Σήμερα πληροφορήθηκα από τον @PanosT ότι έφυγε ένα από τα παλαιότερα μέλη του φόρουμ και το μέλος με τα περισσότερα posts εδώ μέσα (από το παλιο community), ο @petropoulos_kostas.
Είχε μάλιστα μπει στο φόρουμ πριν 3 μέρες.
Τον Κώστα πέραν από της φορουμικής του ταυτότητας δεν τον γνώριζα από κοντά αλλά φατσικά τον ήξερα και προφανώς έχω ακούσει από πολλούς για το πάθος του για την ομάδα.
Εις το επανιδείν ρε Κώστα…
Οχι ρε γαμωτο τι λες τώρα…
Πολύ μα πάρα πολύ κρίμα. Ο Κώστας ήταν ένας πολύ ωραίος τύπος. Αγαπούσε πολύ τον Πανιώνιο. Πολλές φορές τον πετύχαινα στον Νίκο ή αλλού και συζητούσαμε. Είχε άποψη και πάντα έβρισκε τρόπο να είναι κοντά στην ομάδα από κάποιο πόστο.
Ο ορισμός του εναλλακτικού τύπου. Πολύ νωρίς όμως έφυγε.
Όχι ρε γαμωτο
Πολύ κρίμα και νωρίς
Ένας ωραίος τύπος
Κρίμα. Πάντα διάβαζα με ενδιαφέρον την γνώμη του για τα μπασκετικά και τις μουσικές του επιλογές
Θυμάμαι ότι κονταροχτυπηθήκαμε στο κουίζ με τις κυανέρυθρες ομάδες από όλο τον κόσμο.
Θυμάμαι ότι σε εκδρομές είχε πάντα μια ταβέρνα να προτείνει εδώ μέσα.
Θυμάμαι τις γνώσεις και την άποψή του για μπασκετικά και όχι μόνο. Θυμάμαι και τις μουσικάρες που ανέβαζε.
Ελαφρύ το χώμα. Έφυγε νωρίς ο μπαγάσας!
Όπως λέει και ο ψηλός του φόρουμ ο Κώστας μας έβαλε στον σύλλογο
Θα μας λείψει σίγουρα
Πρέπει να είναι ο άνθρωπος που την τελευταία 25ετία περίπου που θυμάμαι έχει κάνει το μεγαλύτερο recruiting στον Ερασιτέχνη. Προ Ορφέα τουλάχιστον…
Ερωτευμενος με το μπάσκετ και τις αλάνες του , τα παιδιά με την σπυριάρα στο χέρι. Ωράιος τύπος, άνθρωπος χωρίς ηλικία, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.
Θα λείψει από τον Πανιώνιο…
Πολύ συγκροτημένος και πολύ ζεστός, δοτικός άνθρωπος. “Διανοούμενος” και “λαϊκός” ταυτόχρονα, ο καλύτερος συνδυασμός δηλαδή. Τον γνώρισα πρώτη φορά πριν από καμιά 20αριά χρόνια σ’ εκείνα τα ρετιρέ - γραφεία του @PanosT στην Καλλιθέα. Μας είχε φιλοξενήσει και σπίτι του στην Ανάβυσσο το Μάρτιο του 2007 και είχαμε δει παρέα το Ελλάδα - Τουρκία 1-4. Η γυναίκα του η Πολυάννα επίσης φοβερή, πολύ ζεστός και καλοσυνάτος άνθρωπος. Εκπληκτικές οι συζητήσεις μαζί του, είχε τεράστιο πνευματικό και ψυχικό εύρος και απίστευτο χιούμορ. Εργάτης του Πανιωνίου και άνθρωπος χωρίς ηλικία, όπως πολύ σωστά είπε ο Βασίλης. Πάρα πολύ νέος έφυγε δυστυχώς 
Με τον Κώστα γνωριστήκαμε 14χρονοι στο εφηβικό βόλεϊ του Μίλωνα 
(ο Πανιώνιος δεν είχε τότε τμήμα), το φθινόπωρο του 1976, τότε που ήμασταν σίγουροι ότι η Πανιωνάρα, η αριστερά και η παρέα μας θα τους πηδήξει όλους.
