Σε αντίθεση με τη φιφουέφα, το παρόν φόρουμ δεν είναι “νον-πολίτικα”.
Όχι τόσο ως προς τις θέσεις, αλλά ως προς το να γίνεται ωραία και πολιτισμένη κουβέντα για την κατάσταση, την καθημερινότητα και τις πολιτικές που εν τέλει αγγίζουν και τον Σύλλογο και εμάς ως Πανιώνιους και ανθρώπους long ή short term.
Κι επειδή προσωπικά γουστάρω την κουβεντούλα που ανοίξε στο τόπικ για Παναργειακό ( ) μπορεί να τα μεταφέρω εδώ τα τελευταία που γραφτήκανε για να τα έχουμε μαζεμένα.
Οκ, αν γίνει αμερικαν μπαρ το κόβουμε.
Στην τελική για πάρτη μας είμαστε εδώ.
Με αφετηρία τους προβληματισμούς που έθεσε ο @uTOpIa_1890εδώ και ο @Faithεδώ, πιστεύετε ότι έγινε ο Πανιώνιος ντεμοντέ…;;;
Ναι κάποτε ήμασταν στην μόδα. θυμάμαι παλιότερες δεκαετίες να έρχεται στο γήπεδο κόσμος μη Πανιώνιος. Πολλοί, δε, δήλωναν ότι δεύτερη ομάδα τους ήταν ο Πανιώνιος.
Πλέον προφανώς δεν είμαστε στην μόδα ούτε έχουμε την συμπάθεια μη Πανιώνιων εν τάχει λόγω:
Της όξυνσης του οπαδισμού
Διοικήσεων από τύπους υποκοσμιακους.
Επίσης, πλέον τα μέσα ανήκουν σε ιδιοκτήτες ΠΑΕ που κυνηγούν την πολιτική και οικονομική επιρροή μέσω τίτλων. Όταν λοιπόν ο Πανιώνιος και άλλες ομάδες του ίδιου βεληνεκούς προσπαθούν να σηκώσουν κεφάλι τότε οι επιλογές είναι είτε κόψιμο του κεφαλιού είτε στην αφάνεια που συνοδεύεται από πόλεμο και λάσπη από τα γαμωμεσα τους.
Οι ρομαντικές εποχές έχουν τελειώσει. Πλέον κυριαρχεί το συμφέρον. Κανέναν τους δεν συμφέρει ένας δυνατός Πανιώνιος.
Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να είμαστε στην μόδα. Με ενδιαφέρει ο σύλλογος να συνεχίζει να παράγει αθλητισμό, να μην συνδέεται με καθάρματα τύπου Μπεου, Μαρινάκη κλπ και να είναι αυτόνομος γιατί μόνο τοτε νιώθω περήφανος για την ομάδα μου.
Σε αυτό το τοπίο ,που περιέγραψαν οι προηγούμενοι πολύ εύστοχα ,μοιάζουμε με την Γερμανία που ενώ είναι πολύ μεγάλη για την Ευρώπη ταυτόχρονα είναι πολύ μικρή για τον κόσμο, αυτή η ασύμμετρη κατάσταση δημιουργεί καταστάσεις μεγαλείου και απαιτήσεων,που οταν κορυφοθούν, δεν μπορούν να υποστηριχθουν απο την βάση μας και στο τέλος καταλήγουν σε σφαλιάρες και συνθηκολογήσεις αποικιακού τύπου. Ο Πανιώνιος έγινε συμπαθής όταν ηταν μικρούλης αγωνιστικά και χαμηλό εμπόδιο για τους μεγάλους, όταν πήρε δε τα κύπελλα περα και κόντρα σε κάθε λογική γίναμε μόδα και συμπάθεια, ακόμα και παράνομος έρωτας για πολλούς. Μετά ήρθαν οι ευρωπαϊκές συμμετοχές τα γεμάτα γήπεδα σε μπάσκετ ποδόσφαιρο, η γενική διεύρυνση του συλλόγου που πλέον άρχισε να ενοχλεί και να γίνεται πρόβλημα για τους μόνιμα καβατζομενους του ποκ που πλέον μας έβλεπαν σαν απειλή. Πρώτη την δυσφορία την ένιωσε η κουλα ως τρίτο μέγεθος, μετά ο βαζελος που διαχρονικά του κάναμε κηδείες και φυσικά η μάστιγα που λέγεται γαυρος. Εκείνη η φωνή στο γκολ του Εμμανουηλιδη ακούστηκε μέχρι το βοθρολιμανο την χρονιά που πέσαμε και σε συνδυασμό με το διπλό στο τηγάνι την περασμένη σεζόν ενόχλησαν πολύ,παρά πολύ. Έχοντας λοιπόν τα κατάλληλα πρόσωπα στα κατάλληλα πόστα μας τράβηξαν τα σωληνάκια και με τις ευλογίες,όλης της λίγκας των παραρτημάτων (13-1), μας έστειλαν στον διάολο και ακόμα παραπέρα. Ο σύλλογος πρέπει να είναι μπετόν και φρούριο απο μέσα ώστε όποιος σκεφτεί να μας “τρυπήσει” εκ των εσω, να ξέρει ότι θα πληρώσει βαρύ τίμημα. Ο ανεξάρτητος και αυτοφωτος Πανιώνιος ενοχλεί και αυτό φαίνεται ήδη με το σπρώξιμο των χωριών όλης της επικράτειας. Το να λες και να διατρανώνεις πως δεν σε νοιάζουν τα κύπελλα και τα λεφτά ,σε έναν κόσμο που έχει μάθει να λητουργεί μόνο με αυτά, σε κάνει συστημική απειλή και το σύστημα δεν συγχωρεί τέτοια “λάθη“…
Το να λες και να διατρανώνεις πως δεν σε νοιάζουν τα κύπελλα και τα λεφτά ,σε έναν κόσμο που έχει μάθει να λητουργεί μόνο με αυτά, σε κάνει συστημική απειλή και το σύστημα δεν συγχωρεί τέτοια “λάθη“…