http://www.imdb.com/title/tt1189340/ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΧΘΕΣ.ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΜΑΚΟΝΑΧΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΩ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΥ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΕ ΓΛΥΚΑΝΑΛΑΤΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΕΣ.EINAI MEΤΑΦΟΡΑ TOY BEST SELLER ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΚΟΝΕΛΙ.
Οχι δεν λεω για εμας…
http://www.imdb.com/title/tt1226271/
Ποδοσφαιρικη ταινια με κεντρικο ηρωα τον Μπραιαν Κλαφ, σαν προπονητης.
Θα την λατρέψουν οι γυναίκες σας.
Gate 2 - Pantofla Club
To Damned United ειναι αξεπεραστο, αλλα οσοι εχετε προβληματα παντοφλας δειτε μαζι της και το Fever Pitch, με τον -οσκαρικο πλεον- Colin Firth. http://www.imdb.com/title/tt0119114/
Γενικα υπαρχουν καποιες ταινιες (και περισσοτερα βιβλια φυσικα!) γυρω απο το ποδοσφαιρο, που μπορουν να κανουν εμας να καταλαβουμε καλυτερα τι σημαινει πραγματικα να αγαπας το αθλημα και αυτες να μας ανεχτουν πιο ευκολα. Αν δεν τα καταφερετε ουτε με αυτο τον τροπο, παρατηστε τα, ή παρατηστε τις και προσπαθειστε να παντρευτειτε καποια απο τις κοπελιες του φορουμ!
E ναι, λοιπόν, το Damned United είναι πράγματι ένα καλό έργο και είχα την τύχη να το δω με τη γυναίκα μου που της άρεσε! Δυο σε ένα, λοιπόν! 
Και μιάς και θυμηθήκαμε τον Μάικλ Σιν, ο οποίος εξελίσσεται σε…αποκάλυψη στην ερμηνεία πραγματικών χαρακτήρων (Κλαφ, Μπλαιρ, κλπ), πάρτε ακόμα ένα πολύ καλό έργο στο οποίο πρωταγωνιστεί:
Frost/Nixon (‘H Αναμέτρηση’):
Τίποτα το εξαιρετικό, αλλά μια ταινία για να περάσετε ευχάριστα δυο ώρες είναι το ‘East Is East’: East Is East (1999) - IMDb
Δεν ξέρω αν ήρθε ποτέ στην Ελλάδα, γιατί μάλλον δεν υπάρχει κοινό που θα ταυτιστεί με το έργο. Η ταινία αυτή περιγράφει τις καταστάσεις που ζει μια Πακιστανική οικογένεια που ζει στο Μάνστεστερ 30 χρόνια πίσω. Πάνω από όλα δείχνει το χάσμα γενεών μεταξύ του πατέρα (που θέλει να μεγαλώσει τα παιδιά του με βάση μια αυστηρή Μουσουλμανική παράδοση) και των παιδιών που εκ των πραγμάτων, έχοντας ζήσει μόνο στην Αγγλία, νιώθουν πολύ άβολα απέναντι σε όλα αυτά.
Η ταινία βγάζει γέλιο και θεωρώ ότι ψυχογραφεί πολύ πετυχημένα τις καταστάσεις που βιώνουν…μεταξύ τους οι 1ης και 2ης γενιάς Ασιάτες που ζουν στο Η.Β. Πλέον πρέπει να υπάρχουν και στην Ελλάδα οικογένειες που βιώνουν το ίδιο πράγμα. Αν πέσει στα χέρια σας, δείτε το (96mins)!
East is east! Πω! Τώρα είδα ότι είχες γράψει για αυτό Γιάννη! Ναι το έχω δει εγώ. Είχε έρθει στα βίντεο κλαμπ. Πολύ καλό! Δες και το once upon a time in the midlands! Παίζει ο θεός Rhys Ifans. Ναι ναι ο συγκάτοικος του Hugh Grant! 
L’ important c’est pas la chute, mais l’ atterrissage.
