Σε μια προσπάθεια (μετά από μακροχρόνια απουσία από το φόρουμ) να βοηθήσω στην αναγέννηση του, προσπαθώ τον τελευταίο καιρό να συμμετέχω όσο μπορώ.
Σ’αυτό το πλαίσιο ανοίγω και αυτό το θέμα.
Βιβλία λοιπόν. Ανάγνωση , μάθηση , μόρφωση…Όλα.
Ας ανταλλάξουμε προτάσεις για παλιές και νέες εκδόσεις , με όσους ενδιαφέρονται.
Περιμένω!
Εγω απανταω κυριως για να επικροτησω τη διαθεση…! Το τελευταιο βιβλιο που διαβασα ηταν το γεννηθηκα 17 του μητςου.. Δυστυχως δεν μπορω καν να θυμηθω ποτε κ ποιο ηταν το προηγουμενο 
Τελευταίο που μου έκανε τεράστια εντύπωση το 2666 του Ρομπέρτο Μπολάνιο http://www.politeianet.gr/books/9789603259923-bolano-roberto-agra-2666-201161
Από πιο πρόσφατα μου άρεσε αυτό: http://www.biblionet.gr/book/194312/Dicker,_Joël/Η_αλήθεια_για_την_υπόθεση_Χάρρυ_Κέμπερτ
Από λίγο παλιότερα όλα της συγγραφικής ομάδας Luther Blisset , μετέπειτα Wu Ming. Εδώ πληροφορίες:
http://www.biblionet.gr/main.asp?page=results&key=wu+ming
http://www.biblionet.gr/book/53223/Luther_Blissett/Εκκλησιαστής
Ωραίο τοπίκ - τελευταίο που διαβάζω και έχει μπει άνετα τη τοπ λίστα: The denial of death του Ernest Becker.
Sent from my HTC One_M8 using Tapatalk
Άγγελε το έχω δει αλλά δυστυχώς δε βρίσκω ακόμα ελληνική έκδοση.
Σε άλλο στυλ , κάτι ανάμεσα σε ιστορία και ανάλυση της οικονομίας και της εξέλιξης των ανισοτήτων, από την εποχή τη λίθινη εποχή μέχρι σήμερα το παρακάτω: http://www.biblionet.gr/book/176614/Harman,_Chris,_1942-2009/Λαϊκή_ιστορία_του_κόσμου
Πολύ αναλυτικό και κατατοπιστικό.
Καταρχάς συγχαρητήρια στον δημιουργό του thread μιας και σε αθλητικά και οπαδικά φόρουμ το να μιλάνε για βιβλία μου φαίνεται λιγάκι διαστημικό!
Από την άλλη -κατά τη γνώμη μου-
θα ήταν λιγάκι πιο χρήσιμη μια μικρή περιγραφή του κάθε βιβλίου (σε μια πρόταση εννοώ όχι ολόκληρη ανάλυση)
ή έστω μια μικρή παράγραφος από το οπισθόφυλλο του ίδιου του βιβλίου
και όχι απλά να πετάμε το λινκ ή να παραθέτουμε απλά τον τίτλο του βιβλίου που μας άρεσε!
Επειδή η ενασχόληση με την τέχνη στην Ελλάδα καθίσταται πρόβλημα επείγον
ο γνωστός Βασίλης Ραφαηλίδης με ένα τρομερό βιβλίο
ξεχωρίζει βίαια το βλαχομπαρόκ από την αισθητική και θέτει τις βάσεις για μια ειλικρινή σχέση του ανθρώπου με την ίδια την τέχνη.
http://www.politeianet.gr/books/9789607058188-rafailidis-basilis-ekdoseis-tou-eikostou-protou-stoicheiodis-aisthitiki-194789
Σχολιαζοντας πριν λιγο τον Υπαρξιστη Δαρα, θυμηθηκα αυτο το θρεντ και ειπα να προτεινω κανα βιβλιο.
Οποιος εχει λιγο absurdism μεσα του, του αρεσουν οι συντομες κοφτες προτασεις, η υπαρξιστικη Γαλλικη λογοτεχνια στα μεσα του 20ου αιωνα -και για καποιο λογο, δεν το εχει διαβασει ακομα- προτεινω το παρακατω:
Albert Camus, The Stranger (L’etranger), 1942. Κατα προτιμηση το αυθεντικο, η για οσους απο εμας δεν ομιλουν τη Γαλλικη, τοτε την Αγγλικη μεταφραση απο Matthew Ward. Δεν γνωριζω να προτεινω σε Ελληνικη μεταφραση, σορι.
