Πανιώνιος: Το αθλητικό παιδί της Σμύρνης
14/09/2012, 11:51 | Αποστολή
Ο εθνομάρτυρας Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης
Ο Χρυσόστομος υπήρξε όχι απλά φίλος του Πανιωνίου. Ήταν αυτός που στήριξε (και υποστήριξε…) τον θρυλικό σύλλογο σε πολύ δύσκολες στιγμές. Έτσι δικαιολογημένα έγινε ο φυσικός του ηγέτης. Λίγες μέρες μετά την άφιξή του στη Σμύρνη, ο Αντώνιος Αρεάλης και ο Δημήτρης Δάλλας (δυο ακούραστοι εργάτες του Πανιωνίου…) ενημερώνουν τον νέο μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο ότι ο Πανιώνιος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με το γυμναστήριό του καθώς το οίκημα έπρεπε να επιστραφεί στους ιδιοκτήτες του.
Επί 20 ολόκληρα χρόνια ο Πανιώνιος δεν είχε δικό του γυμναστήριο. Με σοβαρές δαπάνες ο σύλλογος δημιούργησε γυμναστήριο και συγχρονισμένο στίβο. Η μίσθωση ήταν πολυετής, αλλά οι ιδιοκτήτες είχαν κρατήσει το δικαίωμα σε περίπτωση που πουλούσαν το γήπεδο να λυόταν αυτομάτως το συμβόλαιο. Έτσι το 1910, δέκα χρόνια μετά τη σύναψη της συμφωνίας, η γαλλική εταιρία Προκυμαίων πούλησε το γήπεδο και ο Πανιώνιος έμεινε άστεγος. Στην δυσμενή αυτή θέση του Πανιωνίου θα βρεθεί ο Χρυσόστομος να του δώσει λύ*ση…
Ως πρόεδρος της Ορθόδοξης κοινότητας Σμύρνης εισηγείται στα δύο κοινοτικά σωματεία, Δημογεροντία και Κεντρική Επιτροπή, την δωρεάν παραχώρηση στον Πανιώνιο μεγάλου γηπέδου 105.000 τ.μ., παράπλευρα στο ελληνικό νεκροταφείο, για την εγκατάσταση του συλλόγου και την δημιουργία υποδειγματικού γηπέδου. Είναι χαρακτηριστικό ότι την έκταση ήθελε να αγοράσει η αγγλική εταιρία σιδηροδρόμων Αϊδινίου, για να επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της, προσφέροντας μάλιστα το υπέρογκο (για την εποχή…) ποσό των 100.000 χρυσών λι*ρών.
Όμως ο Χρυσόστομος περιφρόνησε τα χρήματα των Άγγλων και παρεχώρησε την έκταση δωρεάν στον Πανιώνιο. Τα εγκαίνια του νέου σταδίου του Πανιωνίου έγιναν το 1912, κατά την τέλεση των Πανιώνιων αθλητικών αγώνων, και ο Χρυσόστομος δακρυσμένος έβλεπε τα ελληνικά νιάτα της Σμύρνης να διαγωνίζονται στον στί*βο.
Ο εθνομάρτυρας Μητροπολίτης παρέμεινε σ’ όλη του τη ζωή θερμός υποστηρικτής του Πανιωνίου και γενικά του σμυρναϊκού αθλητισμού. Το όνομα του Χρυσόστομου δεν γράφτηκε στο πάνθεον του ελληνισμού μόνο για τον μαρτυρικό του θάνατο. Παραμένει χαραγμένο και στην ιστορία του Ιωνικού αθλητι*σμού.
Σμύρνη η Ελληνική!
Στις 2 Μαίου του 1919 ξημερώνει η μεγαλύτερη μέρα για τον ελληνισμό της Σμύρνης, της Μικράς Ασίας. Ο ελληνικός στρατός αποβιβάζεται και απελευθερώνει τις πόλεις της Ιωνίας, σε εφαρμογή εντολής της Κοινωνίας των Εθνών. Η απελευθέρωση της Σμύρνης βρίσκει τη δωδεκαμελή ομάδα του Πανιωνίου, με επικεφαλής τον ηρωϊκό πρόεδρο Δημητρό Δάλλα, στην Αθήνα για τους ΙΔ’ Πανελλήνιους αγώνες. Ο ενθουσιασμός είναι μεγάλος. Οι αθλητές του Πανιωνίου γνωρίζουν την αποθέωση. Η ιαχή “Η Σμύρνη είναι ελληνική” σκίζει τον αθηναϊκό ουρα*νό.
