποιειται και αυτο υπνωτισμενο παραδινεται.
Ενα απο τα λιγα που αντισταθηκαν ανηκει οχι σε κανα αλογο φαβορι, περισσοτερο σε ψωραλογο θα ελεγα. Ενα ακατεργαστο διαμαντι θα διαλεγες ρε Μαρκο για να μας στοιχειωσεις.
Αφιερωμενο σε ολους εσας που σας τα σκαει το “νοστιμον ημαρ”
Gun Club μπανταρα ατελειωτη:
Εδω ολοκληρο το αλμπουμ με διασκευες θανατου:
Αν το τολμούσαν άλλοι, θα ήταν ιεροσυλία…
Αυτο ακριβως Σουεντ..
Σε λενε Peter Murphy, κανεις ο,τι γουσταρεις και μπαινεις εκει που οι αλλοι δεν ακουμπανε.
they keep calling me 
παραθέτω μια Μαίρη Μαράντη για εκπροσώπηση όλων των ειδών στο παρόν θρεντ.
Μαιρουλα Μαραντη, η ελληνιδα Marianne Faithfull, αλλα σε μια ελεβέ, not-so-sad εκδοση φωνητικα, χωρις τη φωνη πριονοκορδελα.
Αφού έβαλες David, ούτε που θυμάμαι που το άκουσα πρώτη φορά, σίγουρα ήταν μετά τις 7 το πρωί
Αυτό σε ένα reworks στην Θεσσαλονίκη την προηγούμενη δεκαετία
Καλά αυτό το album είναι μια ιστορία από μόνο του στο σύνολο του θεωρώ.
Ακολούθησαν ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες από τους Prodigy αλλά αυτός είναι ένας δίσκος σταθμός.
Τότε μεγάλη έχθρα μεταξύ των διαφόρων σκηνών της μουσικής. Rave, metal κτλ. Διακόπηκε και συναυλία τους στην Ελλάδα από ντου μεταλάδων και όμως είναι του γκρουπ που έφερε πιο κοντά αυτούς τους δύο κόσμους. Δείτε παρακάτω:
Τότε αδυνατούσα να καταλάβω πως βγαίνει αυτή η μουσική. Πως παράγεται αυτός ο ήχος.
Αυτός που κρατάει το καπνογόνο στον Βύρωνα ειμαι
Κανα ελεκτρο πανκ ακούγατε ρε κωλόμαγκες??
Είναι μια από τις συναυλίες που ακόμα στενοχωριέμαι που δεν με ευνόησε η τύχη να πάω. Δεν τους ήξερα τότε.
Μετά άρχισα να ακούω σε σημείο φανατισμού. Θυμάμαι να λέω στην μάνα μου ότι οι Prodigy δεν θα ξαναέρθουν στην Ελλάδα και εγώ δεν γίνεται να μην πάω έστω μια φορά στην ζωή μου σε συναυλία τους. Της έλεγα να το ξερεις εγώ θα πάω στο εξωτερικό να τους δω.
Τελικά ήρθαν και πάλι . Τότε στον Άγιο Κοσμά. Ήρθαν πολλές φορές ευτυχώς και πολλές από αυτές πήγα. Σε μια συναυλία τους ακόμα θυμάμαι ότι ζυγίστηκα όταν γύρισα και είχα χάσει δύο κιλά από τον ιδρώτα.
Θα ορκιζόμουν ότι ακούω Depeche Mode αν δεν έβλεπα τον τίτλο.
Πολλά άκουγα Δημήτρη, αυτούς δεν τους ξέρω.
Ας πούμε αν και δεν είμαι της Metal σκηνής είχα πάθει την πλάκα μου με τον δίσκο των Judas Priest με το όνομα Painkiller.
Π.χ.
Χύστε ελεύθερα 
Δύο κουταλιές της σούπας
I’ve seen things you people wouldn’t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain
Αν ενα κομματι επρεπε να παιζει στη συγκεκριμενη σκηνη, τοτε ναι ρε μουτρο, ειναι αυτο. Ο ελεκτροπανκ οργασμικος μπρουταλισμος των Κοβενταντ.
Roy Batty ρε πουτανες!
Ρε σεις, αντι να ψαχνόμαστε μεσα στο thread και να τα ακουμε 1-1 στο ΥΤ, δε φτιαχνουμε μια φορουμικη (ή και παραπαπανω ανα ειδος) playlists στο εσυ-σουληνα να τα απολαμβανουμε οι αδαεις σερι, μπας και ξεστραβωθούμε?
Θα πρότεινα και μια λιστα tribute στον Κώστα Πετρόπουλο, που τιμούσε το συγκεκριμένο thread ακόμα και στα “πετρινα χρόνια” και τόσο μας λείπει…
Είναι δυνατόν οι Playlists να μπουν κατω απο το ΥΤ καναλι του φορουμακίου @pauligle?
τους έχω δει αρκετές φορές…στα early 00s ήταν leaders του EBM…με τα χρόνια έχουν εκφυλιστεί και ο Eskil συνήθως είναι ζάντα…έχουν κουράσει πλέον
αναφερεσαι στον καλυτερο μεταλ δισκο του καλυτερου μεταλ συγκροτηματος
Τους είδα πέρσι πρόπερσι πότε ήρθαν τελευταία φορά και απογοητεύτηκα. Σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του λάιβ κάνανε “κοιλιά”, χασμουριόμουν συνέχεια λες και ήμουν ματιασμένος.
