Ανοίγω τόπικ με αφορμή την πολύ ωραία ιδέα του @majorball (ποιό ήταν το προηγούμενο σου username να το βρω να τα ενώσω στο φόρουμ;).
Μακροχρόνια κουβέντα για:
Δηλώνω άμπαλος εξ αρχής, οπότε παίξτε μπάλα…
Πιστεύω ότι κάποια στιγμή ο Πανιώνιος θα έχει ψηφιακό πρόεδρο και προπονητή. Κάτι σε ψηφιακό Μπέο. Όλα σε δυαδικό σύστημα . Και ξερετε ποιος θα αναλάβει; Αυτός. 1-0 (κακό νερντουλιστικο χιούμορ)
Μέγας σκάουτερ ο Αχιλλέας
ΧΑΧΑ Software που να ξεκινάει με τον συγκεκριμένο ως AVATAR με ηχητικό Κάνε μου την χάρη
BeIOS the real android OS
Τα τελευταία χρόνια η ατάκα - trademark του είναι το “Μιλάμε για τρέλαα” 
Το Παράδειγμα του Βιτσέντζο Ιταλιάνο
Η απόκτηση μιας ξεκάθαρης ταυτότητας για οποιονδήποτε πηγάζει από τον θαυμασμό για κάποιες ιδέες, την προσπάθεια εφαρμογής τους, την επιμονή και τελικά την επιτυχή υλοποίησή τους. Ίσως κάποιοι να πιστεύουν πραγματικά στις ίδιες απόψεις, αλλά η ικανότητά τους να τις εκφράζουν με διαφορετικούς τρόπους είναι ακριβώς αυτό που κάνει κάθε άτομο ξεχωριστό, σαν ένα δακτυλικό αποτύπωμα ή μια σφραγίδα.
Ο Βιτσέντζο Ιταλιάνο, από τότε που μπήκε στον κόσμο της προπονητικής, αφήνει το αποτύπωμά του σχεδόν παντού. Οδήγησε την Τραπάνι στην Σεριε Β, τη Σπέτσια στη Σεριε Α και απέφυγε τον υποβιβασμό με ένα θαύμα. Με τη Φιορεντίνα πήγε σε δύο ευρωπαϊκούς τελικούς στο Κόνφερενς Λιγκ χωρίς όμως να κατακτήσει τρόπαιο. Κατόπιν ανέλαβε την Μπολόνια μετά τον Μότα, και κατάφερε να φτάσει στον τελικό Κυπέλλου, τον πρώτο για τον σύλλογο από το 1974.
Μοιάζει πολύ με τον Κλοπ σε αρκετές πτυχές, όπως: η εμμονή του με το υψηλό πρέσινγκ, η επιτυχία με κάθε ομάδα που προπονεί, αυτός ο αριθμός συμμετοχών σε τελικούς και η ατυχία του να μην κερδίσει κανένα τρόπαιο μέχρι στιγμής. Το να ανταγωνίζεται οποιαδήποτε ομάδα για τίτλους, έστω και σε διοργανώσεις κυπέλλου, είναι πραγματικό επίτευγμα… αλλά μέχρι εδώ, κάθε φορά που προσπαθούσαμε να αναγνωρίσουμε την αξία του, το κάναμε συγκρίνοντάς τον με άλλους.
Το πραγματικά συναρπαστικό σε αυτά που κάνει ο Ιταλιάνο δεν είναι μόνο αυτά τα επιτεύγματα, αλλά ότι τα πετυχαίνει με έναν εντελώς εξαιρετικό τρόπο. Έχετε ακούσει για τη συνοχή; Και την ανάγκη να βασίζεσαι σε συγκεκριμένους παίκτες για να φτάσεις στο μέγιστο επίπεδο κατανόησης και επομένως στην καλύτερη δυνατή σειρά θετικών αποτελεσμάτων; Πιστέψτε το ή όχι… ο Ιταλιάνο ποτέ δεν ξεκινάει δύο συνεχόμενους αγώνες με την ίδια ενδεκάδα!
Έχουν γίνει ξαφνικά όλες οι ιστορίες για την ανάγκη προσαρμογής μια απάτη ή ένα μεγάλο ψέμα; Ή πώς το καταφέρνει αυτό ο Ιταλιάνο; Είναι σίγουρο ότι πέρα από αυτό το σοβαρό μειονέκτημα, η κατάσταση από την άλλη πλευρά έχει μοναδικά πλεονεκτήματα, όπως η ετοιμότητα όλων των παικτών και ταυτόχρονα τους λιγότερους τραυματισμούς! Και στο μέλλον; Με μια τέτοια προσέγγιση; Η ομάδα δεν θα επηρεαστεί καθόλου από την αποχώρηση οποιουδήποτε παίκτη, καθώς έχει συνηθίσει να ανανεώνει τη σύνθεσή της πριν από κάθε αγώνα και όχι μόνο πριν από κάθε σεζόν… Μπορεί να περιγραφεί ως κύριος εκφραστής της πολυμορφίας.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου του στη Φιορεντίνα, έφτασε τους 141 συνεχόμενους αγώνες με διαφορετική ενδεκάδα! Και στον αγώνα νούμερο 142 έπαιξε με την ίδια ενδεκάδα με τον προηγούμενο αγώνα. Και τώρα επαναλαμβάνει το ίδιο πράγμα με τη νέα του ομάδα, την Μπολόνια. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν έκανε καλή αρχή, αφού πέτυχε μόνο μία νίκη στα πρώτα 11 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις (πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ), σίγουρα ακόμα και η προσαρμογή σε αυτές τις συνεχείς αλλαγές να χρειάζεται και αυτή λίγο χρόνο!
Αν προσπαθήσουμε να βρούμε έναν λόγο για την ικανότητά του να πετυχαίνει χωρίς σταθερή ενδεκάδα, νομίζω ότι οι δηλώσεις μερικών παικτών του στην ομάδα, της Μπολόνια, ίσως εξηγούν έναν από τους λόγους που του το επιτρέπουν αυτό.
Τελικά ο Ιταλιάνο οδήγησε τη Μπολόνια στη κατάκτηση του Κυπέλλου Ιταλίας, μετά από περισσότερο από μισό αιώνα, και με αντίπαλο τη Μίλαν στη Ρώμη. Ήταν ο τέταρτος τελικός για τον Ιταλιάνο σε τρεις σεζόν. Αυτό που άλλαξε αυτή τη φορά ήταν η τύχη του, ώστε να κατακτήσει τον πρώτο του τίτλο.
Έτσι είναι το ποδόσφαιρο… πίστη στην ομάδα και στο πρότζεκτ πριν από οτιδήποτε άλλο.
Μια Σύντομη Τεχνική Αναδρομή Από τον Έβαλντ Λίνεν σε Μιλόγεβιτς, Γρηγορίου, Ουζουνίδη
Η Πρώτη Εφαρμογή του Συστήματος 4-3-2-1 ( όπως επίσης και τα πιο επιθετικογενή 4-2-3-1 και 4-3-3) στο Ποδοσφαιρικό Τμήμα
Η περίοδος του Έβαλντ Λίνεν στον πάγκο του Πανιωνίου (καλοκαίρι 2006 - Νοέμβριος 2008) χαρακτηρίστηκε από την εφαρμογή της διάταξης 4-3-2-1 (γνωστό και ως “χριστουγεννιάτικο δέντρο”), η οποία έφερε σημαντικές επιτυχίες και μια νέα αγωνιστική ταυτότητα στην ομάδα.
Κύρια Χαρακτηριστικά του 4-3-2-1 του Λίνεν:
Σταθερότητα: Η διάταξη αυτή πρόσφερε μεγάλη αμυντική ασφάλεια, με τρία κεντρικά χαφ να καλύπτουν χώρους μπροστά από την άμυνα. Ο Πανιώνιος ήταν μια ομάδα σκληρή, που δύσκολα δεχόταν γκολ, με έμφαση στην αλληλοκάλυψη.
Μεταβάσεις (Transitions): Ο Πανιώνιος βασιζόταν στις γρήγορες αντεπιθέσεις, εκμεταλλευόμενος την ταχύτητα των παικτών του πίσω από τον προωθημένο επιθετικό. Διέθετε Ευέλικτο Κέντρο και εφαρμόζοντας το 4-3-2-1 ή το 4-2-3-1, ο Λίνεν επιδίωκε την αριθμητική υπεροχή στο κέντρο.
Πρωταγωνιστές: Στα 2,5 χρόνια της παρουσίας του, ο Λίνεν αξιοποίησε παίκτες όπως οι Τζιμπούρ, Μάκος, Σπυρόπουλος, Φερνάντες, και Νικολάου, δημιουργώντας μια ομάδα που διεκδίκησε ευρωπαϊκή έξοδο και πέτυχε νίκες επί των “μεγάλων”.
Ευρώπη: Με αυτό το σύστημα, ο Πανιώνιος έφτασε κοντά σε μεγάλες επιτυχίες στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2007, όπως το ιστορικό διπλό επί της Σοσό.
Επιθετικό Πρόβλημα: Παρά τη δομή, ο Λίνεν συχνά αναζητούσε λύσεις για το επιθετικό πρόβλημα, υποστηρίζοντας ότι η ομάδα μπορεί να παίξει καλύτερα αν βελτιώσει την αποτελεσματικότητά της.
Παρόλο που σε πολλά παιχνίδια, ειδικά στα εντός έδρας, χρησιμοποιούσε πιο επιθετικά σχήματα (όπως 4-2-3-1 ή ακόμη και 4-3-3), ο Λίνεν είναι γνωστός για την τακτική προσήλωση και την ευελιξία του, χρησιμοποιώντας κατά περιόδους το 4-3-2-1 (γνωστό και ως “χριστουγεννιάτικο δέντρο”) για να ελέγχει το κέντρο του γηπέδου, ειδικά σε ευρωπαϊκά παιχνίδια (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) ή ντέρμπι.
