Ανοίγω το θεματάκι μιας και έχει γραφτεί άπειρες φορές εδώ και είναι όντως κάτι που θα έπρεπε να μας απασχολεί γενικά (και με αφορμή την κουβέντα εδώ).
Δεν ξέρω πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε από εδώ τίποτα, αλλά και μόνο το άνοιγμα της συζήτησης κάνει καλό κατ’εμέ.
Δυστυχώς δεν είναι από αυτά τα εύκολα σαν τις τουαλέτες στην 2 που μπορούμε γρήγορα να αλλάξουμε, γιατί προφανώς έχει να κάνει με ολόκληρη την οπαδική κουλτούρα γενικότερα στην χώρα.
Θυμάμαι κάπου είχα διαβάσει μια έρευνα πάντως, ότι κυρίως στα Βαλκάνια, στον ευρωπαϊκό νότο και στην Λατινική Αμερική συναντάς πιο συχνά συνθήματα που αφορούν γενετήσιες πράξεις.
Σαν να υπάρχει μια αόρατη καμπύλη αναλογικής αντιστοίχισης του GDP και τέτοιων συνθημάτων.
Προσωπικά χάρηκα την κερκιδούλα που φτιάξαμε εμεις οι λίγοι “λαϊκοί” που βρεθηκαμε στο Ζηρίνειο το Σάββατο. κρατήσαμε επίπεδο, χωρίς υβριστικά κτλ.
Προφανώς, στην υποδοχή της ομάδας εξω από το βαρίκας αργότερα, με τους πανθηρες εκεί, άλλαξαν τα πράγματα.
Το θέμα ειναι ότι γνωρίζω ότι έχουν γινει προσπάθειες απο την Ιωάννα και παρακλήσεις στους Πάνθηρες να αποφεύγονται αυτα τα συνθήματα στους αγώνες βολλει γυναικών τουλάχιστον που μαζεύονται και πολλά νεαρά κορίτσια και αγόρια, αλλά πέφτει πάνω σε τοίχο…
Δεν νομίζω ότι αυτό αποτελεί μόνο θέμα στον οίκο μας. Δυστυχώς είναι η κυρίαρχη λούμπεν και λματ κουλτούρα που μαστίζει όλη την κοινωνία μας. Από Champions league Μέχρι τοπικό και ακαδημίες, στην οδήγηση, στο σούπερ μάρκετ στην ουρά κλπ. Οι φορείς και οι ηγεσίες όχι απλά σφυρίζουν αδιάφορα αλλά τις περισσότερες φορές επικροτούν και δείχνουν τον δρόμο. Δυστυχώς δεν αλλάζει τίποτα έτσι. Χρειάζεται παιδεία, κουλτούρα και αυτό ακόμα και με τον καλύτερο τρόπο να γίνει παίρνει χρόνια.
παιδια το Σαββατο ειχα παει με τους δυο γιους μου σε παιχνιδι 3ης εθνικης Αγγλιας. Ειδαμε τη Στηβενατζ απλα κ μονο επειδη ειναι μια απο τις κοντινες μας ομαδες και ασχολουμαστε ολοι με την μπαλα (εγω εθελοντης προπονητης, οι γιοι μου παιχτες).
