Καλό ταξίδι βρε Κώστα. Είμαι συγκλονισμένος και εγώ όπως όλοι. Ένα άνθρωπος που πάντα ήταν κοντά στο σύλλογο και ιδιαίτερα στο αγαπήμενο του τμήμα το μπάσκετ. Αγέρωχος, σοβαρός και πάντα περήφανος Πανιώνιος!!
Ελαφρύ το χώμα και τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους του.
Κρίμα… πολύ κρίμα…
Δε θα ξεχασω ποτε εκεινο το απογευμα που με επεισε να στρωσουμε παρεα μια μοκετα σε αιθουσα κατω απο το γηπεδο κι η εννοια του για συμμετοχικο και ζωντανο συλλογο!
Παντα διαβαζα με ενδιαφερον τις αναρτησεις του για το μπασκετακι…
Καλο ταξιδι Κωστα…
Πολύ κρίμα
Σπάνιος άνθρωπος
Συλλυπητήρια στους δικούς του. Τον είχα συναντήσει πριν δεκατέσσερα χρόνια και είχα καταλάβει πόσο υπηρετούσε ανιδιοτελώς τον σύλλογο. Από τα κείμενά του στο φορουμ αντιλήφθηκα τη γνώση του σε μπασκετικά θέματα και σε θέματα ακαδημιών αλλά και πως είχε μια διαφορετική κοσμοθεωρία.
Λίγο μετά τον κ. Νίκο, λίγο πριν το μνημόσυνο του Γιάννη…Πολλά τα δυσάρεστα τον τελευταίο χρόνο. Καλό ταξίδι σε άλλη μια αγνή ψυχή. Οποτε πήγαινες στο Βαρίκας όλο και κάπου θα τον έβλεπες.
Οκτώβρης 2005, φιλικό πόλο φόρουμ/πάνθηρες/Πανιώνιος
Το 2006 είχαμε βρεθεί και σε φεστιβάλ στην Αγγλία, έχω απίθανες φωτογραφίες της Πολυάννας από τα live και πλέον συνήθισα τα τελευταία χρόνια να βλέπω την Λυδία να τριγυρνάει σε συναυλιακούς χώρους και αυτή με την κάμερα.
Ανάβυσσος synch festival που λέει και ο Γιούτος…
Και μικρόβιο/σπόροι από παλιά, μην πω από εποχή /~spathman
Ιούνιος του 2011 εσωτερικό τουρνουά του συλλόγου:
Και για όσους δεν το γνωρίζατε, ο Κώστας εργαζόταν περιστασιακά και στο γνωστό δισκάδικο ‘‘Ζαχαρίας’’ , στο Μοναστηράκι…
Εκεί, χωμένος, μέσα στα βινύλια που τόσο αγαπούσε…
Γεια σου ρε Κώστα…
Πιτσιρικάς όταν ξεκίνησα να έρχομαι γήπεδο από Καλλιθέα ο Κώστας ήταν από τους πρώτους που γνώρισα
Πάντα ενδιαφερόταν με διακριτικότητα
Καλό ταξίδι γίγαντα
Είχα να τον δω σχεδόν 3 χρόνια όταν ανταμώσαμε σε …. εκθεση κοσμημάτων και δημιουργών κεραμικών όπου βοηθούσε την σύζυγό του… Δεν κάναμε δουλειά ούτε εγώ ούτε αυτός εκείνη την μέρα μιας και κάτσαμε σε μια γωνιά να συζητάμε όλη μέρα..
Δεν ξέρω τι έγινε τα τελευταία χρόνια..
Για μένα ο Κώστας , όπως και ο Δημήτρης Μ με τον Πάνο είναι και θα παραμείνουν στα μάτια μου ως “παιδαγωγοί” που θελαν και θέλουν να μεταλαμπαδεύσουν το μεράκι και την αγάπη του για τον Σύλλογο και αυτό θα του το “χρωστάω” !
Με θλίβει πολύ η απώλεια του γιατί πέρα από όλα τα αλλα “φιγούρες" σαν τον Κώστα σπανίζουν όλο και περισσότερο στις μέρες μας..
Ας είναι ελαφρύ ρε Κωστή!!
Ο Γκρογκ, ο Γιάννης, ο Κώστας…
Ευκαιρία να πω και ένα ευχαριστώ στον Παύλο για την προσπάθεια του που ..επανέφερε τα γραπτά και τις αναμνήσεις μας…
Και στον @reanimator που τα διατηρούσε τόσα χρόνια…
Απίστευτο μου φαίνεται κι εμένα ρε γαμώτο… τελευταία φορά που τον είδα ήταν στην παρουσίαση της πρότασης Ρούπτσου και πριν λίγους μήνες νομίζω τον πήρε ξώφαλτσα το μάτι μου έξω από το Βαρίκας προς την καντίνα. Η αλήθεια είναι ότι είχα κάποιο καιρό να τον δω στα πέριξ του Βαρίκας… Πολύ κρίμα, πολύ έχω στενοχωρηθεί. Τα έχετε καλύψει όλα όσα σκέφτομαι κι εγώ για εκείνον. Καλό ταξίδι στο φως ρε Κώστα…
Πρέπει κάτι να κάνουμε σαν φορουμ στην μνήμη του Κώστα και του Γιάννη . Δικοί μας άνθρωποι ήταν τόσα χρόνια άλλωστε
Πέραν από το να πιούμε/φάμε και να τους θυμόμαστε/μνημονούμε καθημερινά και εδώ μέσα, μου πέρασε κάτι από το μυαλό τις προάλλες αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι χαζό κλπ.
Κακά τα ψέματα ο Κώστας (και ο Γιάννης) μέσα από το φόρουμ εκφραζόταν, μοίραζε τις σκέψεις του, τους προβληματισμούς του κυρίως για την ομάδα αλλά και για πολλά άλλα θέματα (μουσικάρες, ταινίες κλπ).
Μοίραζε κομμάτι του εαυτού του, όπως κάνουμε πολλοί δηλαδή.
Θεωρώ ότι το φόρουμ λειτουργούσε και σαν ένα δημόσιο ημερολόγιο για τον Κώστα.
Με την μεταφορά στη νέα πλατφόρμα έχουμε δυνατότητα σχετικά εύκολα, να κατεβάσουμε όλα του τα ποστ (από το 2010 πρακτικά από το panionios-community) που είναι πάνω από 7000!
Σκεφτόμουν λοιπόν αν θα ήταν καλή ιδέα να τα μαζέψουμε και να τα εκτυπώσουμε σε κάποιο τευχάκι ωραίο (αν υπάρχει και κάποιος εθελοντής γραφίστας στο φόρουμ να βοηθήσει, ακόμα καλύτερα…) και να το στείλουμε στην οικογένεια του ως φόρουμ.
Συμφωνώ απόλυτα. Ισως και κάποιο πανό του ιστότοπου.
Ελπίζω ότι στο κυανέρυθρο αστέρι που ταξιδεύει τώρα να μας βλέπει και να χαμογελάει (τα λίγα και ατσαλα που κάνουμε μπας και του μοιάσουμε)
Εγώ ακόμα περιμένω σχόλιο του…