Το βασικό ρόστερ/σχηματισμός (4-3-2-1):
Τερματοφύλακας: Κρέσιτς (Dario Krešić).
Άμυνα: Μανιάτης, Κουτσόπουλος, Λάνγκαμπ (Langkamp), Κοντοές.
Κέντρο (Αμυντικά/Κεντρικά χαφ): Μάκος, Κουμορτζί (Kumordzi), Γουνδουλάκης.
Μεσοεπιθετικοί (Πίσω από τον φορ): Ρεκόμπα (Álvaro Recoba), Εστογιάνοφ (Fabian Estoyanoff).
Επίθεση (Σέντερ φορ): Τζιμπούρ (Rafik Djebbour) ή Χούτος (Lambros Choutos).
Άλλοι παίκτες στο ρόστερ 07/08:
Ντελούρα (Michael Delura), Άντερσον Γκονσάγκα, Τζαβέλλας, Πλετς, Βάγκνερ, Ντρόλιτς.
Η ομάδα αυτή έμεινε στην ιστορία για την ποιότητα των επιθετικών της (Ρεκόμπα-Εστογιάνοφ-Τζιμπούρ) και την πειθαρχία που επέβαλε ο Λίνεν.
Ας θυμηθούμε κάποιες από τις δηλώσεις του, υποστήριζε ότι αν λύσει το επιθετικό πρόβλημα ο Πανιώνιος μπορεί να “χτυπήσει” μία θέση στην πρώτη εξάδα και εγένετο.
Aλλωστε, πέρα από τις πρώτες τέσσερις ομάδες της βαθμολογίας, όλες οι υπόλοιπες δεν έχουν μεγάλες βαθμολογικές διαφορές. Aν βρούμε μερικούς ποδοσφαιριστές που θα σκοράρουν εύκολα, τότε μπορούμε να ανέβουμε στην πρώτη εξάδα”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
“Δεν είναι εργοστάσιο”
Οσον αφορά στο πλάνο του για την ομάδα της Νέας Σμύρνης, επεσήμανε ότι θα σκοπεύει να τιμήσει το συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών που έχει υπογράψει για να “χτίσει” ένα νέο σύνολο.”
Eχω δύο χρόνια συμβόλαιο και σκοπεύω να το τιμήσω. Bέβαια δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Tώρα δουλεύουμε σκληρά για να εκπληρώσουμε τους στόχους μας.
Σε δύο χρόνια σίγουρα θα έχουμε «χτίσει» κάτι, αλλά κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς. Tο ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο. Δεν είναι εργοστάσιο, όπου περιμένεις σε αυστηρά συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάποια αποτελέσματα”
Μάλιστα αναφερόμενος στις μετεγγραφές που έγιναν το καλοκαίρι και για το ποιοί ποδοσφαιριστές τον έχουν δικαιώσει, απάντησε:”
Eίμαι πολύ ευχαριστημένος από τους τερματοφύλακες Kένιγκ και Kρέσιτς, αλλά και από τους Πλετς, Mπερτέ, Eνσαλίουα. Eπίσης πήραμε και μερικούς ταλαντούχους, όπως είναι ο Aραβίδης και ο Γουσούλης. Eχουμε φτιάξει ένα πολύ καλό μείγμα και φυσικά δεν ξεχνώ τον Tσκιτισβίλι, ο οποίος όμως χτύπησε και έχει μείνει πίσω. Aντίθετα δεν είμαι ικανοποιημένος από τους επιθετικούς μας, τον Kαρνέιρο και τον Zέζελ, που δεν έχουν βοηθήσει πολύ”.
Σε άλλο σημείο εξηγεί την προσέγγιση του από τον Σύλλογο
Aργότερα ανέβηκε στη Γερμανία και ο πρόεδρος, ο οποίος με έπεισε να έρθω στην Eλλάδα για να συζητήσουμε τις λεπτομέρειες. Mου παρουσίασαν τα πλάνα για το νέο στάδιο, με ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις του συλλόγου και μου έδειξαν την πόλη. Eμεινα δύο εβδομάδες στην Aθήνα και αποφάσισα να εργαστώ στον Πανιώνιο.Tο πλάνο του Kώστα Tσακίρη περιλαμβάνει τέσσερα μέρη.
Kατ αρχάς θέλει να χτίσει νέο γήπεδο και σύγχρονο προπονητικό κέντρο. Για το δεύτερο είπα κι εγώ τη γνώμη μου, όσον αφορά τον τρόπο που πρέπει να στηθούν τα γήπεδα, όπως και για το τι θα περιλαμβάνει το κτίριο. Aπό κεί και πέρα στόχος μας ήταν και είναι η δημιουργία μιας ομάδας με πολλούς πιτσιρικάδες. Eπίσης θέλουμε να εφαρμόσουμε ένα μοντέλο ακαδημίας που να αξιοποιεί νεαρούς παίκτες”.
Η Τακτική Προσέγγιση Μιλόγεβιτς
Ο Μιλόγεβιτς στον Πανιώνιο είχε τη φήμη ενός προπονητή που προτιμούσε ένα οργανωμένο και συγκροτημένο σύστημα τακτικής, εστιάζοντας στην αμυντική λειτουργία και τη δημιουργία επικίνδυνων αντεπιθέσεων. Στο σύστημα του Πανιώνιου, ο Μιλόγεβιτς συνήθιζε να χρησιμοποιεί:
1. Σχηματισμός 4-3-2-1:
Αμυντική γραμμή: Τετράδα στην άμυνα με δύο κεντρικούς αμυντικούς, οι οποίοι είχαν εντολή να παραμείνουν κοντά ο ένας στον άλλον για να αποτρέψουν επικίνδυνες καταστάσεις.
Αμυντικοί μέσοι: Οι δύο αμυντικοί μέσοι ήταν υπεύθυνοι για την εξισορρόπηση της ομάδας, αναχαιτίζοντας τις επιθέσεις των αντιπάλων και παράλληλα επιδιώκοντας την επιτάχυνση του παιχνιδιού προς τα μπρος.
2. Αμυντική σταθερότητα και υψηλή πίεση:
Η ομάδα του Μιλόγεβιτς ήταν οργανωμένη ανασταλτικά, προσπαθώντας να αποτρέψει την ανάπτυξη του παιχνιδιού των αντιπάλων.
Η πίεση σε όλο το γήπεδο ήταν συχνή, ειδικά σε αντεπίθεση, με την ομάδα να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις αδύναμες πλευρές των αντιπάλων.
3. Επίθεση μέσω πλάγιων παικτών και αντεπιθέσεων:
Η επιθετική λειτουργία στηριζόταν σε γρήγορες και επικίνδυνες αντεπιθέσεις, με τους πλάγιους επιθετικούς να παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Ο Μιλόγεβιτς προτιμούσε την ταχύτητα των εξτρέμ και την ικανότητά τους να δημιουργούν επικίνδυνες καταστάσεις στον αντίπαλο άμυνα με σέντρες ή ατομικές ενέργειες.
4. Συμπαγής και οργανωμένη άμυνα:
Η ομάδα ήταν πολύ καλή στο να διατηρεί την αμυντική ισορροπία, με όλους τους παίκτες να συμμετέχουν στην ανασταλτική λειτουργία, ακόμη και οι επιθετικοί.
Η προτεραιότητα του Μιλόγεβιτς ήταν να μην αφήνει κενά στην άμυνα και να μειώνει τους χώρους για τον αντίπαλο. Επίσης η ομάδα ήταν επικεντρωμένη στη σφιχτή άμυνα και την εκμετάλλευση των αντεπιθέσεων, προκειμένου να παραμείνει η ομάδα ανταγωνιστική απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους.
Το 4-2-3-1 και 4-4-1-1 Του Μ. Ουζουνίδη Στον Πανιώνιο
Το σύστημα τακτικής του Μαρίνου Ουζουνίδη στον Πανιώνιο (κυρίως την περίοδο 2016–2017) Θεωρείται από τα πιο επιτυχημένα και “δουλεμένα” σύνολα στην Ελλάδα εκείνα τα χρόνια.
Με Βασικό σχηματισμό το 4-2-3-1 (ως κύριο σύστημα), με έμφαση στην Οργάνωση & την πειθαρχία, με πολύ καλά δουλεμένες γραμμές και Συνοχή μεταξύ άμυνας και κέντρου. Όλη η ομάδα αμύνεται και επιτίθεται μαζί. Στην Αμυντική λειτουργία ακολουθεί ένα Μεσαίο προς χαμηλό block και ένα Συμπαγές κέντρο (με δύο αμυντικά χαφ). Η Πίεση ξεκινά όταν η μπάλα περνά στη μεσαία ζώνη. Δυσκολεύει τον αντίπαλο να βρει χώρους ανάμεσα στις γραμμές.
Η Μετάβαση (transition) ήταν Από τα μεγαλύτερα όπλα του με Ταχύτατες αντεπιθέσεις και Κάθετη ανάπτυξη με λίγες επαφές. Άμεση αξιοποίηση λάθους του αντιπάλου
Στην Επιθετική ανάπτυξη παρουσίασε Ισορροπία ανάμεσα σε Οργανωμένη ανάπτυξη και Γρήγορο παιχνίδι με Έμφαση στα εξτρέμ και Overlapping από τα μπακ.
Έκανε χρήση 10αριού ως βασικού δημιουργού ενώ ρόλοι-κλειδιά είχαν τα Αμυντικά χαφ (double pivot), Ένας “κόφτης” μαζί με Ένα πιο δημιουργικό Εξτρέμ, να παίζουν γρήγορα στο χώρο, βγάζοντας Σημαντικές αντεπιθέσεις.