Δεν πήγε καλά αυτό, αλλά ποτέ δεν έχασε την ελπίδα του ότι όπου να’ ναι όλα θα γίνουν όπως πρέπει.
Μας έμαθε μουσικάρες, ταινιάρες και το πείσμα του ήταν οδηγός για πολλά καλά που έγιναν στον Σύλλογο.
Και ας μη το παραδεχόταν, από εκεί ψηλά στην θ2, αγαπούσε και καταλάβαινε την (κανονική) μπάλα όσο καλά ήξερε την πορτοκαλί.
Θα μου λείψεις πολύ ρε Κώστα
Γνήσια πανιώνια φιγούρα και μπασκετικός με γνώση και άποψη, ακούραστος εργάτης του συλλόγου όπως αναφέρουν οι περισσότεροι. Τον θυμάμαι πάντα στον τοίχο του πέταλου του Αρτάκης ,αυτού που είχε χτυπήσει ο Μπομπαν ,με φοβερές μπασκετικες αναλύσεις με την άκρως μπασκετική ομήγυρη. Θυμάμαι δύο σκηνικά ως πιτσιρικάς,το πρώτο σε ματς του κορατς να ρίχνει «γαλλικά» στα γαλλικά σε έναν κόρακα που μας είχε σφάξει και μετά το πέναλτι του Σουλη Ομο στην πρόκριση με τον βαζελο που τον συνάντησα μέσα στο χορτάρι ενώ πανηγυρίζαμε και μου είπε «δεν στα έλεγα ρε μικρέ τους έχουμε»…
Ελαφρύ το χώμα και καλό παράδεισο,συλλυπητήρια στους οικείους του.
Τίποτα δεν τελείωσε,
Όλα συνεχίζονται!!
Από τις πρώτες μούρες που γνώρισα στον Πανιώνιο όταν άρχισα να ασχολούμαι στο Δημοτικό
Από αυτούς που μάθαινα πράγματα μέσω forum στα χρόνια του Γυμνασίου. Και όταν λέω πράγματα δεν έννοώ μόνο αθλητικά
Και η σταθερή φιγούρα που πάντα θα πήγαινα να του μιλήσω στα χρόνια του Λυκείου όταν κατέβαινα solo εκδρομή στη Νέα Σμύρνη για ολόκληρο το σαββατοκύριακο
Πρότυπο για τον ρομαντικό τρόπο αντιμετώπισης αυτής της Ομάδας
Λυπάμαι πολύ
Βαθια θλιψη κ πολυ δυσκολος αποχαιρετισμος. Κ εγω ενας απο τους πολλους, που μπηκαν με καποιο τροπο στα κοινα χαρη στον Κωστα.. φυτεψε πολλους σπορους.. θα τον θυμομαστε κ θα μας λειψει
χαρακτηριστικό είναι ότι και η τελευταία του ανάρτηση στο φόρουμ ήταν περί μουσικής…
Μεγάλη θλίψη, ιδιαίτερη μορφή της Πανιώνιας οικογένειας που αναμφίβολα θα λείψει.
Σίγουρα, η ακαδημία του μπάσκετ και ο ερασιτέχνης γενικότερα ήταν το μεράκι του και προσπαθούσε να μας εμπλέξει, γιατί ήθελε και αυτός έναν Πανιώνιο δυνατό και υγιή.
Καλό του ταξίδι…
Κρίμα, τον είχα συνταντήσεις 2-3 φορές πριν καμμιά 15αρια χρόνια σε συναντήσεις του παλιού φόρουμ στην πλατεία. Πολύ καλό παιδί πραγματικά…
Τελευταία φορά στα όρθια κουβέντες για μπάσκετ στο επιτόκιο. Όπως συνήθιζες άλλωστε.
Καλό ταξίδι ρε Κώστα, εις το επανιδείν. Θα λείψεις.
