Ανοίγω θρεντάκι για ποδοσφαιροκουβέντα.
Στο παρελθόν είχαμε μουντιαλικούς προπονητές:
Γένεϊ, Γκμοχ, Γιόχανσον, Σενέκοβιτς (μόνο ο @PanosT θα τον θυμάται αυτόν…![]()
)
Ανοίγω θρεντάκι για ποδοσφαιροκουβέντα.
Στο παρελθόν είχαμε μουντιαλικούς προπονητές:
Γένεϊ, Γκμοχ, Γιόχανσον, Σενέκοβιτς (μόνο ο @PanosT θα τον θυμάται αυτόν…![]()
)
Γιατι ρε λυκόπουλα; Πόσο ησασταν το 1990 όταν ανέλαβε ο Σενεκοβιτς;
Εμένα πάντως ομολογώ πως πρώτη φορά γήπεδο με πηγε ο πατέρας στα 8 εκει γύρω στο ‘89 και προφανώς δεν τον θυμάμαι καν τον Σενέκο.
Θυμάμαι ωστόσο ότι στο γήπεδο ήταν η πρωτη φορά που άκουσα τη λέξη “μουνόπανο” και με προβλημάτιζε για μέρες γιατί δεν μπορούσα να την καταλάβω παρότι φανταζόμουν διάφορα στο μυαλό μου, οπότε ρώτησα τον πατέρα που τελικά με ξαναπήγε γήπεδο μετά από 15 μέρες για να την κατανοήσω.
το 79 είχα εκφράσει την απορία τι σημαίνει παλιομπινές και αν υπάρχει και νέος.
Τον ίδιο προβληματισμό είχα και εγώ στα 6 μου όταν άκουσα την λέξη «μουνοσκυλο»
,να σημειώσω πως καθόμασταν στην 4 πάνω από τα παλιά υβριστικά ![]()
![]()
![]()
![]()
Μιλάμε για φροντιστήριο ‘’ ξένων ‘’ γλωσσών ανωτατου επιπέδου!
μου κάνει εντύπωση που είχατε μόνο μια λέξη. Εγώ είχα πάρα πολλές. Το πρώτο ματς ήταν με τον Παναθηναικό επί Σπανέα, ίσως φταίει και αυτό.
Το διδακτορικό μου στις ‘’ξένες ‘’ γλώσσες όμως το έκανα στο γήπεδο της Μπαρτσας στον Άγιο Δημήτριο μετά από πρόσκληση του πατέρα μου από φίλους του συμπανιωνιους,πρέπει να έπαιζε ντέρμπι γ εθνικής το 90!
Μιλάμε μπορούσα να ξεκινήσω ακαδημαϊκή καντηλιακη καριέρα στα 8!
Πάντως μουντιάλ χωρίς squadra azzura δεν υπάρχει…
Ναι ρε συ!
Πώς τα κατάφεραν έτσι; Να γεμίσουν μια ομάδα με αμπαλους τατουατζηδες;
θα καλύψει το κενό το Κουρασάο! ![]()
Η παρακμή του ιταλικού πρωταθλήματος ξεκίνησε αμέσως μετά από την κατάκτηση του μουντιάλ το 2006,εκεί ήταν το κύκνειο άσμα των περισσότερων τοτέμ του ιταλικού ποδοσφαίρου. Μετά ξεκίνησε η αθρόα εισαγωγή ξένων παικτών από όλα τα υπόλοιπα πρωταθλήματα της Ευρώπης και όχι μόνο,με αποτέλεσμα το ιταλικό στοιχείο σιγά και σταδιακά από κυρίαρχο να γίνεται συμπλήρωμα και πλέον μειοψηφία,ότι πάνω κάτω δηλαδή έχουμε πάθει και εμείς απλα εμείς δεν είχαμε ούτε κατά διάνοια τις επιτυχίες σαν εθνική όπως οι Ιταλοί και η όλη παρακμή μας πέρασε σχεδόν στο ντούκου. Εμάς μας δόθηκε η μυθική ευκαιρία να χτίσουμε πάνω στο ανεπανάληπτο euro αλλά όταν η ίδια η ομοσπονδία ζέχνει από πάνω μέχρι κάτω ποιος και πως να αναλάβει ένα τέτοιο τιτάνιο και αναπτυξιακό έργο ανάμεσα στους μαφιόζους…
Το σύνδρομο της έλλειψης ηγεσίας δεν είναι μόνο πολιτικό φαινόμενο,διατρέχει όλο το φάσμα και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά πανευρωπαϊκά…
Orientales μέχρι να σβήσει ο ήλιος! Και ει δυνατόν με μια δυο αποβολές σε κάθε αγώνα!
Ουραγουαη γιατί έτσι
Εντάξει απόψεις είναι αυτές, αλλά πολύ αντιπαθητικό και βρώμικο ποδόσφαιρο το Ιταλικό γενικότερα (πρωτάθλημα και Εθνική). Το καλό με τα μουντιαλ σε αντίθεση με τα euro είναι οτι μπορείς επιτέλους να δεις πραγματικό λατινικό ποδόσφαιρο σε κορυφαίο επίπεδο. Θα ήταν καλύτερα να είχαμε καθε 2 χρόνια μουντιαλ, παρά κάθε 2 ευρωπαικο-μουντιαλ εναλλάξ. Εχω αρχίσει να απαιχθανομαι τη διαύρωση του ευρωπαικού ποδοσφαιρου σε όλο το φάσμα της.
Θα διαφωνήσω κάθετα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για μια διοργάνωση είναι ο πληθωρισμός, τόσο συχνότητας (πχ κάθε δύο), όσο και συμμετοχών. Το έχουν ήδη παρακάνει με διάφορες ομάδες από τα πλέον ανυπόστατα ποδοσφαιρικά μέρη του κόσμου. Τα καλύτερα μουντιάλ (αυτό μας έμεινε από το χουντιαλ του βιδέλα και δοθε) είναι σαφώς στο παρελθόν, με λίγες μικρές ομάδες (που έκαναν και καμία έκπληξη) και πολλές αναλογικά ευρωπαϊκές και λατινοαμερικάνικες που έδιναν εθνικό χαρακτήρα στους αγώνες. Ποιος χέστηκε για το πως παίζει το κουρασαο και η πελοποννησιακή δημοκρατία του Φίτζι - κάτω Μαγούλας.
Επίσης, το να έχεις ομάδες που δίνουν και καμία κλωτσιά για να μειώσουν την απόσταση του ταλέντου (πχ πως να καταφέρει η μικρή Ουρουγουάη να κοντράρει κάθε φορά τη Βραζιλία ή την Αργεντινή) είναι η πεμπτουσία του αθλήματος. Αλλιώς να το γυρίσουμε στα non contact sports και να κυριαρχήσει επιτέλους το βόλλευ ![]()
Δεν πειράζει, και στο Τρινινταντ υπήρχε ένας Dwight Yorke και ένας Weah στη Λιβύη.
Λιβερία ![]()
Ναι όλοι μπορεί να έχουν ένα δυο καλούς. By the way η μεν Λιβερία δεν έφτασε καν σε τελικούς (ούτε η Λιβύη
) , το δε συμπαθές T&T έπαιξε το 2006, δεν σκόραρε και πήρε ένα πόντο με κατενάτσιο έναντι των Σουηδών. Έχει γεμίσει το πρόγραμμα αδιάφορους αγώνες.