Ο Επιτελικός μέσος (10) Συνέδεε τις γραμμές, Δημιουργόντας και τελειώνοντας φάσεις. Το Σέντερ φορ κινείται έξυπνα και Πιέζει ψηλά όταν χρειάζεται
Στα Πλεονεκτήματα
Η Πολύ καλή ισορροπία άμυνας–επίθεσης με Εξαιρετικές αντεπιθέσεις και Τακτική πειθαρχία.
Στα Μειονεκτήματα η Όχι ρυθμιζόμενη κατοχή μπάλας. Όταν ο αντίπαλος κλείνεται πολύ, δυσκολεύεται να δημιουργήσει και να σπάσει τις γραμμές.
Συμπέρασμα
Ο Ουζουνίδης στον Πανιώνιο έφτιαξε μια ομάδα σφιχτή αμυντικά αλλά ταχύτατη στην κόντρα
και πολύ αποτελεσματική με περιορισμένο ρόστερ.
4-2-3-1 ή 4-4-1-1 ?
Είναι δύο συστήματα που φαίνονται παρόμοια, αλλά στην πράξη έχουν πολύ διαφορετική φιλοσοφία
4-4-1-1
Δομή : 4 αμυντικοί, 4 χαφ σε ευθεία, 1 δεύτερος επιθετικός (10) και 1 φορ
Χαρακτηριστικά : Πολύ συμπαγές σχήμα
Μοιάζει με 4-4-2 στην άμυνα
Ο “1” πίσω από τον φορ λειτουργεί σαν shadow striker ή σύνδεσμος
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ :
Άμυνα (δύο ζώνες των 4), Κλείνει χώρους εύκολα
Ιδανικό για underdog ομάδες με αντεπιθέσεις
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ : Λιγότερη δημιουργία στο κέντρο Αν απομονωθεί ο φορ → πρόβλημα
Γιατί είναι 4-4-1-1 και όχι 4-3-2-1
Οι εξτρέμ (π.χ. Γιώργος Μασούρας) κατέβαιναν χαμηλά Δημιουργούσαν καθαρή τετράδα χαφ
Άρα:
4 πίσω-4 στη μεσαία γραμμή-1 “δεκάρι” πίσω από τον φορ-1 φορ = 4-4-1-1
Στο Κέντρο Είχε 2 χαφ (Κόρμπος + Σιώπης) ΟΧΙ 3 όπως στο 4-3-2-1
Άρα δεν είχε ποτέ “τριάδα ελέγχου”
Στην Επίθεση
Παιχνίδι στα άκρα Όχι στενά “2 πίσω από τον φορ” όπως στο 4-3-2-1
Γιατί ΔΕΝ είναι 4-3-2-1, Δεν είχε 3 κεντρικούς μέσους, Δεν έπαιζε στενά, Δεν βασιζόταν σε κατοχή/άξονα, Είχε εξτρέμ → άρα πλάτος
Συμπέρασμα (απλά) ΠΟΤΕ ουσιαστικά 4-3-2-1
Ας δούμε μαζί τους ρόλους εκείνου του ρόστερ
Βασική ενδεκάδα (4-2-3-1)
Τερματοφύλακας
Ανδρέας Γιαννιώτης→ Shot stopper, πολύ καλός σε αντανακλαστικά
Άμυνα
RB: Βασίλης Βλάχος→ Overlapping full back (ανεβάσματα)
CB: Σπύρος Ρισβάνης→ Δυνατός στον αέρα, leader
CB: Δημήτρης Χατζηισαΐας→ Πιο “καθαρός” στο build-up
LB: (rotation, όχι ξεκάθαρο βασικό)→ Πιο συντηρητικός ρόλος
Κέντρο (double pivot)
Παναγιώτης Κόρμπος→ Καθαρός κόφτης, ισορροπία
Μανώλης Σιώπης→ Box-to-box, τρεξίματα, πίεση
Μεσοεπιθετικοί
RW: Γιώργος Μασούρας→ Inside forward, κινήσεις προς περιοχή
CAM: Ολιβιέ Μπουμάλ→ Δημιουργός, κουβαλάει μπάλα
LW: (rotation με Μπεν / Μπουμάλ ανάλογα το ματς)→ Ταχύτητα & 1v1
Επίθεση
ST: Καρίμ Ανσαριφάρντ→ Finisher + κινήσεις στο χώρο
Σε άμυνες χωρίς μπάλα το σύστημα μετατρεπόταν σε 4-4-1-1 με Κλείσιμο χώρων στο κέντρο με Πολύ compact γραμμές
Στη Μετάβαση
ΚΛΕΙΔΙ: Κλέψιμο → κάθετη πάσα → εξτρέμ / φορ
2-3 πάσες και τελική
Στην Επίθεση
Overlaps από μπακ
Μασούρας επιτίθεται στον χώρο
Μπουμάλ δημιουργεί ανάμεσα στις γραμμές
Mini τακτικό summary
Στην Άμυνα → πειθαρχία
Στο Κέντρο → ενέργεια (Σιώπης) + μυαλό (Κόρμπος)
Στην Επίθεση → ταχύτητα + εκτέλεση (Ανσαριφάρντ)
Ο Γρηγορίου που δεν έπαιξε ποτέ 4-3-2-1 καθαρό και Εφάρμοσε ένα 4-2-3-1 που τελικά δεν μας ταίριαξε
Ο Γρηγόρης Γρηγορίου στον Πανιώνιος ΔΕΝ έπαιξε καθαρό 4-3-2-1
Στην πράξη τα Βασικά συστήματα τότε ήταν το 4-2-3-1 (κύριο) και 4-4-2 (σε πιο κλειστά ματς)
ΔΕΝ ήταν 4-3-2-1 γιατί Δεν είχε 3 χαφ στον άξονα
Έπαιζε με: 2 χαφ (double pivot), Όχι τριάδα όπως απαιτεί το 4-3-2-1
Είχε κανονικά εξτρέμ και Οι παίκτες στα πλάγια, έδιναν πλάτος. Δεν έπαιζαν στενά σαν “2 δεκάρια”
Άρα σε καμία περίπτωση δεν ήταν 4-3-2-1 σε Christmas Tree
Το Στυλ παιχνιδιού βασιζόταν σε Direct Αντεπιθέσεις και Όχι build-up από άξονα
Το 4-3-2-1 θέλει: κατοχή, έλεγχο κέντρου και υπομονή.
4-3-2-1 (Christmas Tree)
Δομή : 4 αμυντικοί, 3 κεντρικοί μέσοι, 2 attacking mids (στενά),1 φορ
Χαρακτηριστικά : Πολύ δυνατό κέντρο (3v2 σχεδόν πάντα), Οι 2 πίσω από τον φορ παίζουν εσωτερικά (half-spaces),Λιγότερο παιχνίδι από τα άκρα, Κατοχή μπάλας, Κυριαρχία στο κέντρο, Δημιουργία από τον άξονα
Μειονεκτήματα : Έλλειψη πλάτους Αν δεν ανεβαίνουν τα μπακ → “στενό” παιχνίδι
ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ
Στοιχείο 4-4-1-1 4-3-2-1
Κέντρο 2 χαφ 3 χαφ (υπεροχή)
Πλάτος Με εξτρέμ Από μπακ
Άμυνα Πολύ compact Λιγότερο “flat”
Επίθεση Αντεπιθέσεις Build-up
Ρυθμός Πιο direct Πιο controlled
Απλά να το θυμάσαι:
4-4-1-1 = άμυνα + κόντρα
4-3-2-1 = έλεγχος + κατοχή
Σύγκριση
Βλάνταν Μιλόγεβιτς → καθαρό 4-3-2-1
Μαρίνος Ουζουνίδης → 4-2-3-1 / 4-4-1-1
Γρηγορίου → επίσης όχι 4-3-2-1
Ο Μιλόγεβιτς στον Πανιώνιο με Διάταξη: 4-3-2-1
4 άμυνα,3 χαφ στον άξονα,2 “δεκάρια” (στενά),1 φορ επέδειξε κυριαρχία στον άξονα και η ομάδα κυκλοφορούσε την μπάλα πιο εύκολα από εκείνη του Ουζουνίδη.
Με Πολύ πιο “structured” build-up, οι 2 πίσω από τον φορ, δεν ήταν εξτρέμ και Έπαιζαν στενά (half-spaces) Δημιουργούσαν + εκτελούσαν κάτι σαν inside forwards / attacking mids
Στην Άμυνα είχε Συμπαγές σχήμα 4-5-1 χωρίς μπάλα (οι 2 κατεβαίνουν)
Πολύ δύσκολο να περάσεις από το κέντρο με ευρύ Πλάτος από τα μπακ αφού δεν υπήρχαν εξτρέμ και Άρα τα μπακ έπρεπε να ανέβουν πολύ.
Διαφορά με Ουζουνίδη
Στοιχείο Μιλόγεβιτς Ουζουνίδης
Σύστημα 4-3-2-1 4-2-3-1 → 4-4-1-1
Πλάτος Μπακ Εξτρέμ
Κέντρο 3 χαφ 2 χαφ
Στυλ Build-up Counter
Δεκάρι 2 εσωτερικά 1 κλασικό
Η Τακτική του Γρηγορίου είναι καλύτερη όταν έχεις να διαχειριστείς μία αδύναμη μικρή ομάδα και θέλεις αποτέλεσμα παίζοντας ως underdog.
Ο Μιλόγεβιτς είναι καλύτερος όταν έχεις ποιοτικούς μέσους και θέλεις να ελέγχεις το παιχνίδι παίζοντας πιο “μοντέρνα” τακτικά. Το αδύναμο σημείο ότι είναι πιο “ανοιχτός” αν πιεστεί στα άκρα.
