O Γιάννης ήταν από τους πρώτους και από τα λίγα άτομα που γνώρισα από το “παλιό” φόρουμ.
Εκείνη η παρέα του ξεκίνησε το “παλιό” φόρουμ, ερχόταν από το IRC. Μιλάω για εποχές αρχές του 2000 όπου το ίντερνετ και στα οπαδικά μάτια φαινόταν απόμακρο. Οι “ιντερνετακιδες” ήταν λίγο ρετσινιά στην αρχή.
Η πρώτη μου επαφή ήταν ίσως και πάνω απο 20 χρόνια πρίν. Δύσκολο να πιστέψω ακόμα πως περάσανε τα χρόνια με το “panthiraki”.
Τις πρώτες φορές που τον έβλεπα να έγραφε, είπα: “αυτός γιατί μιλάει έτσι”; Ηταν απόλυτος, απότομος αλλά φαινομενικά “σωστός”.
Σιγά σιγα κατάλαβα ότι ήταν σαν “χαρακτήρας”, μια περσόνα. Εγραφε μεταξύ σοβαρού και αστείου και ήταν δύσκολο για κάποιον που δεν τον ξέρει καλά να καταλάβει πότε έγραφε σοβαρά. Ο γραπτός λόγος ήταν εύκολα παρεξηγήσιμος.
Μιλάγαμε όμως για πολλές ώρες. Μοιραστήκαμε τα πάντα, μιλάγαμε για μουσική, για Πανιώνιο και μας έδεσε ακόμα περισσότερο η πατρότητα ή για την ακρίβεια, οι δυσκολίες της.
Σε ευχαριστώ φίλε μου για τις συμβουλές σου και όσα μοιραστήκαμε αυτά τα χρόνια.
Τι ωραία θα ήταν να ήταν να ήταν καμιά από τις πλάκες σου όταν διέγραφες το προφιλ σου και συνέχιζες ως web team.