Ομάδα της καρδιάς σου έχεις δηλώσει πως είναι ο Πανιώνιος… «Πάντα. Ήμουν πολλά χρόνια εκεί και τον αγαπώ. Ο μικρός μου αδερφός είναι στις ακαδημίες του, έχω πολλούς φίλους στη Νέα Σμύρνη».
Θα έκλεινες εκεί την καριέρα σου; «Γιατί όχι;»
πηγή:
τι λες τωρα ?
όχι ρε βαγγελάκι μην μου το γυρνάς στο συναίσθημα τώρα πάνω που η σχέση μας ήταν καθαρά σεξουαλική…
σου λειψε το sugar και η πλατεία και θες σαλιαρίσματα?
τι κάνει η κακούργα η κρίση..
θα διηγηθω μια ιστορια.
ηταν ενα βραδυ στο γηπεδο του ιωνικου στην νικαια, ενα ματς με βροχη στα χρονια του μπουμπενκο οπου ο βαγγελακης ειχε ξεκινησει βασικος. καποια στιγμη αποβληθηκε (αν θυμαμαι καλα) προς το τελος ου α’ ημιχρονου. οι οπαδοι καθομασταν περιπου στο μισο πεταλο εχοντας ματ που μας εμποδιζαν να βρισκομαστε στο αλλο μισο κομματι της εξεδρας οπου παρεμενε αδειο. καποια στιγμη στο δευτερο ημιχρονο διαπιστωνω πως στο κομματι της εξεδρας που παρεμενε αδειο ηταν 1 μονο τυπος με αδιαβροχο της ομαδας του πανιωνιου (ενα μπλε σκουρο λεκοκ σπορτιφ με το κλασσικο f.c. Panionios λογοτυπο με τα κοκκινα γραμματα) κουκουλωμενος ο οποιος παρακοκουθουσε ορθιος στο κακγελο φωναζωντας τα συνθηματα μας. εκεινη την ωρα δεν διεκρινα προσωπο. καποια στιγμη 5 λεπτα πριν τελειωσει κινηθηκε να φυγει και εκεινη την ωρα εγινε διακριτο το προσωπο του κατω απο τις κουκουλες. ηταν ο βαγγελακης ο ματζιος.
Αν θυμάμαι κι εγώ καλά είχε αποβληθεί με 2 κίτρινες - και οι 2 για χέρι (!) - αλλά πρόλαβε να σκοράρει με κεφαλιά μπροστά μας πριν φάει την κόκκινη.
Ο Βαγγέλης είναι ένας ποδοσφαιριστής α΄ δυνατοτήτων . Κατά την γνώμη μου για την θέση που παίζει έφυγε νωρίς από τον ΠΑΝΙΩΝΙΟ , αμυντικοί και μέσοι έχουν περισσότερη τύχη να παίξουν και να κάνουν καριέρα , επιθετικοί πιο δύσκολο εκτός αν είναι περιπτώσεις . Όταν έφυγε και μετά , για να επιβιώσει και να σταθεί ένας ποδοσφαιριστής , το σύστημα χτίζει μύθους γύρο του , μπορεί να έχει μεγαλώσει δηλαδή στις κερκίδες των ναών της Φιλαδέλφειας , της Αλεξάνδρας ή του Καραϊσκάκη . Η αλήθεια είναι ότι ο Βαγγέλης μεγάλωσε και ανδρώθηκε στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ . Θυμάμαι ότι όλοι του ερασιτέχνη που θέλαμε να δούμε παιδιά μας στην επαγγελματική ομάδα βγαλμένα από τις υποδομές μας , τον παροτρύναμε , τον πιστεύαμε και ελπίζαμε . Κάποια φορά λοιπόν βρέθηκε με την επαγγελματική ομάδα να κάνει το ντεμπούτο του σαν αλλαγή στην Καισαριανή κόντρα στο Εθνικό Αστέρα και η μοίρα το έφερε και να σκοράρει . Η χαρά και τα δάκρυα του πιτσιρικά τότε Μάντζιου έδειχναν ΠΑΝΙΩΝΙΟ , αυτό εγώ έχω κρατήσει .