Θα ξεκινήσω από τα θετικά , όσα μπορείς να βρεις στη χθεσινή μέρα. Αρχικά πολύ μεγάλη μετακίνηση οργανωμένη και ανοργάνωτη. Χθες είδα κόσμο που είχε απομακρυνθεί 2 , μπορεί και περισσότερα χρόνια. Είδα κόσμο που ασκούσε έντονη κριτική στην διοίκηση του ερασιτέχνη τα τελευταία δυο χρόνια για τις αποφάσεις της. Κάτι που δείχνει ότι η πλειοψηφία του κόσμου του Πανιωνιου έχει αντιληφθεί , ακόμα και αν είχε αντιρρήσεις , ότι γίνεται σωστή και τίμια δουλειά τα τελευταία αυτά δύο χρόνια.
Είδαμε μια καλή ομάδα , όπως την περιμέναμε , με τακτική , με δουλεμένη ανάπτυξη και πάει λέγοντας. Όλα αυτά μέχρι να κταρρεύσουν από το άγχος. Μετά φαινόταν από χιλιόμετρο που πάει το πράγμα. Ένας Κούστας εκνευρισμένος στον πάγκο , παίχτες στα χαμένα , μέχρι και ο Γκοτοβος που είναι ο πιο μεγάλος και ο πιο έμπειρος τα είχε χάσει , κοιτούσε αριστερά δεξιά και προσπαθούσε να συννενοηθεί αλλά δεν.
Γύρω στο 80’ κατέβηκα από την κερδίδα κάτω στο κάγκελο όσο πιο κοντά γίνεται στην έξοδο. Είπα σε ένα φίλο τι θα γίνει ακριβώς με τη λήξη και που θα τον περιμένω. Τόσο προβλέψιμα όλα. Τόσο προβλέψιμοι έχουμε γίνει ή ήμασταν πάντα , δεν ξέρω.
Είδα όλο το παιχνίδι και μετά έφυγα τρέχοντας για να μη δω αυτά που έγιναν. Αντέχω να δω τα πάντα αγωνιστικά από τον Πανιώνιο , ήττες , ξεφτιλίσματα ότι θέλετε. Αυτό με τις μπουνιές μεταξύ μας δεν το αντέχω. Αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω για να μαζέψω κάποιον και χαλάστηκα τόσο πολύ με αυτά που είδα , είναι τόσο κρίμα , δεν μας αξίζουν ρε γαμώτο.
Από τότε που το έζησα πρώτη φορά πριν αρκετά πλέον χρόνια , μέχρι χθες , την ίδια αντίδραση μου προκαλεί αυτή η ιστορία. Σφίξιμο στο στομάχι και μια διάθεση να φύγω όσο πιο μακριά γίνεται.
Πάμε παρακάτω , την Κυριακή για νίκη βάλσαμο. Όπως μου φάνηκε η ομάδα αν δεν βρουν πολλά γκολ Τσίπρας και Ρεντζης που δεν κατάλαβα καν ποιος από τους δύο είναι ποιος , δύσκολα θα έρθουν αποτελέσματα. Ο Πίσπας είναι περίεργος παίχτης , καλός όμως σοφτ και χωρίς ακριβώς να μπορεί να παίξει 100% καλά σε μια συγκεκριμένη θέση. Ίσως σε δυάδα μπροστά να ήταν ιδανικό 9αρι, αλλά τώρα όπως παίζει η ομάδα χάνεται. Ο Στούπης φάνηκε τίμιος, το τερμα οκ…