Τελικό συμπέρασμα
Γρηγορίου = αποτελεσματικότητα + άμυνα
Μιλόγεβιτς = δομή + έλεγχος + τακτική εξέλιξη
Στην αντίπερα όχθη μια συγκριτική ανάλυση Μιλόγεβιτς vs Ουζουνίδης στον Πανιώνιο, με βάση τα συστήματα και τη φιλοσοφία τους:
1. Συστήματα
Προπονητής Κύριο σύστημα Εναλλακτικό/φάση χωρίς μπάλα
Μιλόγεβιτς 4-3-2-1 (Christmas Tree) 4-5-1 compact
Ουζουνίδης 4-2-3-1 4-4-1-
Μιλόγεβιτς → πιο “μοντέρνο” Christmas Tree, έλεγχος κέντρου
Ουζουνίδης → pragmatic, έμφαση σε αντεπιθέσεις
2. Κέντρο & Άμυνα
Μιλόγεβιτς
3 κεντρικοί μέσοι → υπεροχή στο κέντρο, Αμυντικά compact, αλλά με δυνατότητα build-up, Less reliance σε εξτρέμ → πλάτος από μπακ
Ουζουνίδης
2 αμυντικά χαφ (double pivot), Πολύ compact άμυνα, με Πλάτος από εξτρέμ, πιο άμεσο παιχνίδι
3. Επίθεση
Μιλόγεβιτς
Δημιουργία μέσω half-spaces / δεκάρια, με Περιορισμένο παιχνίδι από άκρα, Κατοχή + συνδυαστικό ποδόσφαιρο
Ουζουνίδης
Γρήγορες αντεπιθέσεις, Πλάτος από εξτρέμ, Direct / vertical football
4. Τύπος ομάδας
Χαρακτηριστικό Μιλόγεβιτς Ουζουνίδης
Tactical style Structured / possession Pragmatic / counter
Αμυντικό block Compact Very compact
Build-up από άξονα απευθείας πάσες
Προσαρμοστικότητα medium high
5. Συμπέρασμα
Μιλόγεβιτς: Πιο τακτικά σύγχρονος, έλεγχος ματς, Christmas Tree. Σημεία κλειδιά:
3 κεντρικοί μέσοι → υπεροχή στον άξονα, 2 AMs στενά πίσω από τον φορ → δημιουργία από half-spaces, Πλάτος από μπακ, όχι εξτρέμ, Compact άμυνα στο κέντρο, αλλά δυνατό build-up
Ουζουνίδης: Πιο αποτελεσματικός με μικρότερο ρόστερ, γρήγορες αντεπιθέσεις. Με 2 χαφ (double pivot) → προστασία κέντρου, 4-4-1-1 χωρίς μπάλα → compact και δύσκολο να περάσεις, Πλάτος από εξτρέμ → γρήγορες αντεπιθέσεις, Direct football / κάθετη πάσα.
Διαφορά σε ένα βλέμμα:
Μιλόγεβιτς → έλεγχος κέντρου + στενά AMs
Ουζουνίδης → compact άμυνα + πλάτος & αντεπιθέσεις
Σύγκριση τακτικής Λινεν - Μιλογεβιτς
Ας κάνουμε μια συγκριτική ανάλυση τακτικής Λίνεν vs Μιλόγεβιτς, βασισμένη στο ποδόσφαιρο και ειδικά στο πως έπαιξαν ομάδες σαν τον Πανιώνιο.
Σημείωση:
Λίνεν → πιο pragmatic, με επιλογές 4-3-3 όταν θέλει επιθετικότητα
Μιλόγεβιτς → δομημένο Christmas Tree, έλεγχος παιχνιδιού από άξονα
Κέντρο γηπέδου
Λίνεν: Δύο βασικοί χαφ → double pivot ή box-to-box. Έμφαση στην ενέργεια και τις μεταβάσεις
Μιλόγεβιτς: Τριάδα κεντρικών χαφ → υπεροχή στον άξονα, Ελέγχει possession και δημιουργία από κέντρο
3. Πλάτος & επίθεση
Λίνεν: Συνήθως 2 εξτρέμ ή wide forwards → πλάτος, Ταχύτητα στις αντεπιθέσεις, vertical passing
Μιλόγεβιτς: Χρήση half-spaces (2 AM πίσω από ST), Πλάτος κυρίως από μπακ, Build-up & controlled possession
4. Άμυνα
Χαρακτηριστικό Λίνεν Μιλόγεβιτς
Defensive block Compact 4-4-2/4-2-3-1 Compact 4-5-1
Pressing Mid-block, selective pressing Medium press, έλεγχος χώρων
Αντιμετώπιση πλάγιων Εξτρέμ + fullbacks Mostly fullbacks
5. Τύπος ομάδας
Λίνεν: Direct football, Pragmatic, προσαρμοσμένος στον αντίπαλο, Γρήγορες μεταβάσεις
Μιλόγεβιτς: Structured / tactical control, Κυριαρχία κέντρου, Build-up από άξονα
6. Συμπέρασμα
Λίνεν = αποτελεσματικότητα + προσαρμοστικότητα + ταχύτητα
Μιλόγεβιτς = δομή + κυριαρχία + ανάπτυξη από κέντρο
Συμπέρασμα
Πέρα από τις οπαδικές προτιμήσεις και τα προσωπικά γούστα, υπάρχουν κάποια πράγματα που αναπόφευκτα γοητεύουν τους πάντες, χωρίς καμία εξαίρεση. Πιστεύω ότι αυτά τα στοιχεία είναι πολύ βαθύτερα από κάτι απλώς επιφανειακό. Παρά τις διαφορετικές εξωτερικές εμφανίσεις, η ψυχή είναι μία, και όλοι, ανεξαιρέτως, μένουν έκθαμβοι μπροστά στα αποτελέσματα που γεννά η επιθυμία, η μαχητικότητα και η επιμονή για την επιτυχία, όσο δύσκολες κι αν είναι οι συνθήκες, ειδικά όταν είναι δύσκολες. Αυτό πρέπει να προσφέρει αγωνιστικά ο ιστορικός, αυτό θα πρέπει να είναι το αγωνιστικό του μέταλλο. Ο καθένας υποστηρίζει αυτό που αναγνωρίζει ως δικό του, αυτό που θα ήθελε να δει στον εαυτό του σε παρόμοιες καταστάσεις. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο ποδόσφαιρο. Όταν μια ομάδα κάνει την ανατροπή στο σκορ, ή έστω την πλησιάζει, ακόμα κι αν αυτό φαινόταν αδύνατο στο μυαλό των φιλάθλων, η επίδραση ξεπερνά τα όρια των οπαδών της και αγγίζει ακόμα και τους ουδέτερους. Τέτοια σενάρια είναι απολαυστικά για όλους. Αυτό που τους γοητεύει περισσότερο, όμως, δεν είναι το ίδιο το αποτέλεσμα, αλλά η μάχη που δόθηκε.
Ανάλυση Α. Μαντζιου στον πάγκο του Ιστορικού
Ο Μάντζιος την τελευταία φορά που ανέλαβε τον Πανιώνιο στην Super League, η ομάδα τα γνωστά, βρισκόταν σε δύσκολη θέση και χρειαζόταν σταθεροποίηση.
Προπονητική φιλοσοφία (όπως εκφράστηκε) από τις δηλώσεις του Μάντζιου στην επιστροφή του στον πάγκο:
1. Επιθετική διάθεση και παιχνίδι από τα πλάγια
Τόνισε πως η ομάδα προσπάθησε να έχει επιθετική διάθεση, πίεση υψηλά και να δημιουργεί ευκαιρίες ειδικά από τις πλευρές.
2. Πίεση και παραγωγή φάσεων
Σε κάποιες αναμετρήσεις, βγήκαν κάποιες ποιοτικές τελικές προσπάθειες, αλλά υπήρχε θέμα στην αποτελεσματικότητα.
3. Πολιτική πώλησης και ανάπτυξης νέων παικτών
Αναφέρθηκε στη συντήρηση και βιωσιμότητα της ομάδας, υπογραμμίζοντας πως ο Πανιώνιος πρέπει να πουλάει παίκτες για να επιβιώνει οικονομικά, πράγμα που επηρεάζει και τις επιλογές στην ενδεκάδα και το ρόστερ.
Η Τακτική εικόνα (γενικά) είναι από προσωπική βιωματική άποψη, αφού δεν υπάρχουν δημοσιευμένες επίσημες αναλύσεις σχηματισμών ή πιέσεων για συγκεκριμένα ματς, από το συνολικό πλαίσιο της παρουσίας του Μάντζιου και των δηλώσεών του για την ομάδα μπορεί να θεωρηθεί ότι:
Προσπαθούσε να δώσει επιθετική δομή, με ανάπτυξη από πλάγιες γραμμές.
Έδινε έμφαση στη δημιουργία φάσεων παρά στην αριθμητική κυριαρχία, δηλαδή θέληση για παραγωγή φάσεων πάνω από στατική κατοχή.
Η ομάδα όμως είχε προβλήματα στην ισορροπία μεταξύ παραγωγής ευκαιριών και αποτελεσματικότητας, κάτι που επηρέασε και τα αποτελέσματα.
Η επιθυμητή τεχνική προσέγγιση του Μάντζιου στον Πανιώνιο όπως την περιέγραφε ο ίδιος ήταν:
Πίεση, διάθεση και επιθετική ένταση, ιδιαίτερα από πλάγια περιοχή. Συνδυασμός ανάπτυξης νεαρών παικτών και οικονομικής πραγματικότητας μιας μικρότερης ομάδας, με ανάγκη πώλησης ταλέντων.
Προτεινόμενος Σχηματισμός: 4‑2‑3‑1
Τερματοφύλακας
GK
Δεξί Μπακ Σέντερ Μπακ Σέντερ Μπακ Αριστερό Μπακ
RB CB CB LB
**Κεντρικός Μέσος Κεντρικός Μέσος**
CDM CDM
Δεξιός Εξτρέμ Επιθετικός Μέσος Αριστερός Εξτρέμ
RW CAM LW
**Κεντρικός Επιθετικός**
ST
Πιθανές τακτικές ιδέες
Ανάπτυξη από τα πλάγια
RB/LB ανεβαίνουν ψηλά για να δώσουν πλάτος.