Πραγματικα η διαφορα χωρις τις βρισιες ηταν απιστευτη. Καθομουν ακριβως πισω απο τον παγκο της φιλοξενουμενης ομαδας. Παιχνιδι με 3,5χ φιλαθλους. Ο προπονητης ακρως εκνευριστικος αφου φωναζε συνεχεια στους παιχτες του και δεν τους αφηνε να παιξουν. Σε καποια φαση ειπε μια ελαφρια βρισια γυριζωντας προς τον παγκο του “for f*** sake, why did he do that for?”. Οι φιλαθλοι μεταξυ σοβαρου κ αστειου (?) του φωναξαν, σιγα, εχουμε και παιδια εδω. Ο τυπος γυρισε (αφου ηρεμισε) και εκανε ενα νευμα με το χερι του “συγνωμη”. Στην Ελλαδα πρωτα απο ολα δεν θα υπηρχε παγκος τοσο κοντα στις εξεδρες λογω πιθανοτητας επισοδιων…
Περιττο να πω οτι ενοιωσα ξενος και ντραπηκα που ειμαι Ελληνας κατα καποιο τροπο…Σε αναλογη φαση στη χωρα μου, ο προπονητης θα ειχε ακουσει τα παντα για ολη του την οικογενεια κατα τη διαρκεια ΟΛΟΥ του αγωνα και στη συγκεκριμενη φαση ακομα χειροτερα…
Προφανώς και δεν ειναι θεμα μόνο του οίκου μας. και κανεις δεν περιμένει φυσικα να αλλάξει κάτι στο ποδόσφαιρο. αλλά στο βολλει γυναικών ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, πρέπει κάτι να αλλάξει, δεν μπορεί να ειναι και τοσο δύσκολο να οργανωθεί μια κερκίδα χωρίς υβριστικά και μπινελίκια απέναντι σε κοπέλες.
Όχι ρε σεις, είναι μεγάλη μαγκιά και τρομερή υποστήριξη να τραγουδάς Σμύρνη γερά και γάμα τα μουνιά απέναντι σε 20χρονες και 25χρονες και όσο κι αν είναι κοπέλες που παίζουν βόλεϊ και δεν θεωρούνται καν επαγγελματίες. Δεν θα μας βάλετε τώρα να φοράμε τα “κυριακάτικα” για να πάμε γήπεδο, δεν είμαστε τίποτα αδερφές άλλωστε, έτσι μάθαμε από παιδιά, να γαμάμε τα μουνιά (μόνο στα γήπεδα ωστόσο, σπίτια μας όχι τόσο)…
Πραγματικά δεν θα χάναμε τίποτα αν κάναμε ένα A/B testing. Ας αυτοφιλτραριστούμε στα αθλήματα γυναικείου αθλητισμού είτε ως ένδειξη πολιτισμού (κανονικά αυτό από μόνο του αρκετό) ή έστω (αν κάποιοι δεν μπορούν) απλά ωφελιμιστικά. Που ξέρεις μπορεί κάποτε να δούμε ένα Αρτάκης τίγκα με οικογένειες και μελλοντικές γενιές φιλάθλων αγόρια και κορίτσια. Γιατί σήμερα αν κάποιος δεν είναι άρρωστος Πανιώνιος θα το σκεφτεί διπλά και τριπλά πριν φέρει τα παιδιά του ακόμα και στο βόλλει.
Το προηγούμενο Σάββατο έφεραν την 9χρονη μου κόρη στο γήπεδο..ευτυχώς δεν είχα να της εξηγήσω πολλες απορίες… Όταν ήμουνα έφηβος και πήγαινα γήπεδο πολύ μου άρεσε να βριζω τους αντιπάλους και τους διαιτητές. Σήμερα σαν γονιός καταλαβαίνω ότι εκοβα το γήπεδο σε γονείς και παιδιά. Άρα και σε μελλοντικούς Πανιώνιους. Μακάρι να μπορέσουμε να περιορίσουμε τα συνθήματα με ναρκωτικά και μαχαιρώματα και βρισιες.
που θα μπορούσε ας πούμε να γίνει “Φόρτσα Πανιωνάρα εοεοε, έχω αρρωστήσει Πανιώνιε, δε μου έχει μείνει φλέβα στο λαιμό, βάρα Πανιωνάρα στον εγκέφαλο” που είναι και πολύ πιο σχετικό με τη συνέχεια του συνθήματος από το “γάμα τους τη μάνα”. Το σκέφτηκα κάπου 5 δευτερόλεπτα, οπότε είμαι σίγουρος ότι αντίστοιχα, με λίγο μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τους Πάνθηρες, θα βρισκόταν και κάτι πολύ καλύτερο από τη δική μου εκδοχή.
