Τζούροβιτς: «Έχω κρατήσει την κασέτα και βλέπω ξανά τον τελικό στο ΣΕΦ»
Μπορώ, λοιπόν να πω ότι πέρασα τα καλύτερα χρόνια της μπασκετικής ζωής μου στον Πανιώνιο! Έχω δουλέψει σε 13 χώρες, έχω κουτσάρει σε όποια χώρα μπορείς να φανταστείς τα τελευταία 45 χρόνια. Στην Τυνησία, την Κύπρο, το Βέλγιο, τη Λιθουανία, τη Βουλγαρία, παντού… Έχω αλλάξει 26 ομάδες ωστόσο δεν αλλάζω με τίποτα όσα έζησα στον Πανιώνιο! Ό,τι ζήσαμε με εκείνη την ομάδα και με τον κόσμο της ήταν φανταστικό. Θυμάμαι τα πάντα, τις πρώτες επιτυχίες στο Κόρατς και το πρωτάθλημα… Δεν μπορούσαμε να πάμε πάνω από την τρίτη θέση γιατί εκείνη την εποχή ο Άρης και ο ΠΑΟΚ ήταν δυνατοί όμως ήμασταν πολύ μπροστά από τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ! Έπινα καφέ κάθε μέρα στην Πλατεία και είχα γύρω μου οπαδούς του Πανιωνίου..
Λοιπόν, έχω κρατήσει την κασέτα εκείνου του αγώνα κι όποτε έχω χρόνο, βλέπω ξανά το παιχνίδι! Ο Μπρούγος είχε κάνει φοβερό ματς, νομίζω πως έπαιξαν λίγο ο Χουγκάζ και ο Κικίλιας που τότε ήταν πολύ νέοι. Τι ομάδα κι εκείνη! Ο Χάντσον, ο Φάνης, ο Μπρούγος, ο Γάσπαρης και ο Μποσγανάς… Δεν είχαμε τόσο μεγάλα γήπεδα στη Γιουγκοσλαβία κι εκείνο το βράδυ στο ΣΕΦ βρέθηκαν 15.000 φίλαθλοι! Πιστεύω πως η… μισή Νέα Σμύρνη ήταν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (γέλια)! Ο κόσμος μάς βοήθησε πάρα πολύ. Τότε ο ΠΑΟΚ είχε προπονητή τον Σάκοτα και είχε κατακτήσει ήδη το ευρωπαϊκό στο Γενεύη. Με έπιασε, λοιπόν, ο Ντράγκαν πριν από τον αγώνα και μου είπε “ξέρεις κάτι φίλε μου; Έχουμε αυτοπεποίθηση” όμως ο Πανιώνιος είχε καρδιά! Έπρεπε να με διώξουν από το παιχνίδι ο Δουβής και ο άλλος διαιτητής από τον Πάτρα, ήμουν πολύ νευρικός! Έπειτα από τόσα χρόνια, εκείνο το Κύπελλο παραμένει ο μοναδικός τίτλος του Πανιωνίου και νιώθω πραγματικά υπερήφανος γι’ αυτό. Θυμάμαι, επίσης πως μετά από τον τελικό πήγαμε στην Πλατεία και πήρα το μικρόφωνο για να μιλήσω μπροστά σε χιλιάδες κόσμου. Υπέροχα εκείνα τα χρόνια. Δεν υπήρχε μέρα που να κάτσω στο διαμέρισμά μου και να δω τηλεόραση μαζί με τη γυναίκα μου, ήμασταν συνέχεια έξω με τον κόσμο του Πανιωνίου
Πώς ήταν ο παίκτης Γιάνκοβιτς και ο άνθρωπος Μπόμπαν;
«Είχα τον Μπόμπαν για δυο χρόνια στον Ερυθρό Αστέρα. Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες που έχω δουλέψει όμως, όπως συνέβη με τον Φάνη, δεν είχε πολλή… όρεξη για δουλειά. Στον Πανιώνιο βρήκε μια πιο σταθερή κατάσταση. Δεν μπορούσε, για παράδειγμα, τη μια μέρα να παίζει για 1 και την επομένη να παίζει για 10. Ήταν πάντα ανάμεσα στο 7-10. Τον πίεσα πολύ γιατί εγώ τον έφερα στον Πανιώνιο. Είχαμε, λοιπόν, ένα φιλικό με την ΤΣΣΚΑ στη Νέα Σμύρνη, το γήπεδο ήταν γεμάτο και ο Μπόμπαν επρόκειτο να έλθει την ίδια μέρα από το Βελιγράδι όπου είχε μεταβεί για να πάρει κάποια χαρτιά από την Ομοσπονδία και να ολοκληρωθεί η μεταγραφή. Μίλησα στους παίκτες μου στα αποδυτήρια, τους είπα ότι ο Μπόμπαν υπάρχει περίπτωση να μην έλθει. “Δεν πειράζει, μην αγχώνεστε, φιλικό είναι. Δεν θα σας πει κανείς τίποτα αν χάσουμε”. Τελικά ο Μπόμπαν ήλθε κι έπαιξε φοβερά! Σκόραρε από τα 8-9 μέτρα και τότε ο κόσμος αμέσως τον αγάπησε! Ένας πολύ ωραίος τύπος που έκανε πλάκα με όλους… Αν δεν τον ήξερες, θα πίστευες ότι είχε τη μύτη πάνω. Αν όμως ήσουν κοντά του σε κάποιο καφενείο ή σπίτι μαζί με κόσμο που ήξερε καλά, μπορούσες να γελάς όλο το βράδυ. Όλα τελείωσαν σε εκείνο το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό…».