Είδα επιτέλους χτες το T2: Trainspotting. Για τη γενιά μας, η πρώτη ταινία ήταν εμβληματική· 1996, εφηβική/μετεφηβική ηλικία, είχε φτάσει πια και στην Ελλάδα στο αποκορύφωμά της η μουσική έκρηξη από το Νησί (ένα είναι το Νησί με κεφαλαίο Ν), είτε αυτή λέγεται brit pop είτε rave (τρομερό το soundtrack - ύμνος της γενιάς μας το Born Slippy μαζί με το Common People), υστερία για την απειλή των ναρκωτικών (υπαρκτή η απειλή, αλλά η υστερία μιας κοινωνίας την κάνει ακόμα πιο ευάλωτη στην απειλή) ήμασταν μια γενιά διψασμένη να ξεφύγει από τα στενά σύνορα της καθημερινότητας και της χώρας, που για πρώτη φορά ανοιχτά ατένιζε και προτιμούσε το δυτικό τρόπο ζωής, αναζητώντας τη διαφορετικότητα και την αίσθηση του να ανήκεις σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο από μια τοπική κοινωνία ή μια χώρα: είμαστε η πρώτη γενιά της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Θυμάμαι ότι είχα δει την ταινία στην Όπερα (Ακαδημίας), αμέσως μετά από την προβολή που πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά για τον - τότε - εισαγγελέα κ. Ντογιάκο, ένεκα της υστερίας που είχε κυριαρχήσει στα εξώφυλλα του Τύπου εκείνες τις μέρες, του τύπου “να απαγορευτεί η ταινία που θα ρίξει τα παιδιά μας στα ναρκωτικά” κλπ. Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ, που αμέσως έβγαλα εισιτήριο να δω και την επόμενη παράσταση! Και η ζωή ένα χρόνο μετά με έφερε στο Νησί για σπουδές - εκεί που έγιναν όλα.
Η τωρινή ταινία είναι όσο νοσταλγική θα έπρεπε να είναι και όσο εξελικτική θα έπρεπε να είναι. Οι ζωές των ηρώων δε θα μπορούσαν να έχουν εξελιχτεί διαφορετικά, οτιδήποτε άλλο θα ήταν δύσκολα πιστευτό και αβάσιμο. Ούτε και η κατάληξη των ζωών τους σε αυτή την ταινία θα μπορούσε να είναι διαφορετική. Το soundtrack πολύ όμορφο, επίσης εξελικτικό: όποιος γοητεύτηκε στα 19 του από το soundtrack της πρώτης ταινίας, ή ήδη είχε τέτοια ακούσματα τότε, δε μπορεί παρά στα 40 του να γοητεύεται από τα ακούσματα του τωρινού soundtrack. Μου άρεσαν, επίσης, πολύ οι αναφορές στην πρώτη ταινία, με την αντιπαραβολή σκηνών, που, ωστόσο, γινόταν χωρίς να καταντούν καρικατούρες του παρελθόντος, αλλά σου ζωγράφιζαν ένα χαμόγελο στα χείλη. Ακόμα και η αίθουσα που είδα την ταινία είναι νοσταλγική της εποχής!
Βγήκα από την αίθουσα με το χαμόγελο και με ένα αίσθημα γλυκιάς, αλλά όχι μελοδραματικής, νοσταλγίας. Χαράς και ευτυχίας για το παρελθόν, αλλά και για την εξέλιξη, προσωπική και όχι κοινωνική, που μας έφερε στο παρόν και στην υπόσχεση για το μέλλον. Χαρούμενος που υπήρξα ό,τι υπήρξα στα 90’s και earley 00’s και για ό,τι έχω γίνει σήμερα στα - ακόμα, μέχρι το Μάιο, στο κατώφλι των 40 - 30 something. Βγήκα με ένα αίσθημα ότι έχω μεγαλώσει όμορφα. Αυτό είναι αυτή η ταινία: μεγάλωσαν οι ήρωες, μεγάλωσαν οι ηθοποιοί, μεγαλώσαμε εμείς. Όσο ταυτιζόσουν ως 19χρονος το 1996 με την πρώτη ταινία, άλλο τόσο ταυτίζεσαι ως σαραντάρης με τούτη εδώ. Και μπορεί η πρώτη ταινία να είναι αξεπέραστη, αλλά κι εμείς το 1996 αξεπέραστοι νιώθαμε.
