Θεωρώ αυτό ίσως το καλύτερο που γενικά επικοινωνήθηκε χτες και νομίζω είναι η μοναδική λύση.
Το γήπεδο Τσακ δεν είχε αυτή την λογική από όσο θυμάμαι.
Καλώς ή κακώς δεν μπορούμε να γκρεμίσουμε όλη την περιοχή για 5 χρόνια μέχρι να χτιστούν εξ αρχής όλα. Είναι πάρα πολύ σωστό που τα μοίρασε σε υπο-έργα και είναι η μόνη σωστή λογική κατ’εμε.
Είναι δύσκολο το σημείο και νευραλγικό για την πόλη και όλο τον κόσμο που αθλείται σε όλες τις εγκαταστάσεις αυτή την στιγμή.
Εκεί είναι και το challenge ωστόσο και φαίνεται να το έχει καταλάβει και ο Ρουψ.
Θέλει βήμα βήμα όλα τα προβλήματα να συζητιούνται και να λύνονται σταδιακά μέχρι να βρεθεί η βέλτιστη λύση για όλους.
Κι εγώ θεωρώ μέγιστο κέρδος το ότι άνοιξε η κουβέντα πάλι για το γήπεδο και τις εγκατάστάσεις και το όραμα, απλά φοβάμαι μην καταλήξει πάλι να μείνει όραμα γιατί κακά τα ψέματα όλα αυτά για να γίνουν θα χρειαστούν περί τα 40-50 εκατομμύρια και βάθος 15ετίας ίσως.
Αν χρηματοδοτούνται και ως υποέργα και πραγματοποιούνται τμηματικά υπάρχει βέβαια ένα άλλο πρόβλημα: να καταλήξει στο τέλος ένα περίεργο συνονθύλευμα εγκαταστάσεων μισοτελειωμένων που εν τέλει να δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύσανε.
Όπως δηλαδή κατέληξε το γήπεδο να είναι αυτή τη στιγμή με κατασκευές όπως το στέγαστρο που γίνανε βιαστικά και χωρίς προγραμματισμό ή ένα συνολικότερο πλάνο.
Επίσης, θεωρώ δεδομένο ότι πρέπει να ικανοποιηθούν στο απόλυτο οι ανάγκες όλων των τμημάτων του Ερασιτέχνη και να μην υπάρχουν εκπτώσεις σε αυτό.