RW/LW κάνουν κινήσεις για να ανοίξουν χώρους και να δημιουργήσουν 1‑2 ευκαιρίες.
Πίεση ψηλά
Το επιθετικό τρίο (ST + RW + LW) πιέζει τον αντίπαλο τερματοφύλακα και τους κεντρικούς αμυντικούς.
Οι δύο CDM υποστηρίζουν από πίσω, κλείνοντας γραμμές πάσας.
Ρόλος CAM (Επιθετικός μέσος) ως Σύνδεσμος άμυνας‑επίθεσης.
Προσπαθεί να δημιουργήσει ευκαιρίες είτε με πάσα είτε με σουτ από τη μικρή περιοχή.
Στατικές φάσεις & κατοχή
Σύγκριση Τακτικής Μάντζιου Μιλογεβιτς
Παρακάτω είναι μια σύγκριση τακτικής προσέγγισης μεταξύ Άκη Μάντζιου και Βλάνταν Μιλόγεβιτς στον Πανιώνιο.
Βλάνταν Μιλόγεβιτς — Πανιώνιος (στα χρόνια πριν από τον Μάντζιο)
Αγωνιστική φιλοσοφία
Ο Μιλόγεβιτς έφτιαξε μια σταθερή ενδεκάδα που σχεδόν δεν άλλαζε, εμπιστευόμενος τους “πολεμιστές” που θεωρούσε ότι ταίριαζαν στο πλάνο του.
Προσπαθούσε η ομάδα να παίζει με αυτοπεποίθηση, αναπτύσσοντας επιθετικό πνεύμα, αλλά στηρίζονταν και σε στιβαρή, απλοποιημένη δομή παιχνιδιού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αν είχαμε μεγαλύτερη χρονική παραμονή του προπονητή ήταν πολύ πιθανόν να βλέπαμε έναν Πανιώνιο που να παίζει πραγματικά κυριαρχικό ποδόσφαιρο.
Η Τακτική δομή
Χρησιμοποιούσε συνήθως σχηματισμούς με δύο κεντρικά αμυντικά χαφ που δίνουν σταθερότητα και υποστήριξη στην άμυνα.
Οι full‑backs (π.χ. Βλάχος, Τασουλής) είχαν ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη και στις επιθέσεις από πλάγια, προσφέροντας πλάτος.
Υπήρχε εμπιστοσύνη στο επιτελείο των μέσων και στη σύνδεση της επίθεσης με την άμυνα, π.χ. Μασούντ αποτέλεσε σημαντικό δημιουργικό στοιχείο.
Εντυπώσεις
Η ομάδα του Μιλόγεβιτς είχε ομοιογένεια, σταθερότητα και ισορροπία μεταξύ άμυνας και επίθεσης. Δεν έκανε μεγάλες τακτικές ανακατατάξεις — η ενδεκάδα και η τακτική δομή ήταν συνεπείς και προβλέψιμες στα περισσότερα παιχνίδια. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του ρόστερ κατάφεραν να προσαρμοστούν με επιτυχία στο Σύστημα.
Άκης Μάντζιος — Πανιώνιος (όταν ανέλαβε)
Αγωνιστική φιλοσοφία
Ο Μάντζιος προσπάθησε να δώσει επιθετική διάθεση και ανάπτυξη από τα πλάγια, με στόχο περισσότερη πίεση ψηλά και δημιουργία ευκαιριών.
Έδωσε μεγάλη έμφαση στην πίεση στον αντίπαλο και την παραγωγή φάσεων, μολονότι υπήρχαν προβλήματα στην αποτελεσματικότητα.
Η Τακτική δομή
Συχνά υιοθετούσε σχηματισμούς όπως 4‑2‑3‑1 ή 4‑3‑3, με στόχο να έχει δύο μέσους που δίνουν υποστήριξη στην άμυνα και τρεις πιο επιθετικούς/επιτελικούς παίκτες μπροστά.
Η ανάπτυξη ήταν πιο επιθετικά προσανατολισμένη από τα άκρα, με σκοπό να ανοίγει την άμυνα και να δημιουργεί τελικές.
Η ομάδα είχε τάση να παίζει πιο “ανοιχτά” στο μεσοεπιθετικό τρίτο, επενδύοντας όμως λιγότερο στην αμυντική στιβαρότητα σε ορισμένες φάσεις.
Εντυπώσεις
Η εικόνα της ομάδας υπό Μάντζιο ήταν πιο επιθετική μεν χωρίς την ανάλογη αποτελεσματικότητα αλλά και πιο ασταθής συγκριτικά με τις σταθερές δομές της εποχής Μιλόγεβιτς.
Υπήρχε μεγαλύτερη έμφαση στη δημιουργία ευκαιριών και πίεση ψηλά, αλλά με μεγαλύτερη μεταβλητότητα στην αμυντική συμπεριφορά.
Σύγκριση Των δύο Μοντέλων
Μιλόγεβιτς
Στοιχείο
Σταθερότητα ενδεκάδα Ισχυρή και συνεπής
Αμυντική δομή Σταθερή,με δύο χαφ μπροστά από την άμυνα
Ανάπτυξη παιχνιδιού Μέτρια, με έλεγχο κατοχής
Πίεση στον αντίπαλο Οργανωμένη και κυρίως με ισορροπία
Εστίαση στη δημιουργία ευκαιριών Συνδυασμένη με αμυντική σταθερότητα
Μάντζιος
Σταθερότητα ενδεκάδας Πιο ρευστή επιλογή σχημάτων
Αμυντική δομή Έμφαση στην επίθεση, με πιθανές αμυντικές διακυμάνσεις
Ανάπτυξη παιχνιδιού Πιο προσανατολισμένη σε πλάτος και επιθετική πίεση
Πίεση στον αντίπαλο Υψηλή αλλά με πιθανή απώλεια ισορροπίας
Ο Μιλόγεβιτς έδινε έμφαση σε σταθερότητα, δομή και πλάτος από τα full‑backs με σωστή ισορροπία άμυνας‑επίθεσης.
Ο Μάντζιος προσπαθούσε για πιο επιθετικό παιχνίδι και ένταση ψηλά, με περισσότερη πίεση και ανάπτυξη από τα πλάγια, αλλά με μεταβλητότητα στην αμυντική ισορροπία.
Συμπέρασμα Για Βλάνταν Μιλόγεβιτς
Ο Μιλόγεβιτς πέρασε από τον πάγκο της ομάδας και οδήγησε τον Πανιώνιο σε μία ελκυστική ποδοσφαιρικά περίοδο, με σταθερή ενδεκάδα και σταθερό σύστημα.
Η ομάδα του ήταν με σταθερό κορμό και σταθερό πλάνο, με έμφαση στα μαρκαρίσματα, την ομαδική αμυντική λειτουργία και τη συνεχή πίεση προς τον αντίπαλο — δηλαδή ένα στυλ πιο εργαλειακό, με σαφή ρόλους και λίγες εκπλήξεις στην ενδεκάδα.
Προπονητική φιλοσοφία: Ο Μιλόγεβιτς έλεγε συχνά ότι δεν περίμενε να γίνει ο Πανιώνιος… Μπαρτσελόνα (δηλαδή να παίξει “μορφισμένο” και επιθετικό ποδόσφαιρο), αλλά ήθελε ομαδική αρμονία, σταθερότητα και σκληρή δουλειά.
Άκης Μάντζιος
Ο Μάντζιος έχει μακρά καριέρα ως προπονητής σε πολλές ελληνικές ομάδες και — όπως διαφαίνεται από τα στατιστικά του — προτιμά συχνά σχηματισμούς όπως το 4‑2‑3‑1 ή εκφάνσεις του 4‑4‑2, που δίνουν βάρος στον έλεγχο του παιχνιδιού μέσω δομημένων γραμμών.
Τρόπος παιχνιδιού: Σύμφωνα με στατιστικά, όταν δουλεύει σε εθνικές ή συλλόγους, θέλει καλή οργάνωση στη μεσαία γραμμή, υπομονή στην ανάπτυξη και εκμετάλλευση των πλευρών. Σε μερικές περιπτώσεις τονίζεται η σημασία των μεταβάσεων και των γρήγορων επιθέσεων μετά από ανάκτηση κατοχής — όχι τόσο για να κρατήσει απλώς την μπάλα, αλλά για να βρει γρήγορα χώρο στον αντίπαλο.
Προπονητική φιλοσοφία: Γενικά, ο Μάντζιος δείχνει να δίνει έμφαση στην πειθαρχία, στην ισορροπία ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση και στην ποδοσφαιρική λογική του παιχνιδιού περισσότερο παρά στο να κυριαρχήσει απλά στην κατοχή.
Κεντρικές διαφορές (με βλέμμα στο παιχνίδι):
Πτυχή Μιλόγεβιτς Μάντζιος
Κεντρικό σλόγκαν Πειθαρχία & σταθερότητα Οργάνωση & ισορροπία
Τρόπος ανάπτυξης Συχνά απλός και άμεσος Δομημένος, από τη μεσαία γραμμή
Σταθερότητα ενδεκάδας Πολύ υψηλή Εξαρτάται από ρόστερ & στόχους
Αμυντική προσέγγιση Σαφής και συλλογική πίεση Οργάνωση και δομημένη άμυνα
Συμπέρασμα:
Ο Μιλόγεβιτς στόχευε να χτίσει μια «ομαδική μηχανή» — πειθαρχημένη, σταθερή στην άμυνα και με ξεκάθαρους ρόλου, κάθε παίκτης ξέρει ακριβώς τι να κάνει και πώς να κινηθεί, ειδικά στην άμυνα. Είναι περισσότερο στυλ “ομάδα πάνω από όλα”, με λιγότερη έμφαση στην επιθετική φαντασία — ενώ ο Μάντζιος εστιάζει περισσότερο στο ποδοσφαιρικό σύστημα ως σύνολο, με έμφαση στην ισορροπία ανάμεσα σε δημιουργία και άμυνα, χρησιμοποιώντας πιο δομημένα σχήματα. Η ισορροπία μεταξύ άμυνας και επίθεσης είναι κεντρική, και οι παίκτες κινούνται με βάση τη δομή και τη στρατηγική του παιχνιδιού. Είναι πιο ευέλικτος στο πώς μοιράζονται οι ρόλοι και στο πώς προσεγγίζεται η ανάπτυξη της επίθεσης.