Πολύ ωραία ανάλυση, ανυπομονώ να το δω.
Κι επειδή άγγιξες το πως άλλαξαν οι ζωές μας από τα 15 στα 35+, είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία ταινία που είδα, τη κατάφερα σε…3 δόσεις! 
Δεν λέω, το uncut version του ‘Once Upon A Time in America’ είναι πολύ μεγάλο (κοντά 4 ώρες 15 λεπτά!), αλλά και πάλι το σε 3 δόσεις δεν δικαιολογείται. 
http://www.imdb.com/title/tt0087843/reference
Μια εξαιρετική ταινία για την εβραϊκή Μαφία της Νέας Υόρκης τον καιρό του μεσοπολέμου, με τρομερά υποτιμημένες κριτικές τη δεκαετία του '80. Αυτό το σκηνοθετικό (Sergio Leone) και μουσικό (Ennio Morricone) αριστούργημα δεν πήρε καν υποψηφιότητα για Όσκαρ - πιθανότατα, λέγεται, της λόγω της ιταλικής καταγωγής του.
Φοβερές εναλλαγές μεταξύ του τώρα, του μετά και του τότε, καταπληκτικές ερμηνείες και εικόνες.
μετα τα αποτελεσματα των εκλογων σε γερμανια-αυστρια για καποιο λογο το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο ηταν μια ταινια που ειχα δει πολλα χρονια πισω https://en.wikipedia.org/wiki/The_White_Ribbon
Για όσους γουστάρουν τα ποδοσφαιρικά ντοκιμαντερ (μπρέσκα ακούς; ), έβγαλε πριν λίγες μέρες το Netflix το 'Sunderland Til I die’.
8 επεισοδιάκια 35λεπτα για την περσινή σεζόν που έπεσαν από την Premier και αντί να ανέβουν πάλι όπως περίμεναν, υποβιβάστηκαν για δεύτερη συνεχή χρονιά στην League 1.
Κομμάτι με βίντεο από τη νέα ταινία του Headingley που έπαιξε στις νύχτες πρεμιέρας παρουσία αρκετών φίλων του Πανιωνίου. Αν και όταν βγει στις αίθουσες να πάτε.
Καινουρια ταινια; θα τον δειρω , του ειχα πει να με φωναξει για χαμαλοδουλια αν τνν εκανε, ισα να ακουμπησω την αστροσκονη.
Ήταν δεύτερο θέμα συζήτησης σήμερα στα πηγαδάκια στην αιμοδοσία
τί εννοείτε ποιο ήταν το πρώτο? η επιστροφή του Κοντοέ
επίσης δεν ζαλίστηκε κανείς από τους αιμοδότες κατά την διαδικασία, αλλά εκείνη η φωτό στον χώρο της αιμοδοσίας με δαρζαμ αγκαλίτσα από παλιές χαρούμενες στιγμές θα μπορούσε άνετα να προκαλέσει ζαλάδα. να κατέβει άμεσα παρακαλώ
Αναμένουμε
Μόλις είδα το “Ζήτημα χρόνου”, μην την χάσετε.
Κινηματογράφος στις πολύ καλές στιγμές του
Απο αυριο στο Στούντιο το “Μη ζητάς ανθρώπινη αγάπη”
Ενημερωθείτε, διαδώστε
Δεν το γνωρίζω και βλέπω ότι ήταν και υποψήφιο Όσκαρ!
Έχουμε καθιερώσει βραδιά ταινίας κάθε Κυριακή εδώ με την οικογένεια και ίσως να μη πιστέψετε ότι είδα για πρώτη φορά το Goonies…
Πανιώνια αντιπροσωπία παρεβρέθη σήμερα στην προβολή του Δουργούτι Town του μέλους του φόρουμ @Panionara_Headingley στον Πανιώνιο κινηματογράφο Μικρόκοσμο. Σχεδόν γεμάτη αίθουσα στην 3η εβδομάδα προβολής. Να πάτε να το δείτε.
Εδώ το τρέιλερ με πλούσιο καστ και πυκνή πληροφορία.
Κομματάρα από την ταινία με lyrics από τον σκηνοθέτα @Panionara_Headingley