Bonus μουσικη προσεγγιση: https://www.youtube.com/watch?v=SdbLqOXmJ04
Γεμίσαμε γαλλόφωνους στην ομάδα, ας διαβάσουμε γάλλους.
Ο Camus μας οδηγεί στο σκοτεινό φως με τον επαναστατημένο άνθρωπο:
οχι αλλο γαλλια ρε μλκ… εγκωσα!!
https://www.politeianet.gr/books/9789600321999-camus-albert-kastaniotis-o-xenos-199351
Επιτρέψτε μου επειδή πιάσαμε έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς να σας προτείνω την πιο καλή -κατ’ εμέ- ελληνική μετάφραση…!
https://www.politeianet.gr/books/9789600345247-camus-albert-kastaniotis-o-muthos-tou-sisufou-198259
Και ίσως το αποκορύφωμα του μεγάλου αυτού Νομπελίστα!
Μπράβο Άγγελε! Χτύπησες ευαίσθητη χορδή!
Τα διάβασα πριν κανά χρόνο αν και είναι αρκετά παλιά , αλλά μου άρεσαν:
Η σκιά της σκιάς-Paco Ignacio Taibo II
1922 : Μια πόλη του Μεξικού που η Επανάσταση την έχει αφήσει σημαδεμένη από έναν άνεμο τρέλας : στρατιωτικοί που θέλουν να γίνουν εκατομμυριούχοι, απατεώνες που ο Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος τους έριξε στις ακτές, πιστολάδες, πόρνες, πλούσιες χήρες, βαρόνοι του πετρελαίου διατεθειμένοι να φάνε ένα κομμάτι της χώρας, Ισπανοί μαγαζάτορες, υπνωτίστριες, ποιητές που πεθαίνουν της πείνας, νεαροί πορφιρικοί που άλλαξαν πουκάμισο, αναρχικοί, γειτονιές επικίνδυνες, κινέζικες συνοικίες, καμπαρέ τρίτης κατηγορίας, καπνιστές οπίου…
1922, Πόλη του Μεξικού : Τέσσερις τυχοδιώκτες φίλοι που πήραν μέρος στα μεγάλα επαναστατικά κινήματα -ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στα εγκληματολογικά, ένας δικηγόρος που η καλύτερη πελατεία του είναι οι πόρνες, ένας ποιητής δεξιοτέχνης στα διαφημιστικά σλόγκαν και σύντροφος του Πάντσο Βίγια και ένας αναρχικός συνδικαλιστής Κινέζος- συναντιούνται τα βράδια στο μπαρ του ξενοδοχείου Ματζέστικ για να παίξουν ντόμινο.
https://www.politeianet.gr/books/9789603251798-taibo-ii-paco-ignacio-agra-i-skia-tis-skias-196421
Και η συνέχεια του “Και σαν σκιές επιστρέφουμε…” εδώ : https://www.politeianet.gr/books/9789603255727-taibo-ii-paco-ignacio-agra-kai-san-skies-epistrefoume-188229
Σε άλλο στυλ: “Η αδικία που πληγώνει” Ψυχανάλυση , καλογραμμένη και εντυπωσιακά απλή. https://www.politeianet.gr/books/9789605275709-karagiannis-dimitris-armos-i-adikia-pou-pligonei-202627?gclid=CLn1sZXWgtICFdIV0wodGUkNtQ
Και άσχετο επειδή το (ξανα)διάβασα πρόσφατα -για τόσο κάψιμο μιλάμε- LIfe από Keith Richards. Απλά έπος.
είμαστε ά
είμαστε άρρωστοι τρελοί
είμαστε πανιωνιοί
και τραγουδω για σε νανέ ιστορικε
λίγη υπομονή, ό,τι πρέπει για καλοκαιράκι σε νησάκι…
αποκλείεται να περιμένω… (δεν το πήρα πρέφα όταν βγήκε αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ)
Κάθε καλοκαίρι ξαναδιαβάζω ένα από τα βιβλία του.
Δεν θέλω να σε απογοητεύσω αλλά είναι το χειρότερο του. Μοιάζει σαν πρώτο βιβλίο κάποιου άλλου.