Ακριβώς, αυτό το σημείο συνοψίζει την πιο ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στους δύο προπονητές:
Με Μιλόγεβιτς θα πρέπει να υπάρχει σταθερότητα και πειθαρχία στην ομάδα ώστε να περάσει τις ιδέες του, του ταιριάζει ομάδα με μικρότερο μ.ο. ηλικίας, ενώ με Μάντζιο πας για επίτευξη στόχων έχοντας σε ένα πιο έμπειρο σύνολο ώστε να περάσει την δομή και την ισορροπία που επιθυμεί σε όλη την ομάδα.
Σύγκριση Τακτικής Μάντζιου - Ουζουνίδη
Ας δούμε πώς διαφέρουν στο ποδοσφαιρικό τους «DNA» ο Μάρρινος Ουζουνίδης και ο Άκης Μάντζιος, στον πάγκο του ιστορικού. Ο Ουζουνίδης ανέλαβε τον Πανιώνιο σε μια εποχή που η ομάδα έψαχνε σταθερότητα και… ταυτότητα.
Στυλ προσέγγισης Ουζουνίδη:
Γνωστός ως ποδοσφαιρικά “λογικός” και ισορροπημένος κόουτς – θέλει το σύνολο να λειτουργεί συλλογικά χωρίς υπερβολές. Έδινε έμφαση στη σταθερότητα θέσεων, στην αμυντική δομή και στην οργάνωση από τη μεσαία γραμμή. Προσπάθησε να χτίσει μια ομάδα που θα διαχειρίζεται σωστά τους αγώνες, όχι απλά με ένταση αλλά με πειθαρχημένη τακτική.
Το έργο του στον Πανιώνιο θεωρήθηκε γενικά θετικό, καθώς διατήρησε την ομάδα στην κατηγορία και έδειξε ότι μπορεί να λειτουργεί σαν «στρατηγός» του παιχνιδιού, χωρίς υπερβολικά ρίσκα.
Στυλ προσέγγισης Μάντζιου:
Ο Μάντζιος θεωρείται εστιασμένος στη δομή του συστήματος, με καθαρή ιδέα για το ποια θέλουν να είναι οι ρόλοι σε κάθε γραμμή. Συνήθως επιλέγει 4‑2‑3‑1 ή κάποιες εκφάνσεις του 4‑4‑2, με στόχο την ισορροπία ανάμεσα στην άμυνα και στην ανάπτυξη.
Θέλει η ομάδα να οργανώνεται καλά στα transitions και να έχει σαφή τακτική ταυτότητα στον τρόπο που θέλει να κυριαρχεί.
Σύγκριση Τακτικής Φιλοσοφίας
Πτυχή Ουζουνίδης
Κεντρικό παιχνίδι Διατήρηση ισορροπίας και πειθαρχία
Αμυντική προσέγγιση Συγκεκριμένη πειθαρχία γραμμών
Επίθεση Λιγότερο ριψοκίνδυνη και πιο υπομονετική
Σταθερότητα ενδεκάδας Υψηλή Μέτρια,
Προπονητικό «άρωμα» Πιο ρηχά τακτική γενικά
Μάντζιος
Κεντρικό παιχνίδι Οργάνωση ρόλων και δομημένη ανάπτυξης
Αμυντική προσέγγιση Δομημένη άμυνα + transitions
Επίθεση Προσανατολισμός στην ανάπτυξη από τα χαφ
Σταθερότητα ενδεκάδας Ανάλογα με τα συστήματα
Προπονητικό «άρωμα» Πιο «δομημένη» θέαση στο παιχνίδι
Γενικά, ο Ουζουνίδης μοιάζει να δίνει έμφαση στην αποφυγή λαθών και την ισορροπία, περισσότερο «λογικός/σταθερός» προπονητής που θέλει την ομάδα με πειθαρχημένο σύνολο και ασφαλή παιχνίδι, ενώ ο Μάντζιος προσπαθεί να δομήσει ένα στρατηγικό πλάνο παιχνιδιού από πίσω προς τα εμπρός — με σαφείς ρόλους σε άμυνα, μεσαία γραμμή και επίθεση. Προσωπικά πιστεύω ότι του ταιριάζει ένα πιο έμπειρο ρόστερ, ώστε αν χρειάζεται αυτοί οι παίκτες να προσαρμοστούν σε ρόλους με περισσότερη τεχνική ανάγνωση του παιχνιδιού.
Πέρασαν ήδη 7+ χρόνια από τότε που πέρασαν όλοι οι παραπάνω προπονητές από τον πάγκο της ομάδος. Από τότε έχουν τρέξει νέα δεδομένα σε κάποιους τομείς της προπονητικής, όλοι οι προαναφερθέντες έχουν κάνει την δική τους πορεία στον χώρο. Κάποιοι ίσως με περισσότερη επιτυχία. Η γνωστική προσφορά τους στον σύλλογο κινδυνεύει να χαθεί μιας και ο σύλλογος με τα προβλήματά του, δεν είχε αναπτύξει τα εργαλεία εκείνα ώστε να καταγραφούν τεχνικά τα περάσματα τους από τον πάγκο. Όλη αυτή η γνωσιολογία θα έπρεπε να υπήρχε κάπου καταγεγραμμένη. Αυτό το ας πούμε τεχνικό manual που θα παρείχε όμως δομικές γνώσεις σ’αυτούς που θα ήθελαν ν’ ανατρέξουν, ώστε να βρουν απαντήσεις σε προβλήματα που είθισται να μην είναι γραμμικά.
Ο Φανούρης Γουνδουλάκης υπήρξε αναμφίβολα ένας από τους πιο τίμιους και σταθερούς μέσους στο ελληνικό πρωτάθλημα την τελευταία 20ετία, καταγράφοντας με τα χρώματα του Ιστορικού 267 συμμετοχές με 25 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Έτερος με 137 συμμετοχές με τα χρώματα του Ιστορικού με 5 γκολ.
Δύο ποδοσφαιριστές που έδωσαν με το παραπάνω στο σύλλογο. Και οι δύο έχουν πιστεύω χαρτογραφήσει ποδοσφαιρικά τις περιόδους διακύμανσης της ομάδος, συχνά με τακτικές αλλαγές νεαρών στο ρόστερ, ενώ είδαν να περνούν από το τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας περιπτώσεις με διαφορετικές προσεγγίσεις και διοικήσεις που ακροβατούσαν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Γνωρίζουν από πρώτο χέρι αυτό που μπορεί να το ονομάσει κάποιος ως αγωνιστικό DNA, που κάποιος γνώστης θα μπορούσε να το μετατρέψει σε ανεκτίμητο εργαλείο.
Ήταν οι πρωταγωνιστές, ήταν αυτοί που γνωρίζουν απόλυτα πότε η ομάδα υπήρξε στο καλύτερό της σημείο και γιατί. Ήταν αυτοί που αγωνίστηκαν οι ίδιοι και είχαν αλληλοεπιδράσει με αρκετές προπονητικές εναλλαγές.
Δεν γνωρίζω αν η νυν διοίκηση έχει θεωρήσει ότι υπήρχε λόγος προσέγγισής τους. Καλό είναι αφού ενδιαφέρεται τόσο, όπως η ίδια έχει δηλώσει, για ανάδειξη ποδοσφαιρικών στοιχείων να προβεί άμεσα σε πρόσληψη ενός κατηρτισμένου Τεχνικού Διευθυντή, ο οποίος να πλαισιωθεί από ανθρώπους που μπορούν να δώσουν βιώματα και γνώσεις ώστε αρχικά να ιχνηλατηθεί ποιο είναι αγωνιστικό DNA και ποιες είναι οι μέθοδοι ώστε υλοποιηθεί.
Να δημιουργηθεί τμήμα ανάλυσης και τεχνικής υποστήριξης από νέους ανθρώπους. Η αλήθεια είναι πως ο χώρος δεν διαθέτει ακόμη σαφές επιστημονικό πρόγραμμα σπουδών όσον αφορά την ανάλυση απόδοσης (performance analysis). Η μεγαλύτερη αλήθεια, όμως, είναι ότι και η χρήση λογισμικού δεν αποτελεί από μόνη της δεξιότητα. Να καταλάβουν ότι κάποιες θέσεις δεν είναι για τους “κολλητούς”, ούτε φυσικά για τον οπαδό που απλώς αγαπά το Tiki-Taka…
Η Σεβίλλη, σε συνεργασία με την IBM, ανακοίνωσε την έναρξη του “Scout Advisor”, μιας καινοτόμου λύσης που υποστηρίζεται από τεχνητή νοημοσύνη και έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει τη διαδικασία εντοπισμού και επιλογής παικτών.
- Το Scout Advisor θα βοηθήσει την ομάδα σκάουτινγκ του συλλόγου να εντοπίζει και να αξιολογεί πιθανούς υποψήφιους παίκτες.
- Θα χρησιμοποιεί τη βάση δεδομένων της Σεβίλλης, η οποία περιέχει περισσότερες από 200.000 εκθέσεις σκάουτινγκ, για να αναζητά και να δημιουργεί λίστες προτεινόμενων παικτών που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια.
- Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και της ανάλυσης δεδομένων στο ποδόσφαιρο δεν είναι κάτι καινούργιο, όμως το πλεονέκτημα του Scout Advisor είναι η ικανότητά του να ερμηνεύει και να αναλύει τις εκθέσεις σκάουτινγκ που είναι γραμμένες σε απλή γλώσσα, αποκαλύπτοντας συμπεράσματα που ξεπερνούν τους απλούς αριθμούς και τα στατιστικά.
- Ο Χοσέ Μαρία ντελ Νίδο Καράσκο, πρόεδρος της Σεβίλλης, δήλωσε: «Το Scout Advisor μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα για τη Σεβίλλη και για ολόκληρη την αθλητική βιομηχανία».
- «Με την υποστήριξη της IBM, μπορούμε πλέον να αξιοποιήσουμε στο έπακρο το ενεργητικό μας από τις προηγούμενες εκθέσεις σκάουτινγκ. Ενσωματώνοντας λύσεις που βασίζονται στο Watsonx στην υπάρχουσα αρχιτεκτονική δεδομένων μας, η Σεβίλλη στοχεύει να ενισχύσει την απόδοση της επένδυσής (ROI) της στο σκάουτινγκ».
Η Ρεάλ ενέταξε αυτή την εβδομάδα στο επιτελείο της τους Χαβιέρ Αρνάιθ και Ισμαέλ Φερνάντεθ, οι οποίοι θα ενισχύσουν το επιτελείο φυσικής κατάστασης του συλλόγου. Πρόκειται για τους συνδημιουργούς μιας καινοτόμου τεχνολογίας για την πρόληψη τραυματισμών, με την ονομασία “ThermoHuman”.
Η τεχνολογία ThermoHuman αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη και θερμικές κάμερες για να συγκρίνει την αριστερή με τη δεξιά πλευρά του σώματος, με στόχο τον εντοπισμό πιθανών ανισορροπιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τραυματισμό, πριν καν αυτός εκδηλωθεί.
Πρόκειται για μια προληπτική προσέγγιση στη διαχείριση των τραυματισμών, αντί για την αντιμετώπισή τους αφού έχουν ήδη συμβεί.
Η ThermoHuman είναι μια πλατφόρμα που χρησιμοποιεί θερμογραφία (thermal imaging) και τεχνητή νοημοσύνη για να αναλύσει τη θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος και να συγκρίνει τις δύο πλευρές του (δεξιά και αριστερή), με σκοπό τον εντοπισμό οποιασδήποτε ασυμμετρίας ή θερμικής μεταβολής που μπορεί να αποτελεί πρώιμο δείκτη μυϊκού ή αρθρικού τραυματισμού.
Πώς λειτουργεί;
Θερμογράφηση: Ο αθλητής στέκεται μπροστά σε μια ειδική θερμική κάμερα, η οποία σαρώνει ολόκληρο το σώμα του με υπέρυθρες ακτίνες.
Ανάλυση Δεδομένων: Οι εικόνες αναλύονται από αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, εκπαιδευμένους σε εκατοντάδες ή χιλιάδες προηγούμενες περιπτώσεις.
Σύγκριση των δύο πλευρών: Αν, για παράδειγμα, η αριστερή πλευρά ενός μυός (όπως ο τετρακέφαλος) είναι ασυνήθιστα πιο ψυχρή ή θερμή από τη δεξιά, αυτό μπορεί να υποδηλώνει κόπωση, φλεγμονή ή την αρχή ενός τραυματισμού.
Αναφορά: Το σύστημα δημιουργεί μια αναφορά που επισημαίνει τις περιοχές με πιθανό κίνδυνο, βοηθώντας το ιατρικό επιτελείο να λάβει προληπτικά μέτρα.
Πλεονεκτήματα της ThermoHuman:
- Γρήγορη και μη επεμβατική: Δεν απαιτεί άμεση επαφή με το σώμα.
- Προληπτική, όχι θεραπευτική: Εντοπίζει προβλήματα πριν εξελιχθούν σε τραυματισμό.
- Βασίζεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη: Εξασφαλίζει υψηλή ακρίβεια ανάλυσης και συνεχή μάθηση από νέα δεδομένα.
- Αποτελεσματική στην παρακολούθηση της κόπωσης και της αποκατάστασης: Μέσω της καταγραφής των θερμικών αλλαγών με την πάροδο του χρόνου.
Πρακτικό παράδειγμα εφαρμογής:
Αν ένας ποδοσφαιριστής υποφέρει από μια ελαφριά κόπωση στον δικέφαλο μηριαίο του δεξιού του ποδιού, αυτό θα εμφανιστεί στη θερμογράφηση ως μια ανώμαλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ των δύο πλευρών. Το σύστημα στέλνει μια ειδοποίηση, και το ιατρικό επιτελείο μπορεί να συστήσει περαιτέρω εξετάσεις ή μείωση του προπονητικού φορτίου για τον συγκεκριμένο παίκτη.
Ο Αλόνσο έχει αρχίσει να ενσωματώνει drones για την παρακολούθηση των προπονήσεων, εισάγοντας μια ποιοτική αναβάθμιση στις μεθόδους τακτικής και τεχνικής εποπτείας. Πρόκειται για ένα προηγμένο σύστημα συλλογής και ανάλυσης δεδομένων που σηματοδοτεί μια ουσιαστική εξέλιξη στην αναλυτική και μεθοδική σκέψη του Αλόνσο. Η κίνηση αυτή αποκαλύπτει την εξέλιξη της φιλοσοφίας του, που στοχεύει στον απόλυτο έλεγχο κάθε λεπτομέρειας και στην ανύψωση του επιπέδου τακτικής κατανόησης που, τελικά, κάνει τη διαφορά μέσα στο γήπεδο.
Αυτό υποδηλώνει ότι ο Αλόνσο εισέρχεται με τη Ρεάλ σε μια φάση της μικρολεπτομέρειας, όπου τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη και ο έλεγχος πάνω στη συλλογική συμπεριφορά της ομάδας είναι απόλυτος.
Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας των drones προσφέρει πολλαπλά πλεονεκτήματα:
- Αυτή η οπτική γωνία επιτρέπει στον Αλόνσο την ανάλυση κρίσιμων παραμέτρων.
- Παρακολουθείται η κίνηση και η τοποθέτηση των παικτών σε όλο το γήπεδο κατά τη διάρκεια διαφόρων σεναρίων, είτε στην κατοχή είτε στην άμυνα είτε στις μεταβάσεις.
- Προσδιορίζονται οι δυναμικές διαδρομές των παικτών, ο τρόπος που δημιουργούν χώρους ή τους αρνούνται, και η επίδραση αυτών στη δομική ισορροπία της ομάδας.
- Αξιολογείται η εφαρμογή τακτικών πλάνων, όπως η υψηλή πίεση το χαμηλό αμυντικό μπλοκ ή η ανάπτυξη από την άμυνα.
- Χάρη στην υψηλή ανάλυση και τη δυνατότητα εστίασης, ο Αλόνσο μπορεί να εντοπίσει ατομικά και ομαδικά λάθη που δεν είναι ορατά με γυμνό μάτι.
- Εντοπίζονται παίκτες που βγαίνουν από τις ιδανικές θέσεις τους ή δεν τηρούν τις σωστές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών.
- Παρατηρούνται σφάλματα στον συγχρονισμό του τρεξίματος, της πάσας ή της μονομαχίας.
- Αναλύεται πώς η κίνηση των παικτών χωρίς την μπάλα επηρεάζει τη δημιουργία ευκαιριών, ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται.
- Οι καταγεγραμμένες λήψεις προσφέρουν άμεση οπτική ανατροφοδότηση στους παίκτες, μια μέθοδος πιο αποτελεσματική από την προφορική εξήγηση. Οι παίκτες βλέπουν οι ίδιοι τα λάθη και τις επιτυχίες τους, επιταχύνοντας τη διαδικασία μάθησης.
- Η τεχνολογία παρέχει ένα πλαίσιο για τη βαθύτερη κατανόηση της δυναμικής του παιχνιδιού. Μέσω της προσομοίωσης, η ομάδα μπορεί να προετοιμαστεί για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων τακτικών του αντιπάλου από μια ολιστική προοπτική.
Η χρήση αυτής της τεχνολογίας υπογραμμίζει την καινοτόμο νοοτροπία του Αλόνσο και τη συνεχή του προσπάθεια για εξέλιξη. Η υπεροχή στην ανάλυση δεδομένων μπορεί να αποτελέσει ένα αποφασιστικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Αν ρωτήσες κάποιον που ανήκει στο τεχνικό επιτελείο μίας ομάδας από το ρετιρέ της sl1 π.χ. του παοκ, για την τεχνική προσαρμογή παικτών σε ομάδα της sl2, θα σου απαντήσει τα εξής:
Έχω προβληματιστεί έντονα και πολλές φορές σχετικά με ένα ζήτημα που θεωρώ θεμελιώδες. Είναι κοινό μυστικό ότι στις τοπικές κατηγορίες της Ελλάδας -αλλά και σε αρκετές ομάδες ακόμη και στη δεύτερη κατηγορία, για να μην πω στο σύνολο του εγχώριου ποδοσφαίρου- ο παίκτης υποφέρει από ένα είδος “τακτικού αναλφαβητισμού”.
Λείπει η βαθιά κατανόηση των τακτικών εννοιών και η αίσθηση του συλλογικού παιχνιδιού. Είτε λόγω ελλιπών προπονήσεων είτε για άλλους λόγους, οι παίκτες δεν έχουν “βουτήξει” στην ουσία του παιχνιδιού.
Υπό αυτές τις συνθήκες, θεωρώ πως είναι ουτοπικό να μιλάμε για ανάλυση ή βελτίωση απόδοσης βασισμένη σε μεθοδολογίες όπως το Cognitive Model ή την Formazione Strutturata.
Γιατί; Διότι αυτές οι προσεγγίσεις έχουν ως αφετηρία τον Παίκτη για να χτίσουν το Μοντέλο. Προϋποθέτουν ότι υπάρχει μια βάση, μια τακτική παιδεία πάνω στην οποία θα χτίσεις. Όταν αυτή η βάση είναι ανύπαρκτη, η εφαρμογή αυτών των μεθοδολογιών είναι από εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη.
Αντίθετα -και αυτή είναι καθαρά η προσωπική μου οπτική- η λύση για αυτό το επίπεδο βρίσκεται στη λογική της Τακτικής Περιοδολόγησης.
Εδώ η εξίσωση αντιστρέφεται: Το Μοντέλο Παιχνιδιού είναι η αφετηρία. Το ίδιο το παιχνίδι και οι αρχές του είναι αυτά που θα επηρεάσουν και θα διαμορφώσουν τον παίκτη.
Σε αυτό το επίπεδο (ερασιτεχνικό/ημι-επαγγελματικό), ο ποδοσφαιριστής έχει ανάγκη πρώτα να κατανοήσει πριν μπορέσει να παίξει ενστικτωδώς. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η εγκαθίδρυση ενός Μοντέλου με βασικές, ξεκάθαρες έννοιες και χαμηλότερη πολυπλοκότητα είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για να χτιστεί μια ομάδα σε αυτές τις κατηγορίες.
Ποια είναι η δική σας γνώμη;
Δηλώνω καταρχήν by default άμπαλος με στοιχειώδη γνώση του αθλήματος (για να μην παρεξηγηθώ…) απλά άμα παίχτες της σλ2 τα είχαν αυτα που λες, απλά θα παίζανε σλ1 ή και σε ακόμα μεγαλύτερο επίπεδο.
Πιστεύω πως αυτά μαθαίνονται από πολύ μικρές ηλικίες για να γίνουν κτήμα και φυσικά προσόντα στον παίχτη.
Δεν ξερω κατά πόσο μπορεί ένας 30αρης παίχτης να αλλάξει και πολύ το πώς παίζει και κινείται μεσα στο γήπεδο ή το πως αντιλαμβανεται το παιχνίδι.
«Δεν έχει σημασία πού βρίσκεσαι (ως αμυντικός παίκτης), είσαι στη φυλακή—απλά δεν το ξέρεις ακόμα.» - Τιερί Ανρί
Ο Τιερί Ανρί αποτύπωσε την ουσία της κυριαρχίας ενός συνόλου στις θέσεις με αυτό το απόφθεγμα.
Ο Πανιώνιος πέρυσι αναγκάσθηκε σε παιχνίδια όπως το Μαρκό στην έδρα του να συμπιέσει το παιχνίδι σε στενούς χώρους, τραβώντας τον αντίπαλο στον ιστό του. Οι παίκτες μας απέδειξαν την περυσινή χρονιά ότι δεν ευδοκιμούν σε μικρούς χώρους, όπου ο έλεγχος και η ακρίβεια καθορίζουν κάθε ενέργεια (έλλειψη ποιότητας στα εξτρεμ, ανυπαρξία ενός CAM που θα κερδίσει μέτρα με κάποια με 1 κλικ ταχύτερα ώστε να μοιράσει όταν πρέπει σε όλο το οπτικό του τόξο και φυσικά ενός σταθερού σε απόδοση CF).
Επειδή λειτουργούσαν σε τόσο κοντινή απόσταση επιθετικά ειδικά στις γωνίες της μεγάλη περιοχής του αντίπαλου, η απώλεια της μπάλας σήμαινε και απώλεια ελέγχου— μιας και δεν υπήρχε μετέπειτα ολοκληρωμένη άμεση πίεση σε όλη τη νοητή γραμμή των επιτηθέμενων, ώστε ν’ανακτήσουν την κατοχή μέσω έντονης αντεπίθεσης.
Υπήρχαν περίοδοι σε κάποια παιχνίδια που προσφέραμε προβλεψιμότητα και αίσθηση χαμένου ελέγχου. Η ομάδα που κυριαρχεί επιθετικά και έχει την κατοχή πρέπει να εξετάζει υπομονετικά την αμυντική δομή του αντίπαλου, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να την διασπάσει. Σ’αυτό το κομμάτι αποτύχαμε ομολογουμένως παταγωδώς. (Στραβοπατήματα σε οσφπ, Μαρκό ακόμη κ με τη Σύρο).
Και όταν η μπάλα χανόταν, η επιθετική και μεσαία διάταξή μας, δεν κατάφερνε να πνίξει τη μετάβαση πριν ξεκινήσει.
Η σεζόν 2024/25 αποκάλυψε ρωγμές σε αυτήν την προσέγγιση. Οι αντίπαλοι προσαρμόζονταν—κυρίως μεταβαίνοντας από το ζωνικό μαρκάρισμα σε επιθετικά σχήματα man-to-man, διαταράσσοντας τον ρυθμό μας και σπάζοντας τις ρευστές συνδέσεις μεταξύ των παικτών. Ένα άλλο ζήτημα έγκειται στην ίδια την επιθετική δομή του Ιστορικού. Η χρήση της μεσαίας γραμμής μας , ενώ ορθώς είχε σχεδιαστεί για να τεντώνει την άμυνα του αντίπαλου και να δημιουργεί χώρο, αρκετές φορές έκανε τους επιθετικούς παίκτες μας πολύ στατικούς και απομονωμένους.
Σε αυτές τις στιγμές, το βάρος της διάσπασης των γραμμών στο σύγχρονο ποδόσφαιρο συχνά πέφτει στους αμυντικούς, πολλοί από τους οποίους δεν είναι φυσικά εξοπλισμένοι για αυτές τις αποστολές. (Γκολ με κεφάλι από Αυλωνίτη και σουτ σκούπα τρέιλερ του Κιάκου στο γκολ με την Καλαμάτα είναι αυτά που θυμάμαι, μιας και δεν έχω πρόσβαση σε κάποιο στατιστικό αρχείο).
Πρέπει να επισημανθούν ώστε να βρούμε λύσεις του χρόνου σ’αυτή την ευπάθεια. Χρειαζόμαστε άμεσα 4 ποιοτικές προσθήκες από μεγαλύτερο πρωτάθλημα ώστε να καταλαμβάνουν έστω πιο σωστούς χώρους. Π.χ. Αν θέλεις να εκμεταλλευτείς την ταχυδύναμη του Φοκάμ θα πρέπει να τον εντάξεις σε ένα κινούμενο τρίγωνο (συντονισμένη συνεργασία των 3 παικτών της πλευράς του). Αλλιώς θα κλείνεται και θα προβαίνει σε λάθος ατομική ενέργεια με αποτέλεσμα την μουρμούρα της κερκίδας.
Αυτά τα τρίγωνα στη πλευρά έχουν μεγάλη σημασία, φαίνεται. Ήμουν πρόσφατα σε μίτινγκ της κόρης μου (είναι δεξιοποδαρη αριστερή μπακ) με τη προπονήτρια της και της εξηγούσε ακριβώς αυτό: το πώς να συνεργάζεται σε τριγωνάκια με την αμυντική χάφ και την αριστερή winger χωρίς να κάνει πάντα και μόνο overlap από την αριστερή γραμμή. Το ποδόσφαιρο σίγουρα γίνεται όλο και πιο απαιτητικό, σε όλες τις θέσεις. Είναι πραγματικά δύσκολο και όλο και πιο ανταγωνιστικό για ένα παίκτη να προοδεύσει σε βάθος χρόνου - και αυτό ισχύει ήδη και στο γυναικείο ποδόσφαιρο, τουλάχιστον στις προηγμένες χώρες όπως η Αγγλία.
Το σύγχρονο ποδόσφαρο είναι τρίγωνα που κινούνται, δεν σου φταίει ένας φέρελπις ποδοσφαιριστής όταν δεν του έχεις στήσει ξακάθαρα την κινησιολογία του. Στο εκτός με την καλαμάτα το είδαμε να συμβαίνει όταν ο Ντίαζ ακολούθησε την φάση κ εκμεταλλεύτηκε ουσιαστικά αυτό που μπορεί να σου προσφέρει ο Φοκάμ το σπάσιμο της μπάλας κ εκτέλεση από ένα φορ ή ακονη κ από έναν αμυντικό που ανεβαίνει από την πίσω γραμμή. Στα επόμενα παιχνίδια της ομάδας η χρήση κ οσυντονισμός με το συγκεκριμένο εξτρέμ ήταν προβληματική. Στο επόμενο τον άφησε έξω προφανώς με την αιτιολογία ότι κούραζε την μπάλα. Κανείς δεν στάθηκε φυσικά στην λανθάνουσα θέση του Φορ (κρυμμένος στατικά πίσω από 2 αμυνόμενους) στη περιοχή κ αργοπορία του ν’ανέβει ο μέσος μας ώστε να προκύψει συνδυασμός
Νταξει, οι εραστες της “σπυριαρας” (όπως του λόγου μου) που δε σκαμπάζουμε και πολλά από μπαλίτσα, σε ευχαριστούμε για τις ενδιαφέρουσες και “ευπεπτες” αναλύσεις… αν μάλιστα σε ενδιαφέρουν και λίγο η γεωμετρία, τα εμβαδά και η κίνηση τους στο χωρο/χρόνο, γίνεσαι κανονικά νέρντουλο! 
Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας έχει το ρέγουλό του, αν κ η πρώτη μου επαφή με την σπυριάρα, ήταν όταν με πήγε ο πατέρας μου απ το χεράκι να δούμε στο Αρτάκης ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ - ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ με Π.Γιαννάκη αυτοί, αλλά κ εμείς με τις μυθικές περσόνες της ομάδας εκείνης της εποχής. Ο καθένας με τις προτιμήσεις του σεβαστό