Το 1921 η εφημερίδα “Κόσμος” της Σμύρνης έγραφε: “Τα ελληνόπουλα της Σμύρνης μυούνται στον στάδιο του Πανιωνίου στη θρησκεία του αθλητισμού. Στο ναό αυτόν της ανδρείας και του σωματικού κάλλους, στο τέμενος αυτό της ευγενικής προσπάθειας, ακούγεται ν’ αντηχεί ο νικητήριος παιάν των ψυχών. Την αλκή και την ωραιότητα των εφηβικών σωμάτων φιλούσε ο ιωνικός μπάτης και δρόσιζε τα περήφανα μέτωπα, τα στεφανωμένα με δάφνες, ο σμυρναϊκός μπάτης”.
Βαρύς φόρος αίματος
Το Σάββατο 27 Αυγούστου 1922, σημαίνει το τέλος των ονείρων του Γένους. Το τέλος του ελληνικού ονείρου της Σμύρνης. Ο Πανιώνιος “πληρώνει” και αυτός το μερίδιό του στον ξεριζωμό του Ελληνισμού. Ο ξεριζωμός των Ελλήνων από τις πατρογονικές εστίες της Ιωνικής γης είναι ξεριζωμός και του Πανιωνίου. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος μαρτυρεί στα χέρια των Τούρκων. Εικοσιτέσσερις αθλητές του συλλόγου ή πεθαίνουν ηρωϊκά στο πεδίο της μάχης ή βρίσκουν μαρτυρικό θάνατο στα χέρια των σφαγέων. Ο Πανιώνιος μπαίνει στα καράβια της φυγής, μαζί με τον ελληνισμό και μαζί καταφεύγουν στα αττικά χώματα…
“Ο Πανιώνιος είναι ιδέ*α…”
Απομεινάρι κι ο Πανιώνιος της Μικρασιατικής καταστροφής προσπαθεί, στην Αττική γη πλέον, να σταθεί στα πόδια του. Ο πρόεδρος του συλλόγου Δημήτριος Δάλλας αναζητεί στους πρόχειρους προσφυγικούς καταυλισμούς, αλλά και στο Παναθηναϊκό στάδιο, τους αθλητές του. “Ησαν όλοι παιδιά μου…” θα πει σε όσους τον ρωτούν γιατί τους αναζητεί. Ο στρατηγός Πλαστήρας, ένθερμος φίλαθλος, προτείνει στον Δάλλα να του παραχωρήσει διαμέρισμα επί της Λεωφόρου Κηφισίας, όμως ο Μικρασιάτης δεν δέχεται και του ζητά να του παραχωρηθεί μικρό δωμάτιο στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού σταδίου, προκειμένου να αρχίσει την ανασυγκρότηση του Πανιωνί*ου.
Το αίτημά του γίνεται δεκτό και ο Δάλλας θα μείνει επί ένα χρόνο στο μικρό αυτό δωμάτιο, βροντοφωνάζοντας ότι ο Πανιώνιος δεν πέθανε γιατί αποτελεί ιδέα, αθλητική ιδέα και οι ιδέες είναι αθάνατες. Ο Δάλλας καλεί όσους σώθηκαν από την καταστροφή και τους παροτρύνει να εργασθούν όλοι για την αναγέννηση του Πανιωνίου. Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φα*νούν.
Τον Σεπτέμβριο του 1923, ένα έτος ακριβώς μετά την καταστροφή, ο Πανιώνιος συνεχίζοντας την παράδοση των “Πανιώνιων Αγώνων”, που από το 1896 19 φορές είχαν τελεστεί στη Σμύρνη, ωργάνωσε τους εικοστούς του στην Αθήνα. Το Παναθηναϊκό στάδιο φάνηκε μικρό για τους χιλιάδες φιλάθλους. Στις εξέδρες ο Βασιλεύς Γεώργιος, ο αρχηγός της Επαναστάσεως του 1922, στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας, υπουργοί, πολλοί επίση*μοι.
Πήραν μέρος οι καλύτεροι αθλητές του Πανιωνίου, του Πανελληνίου, του Πειραϊκού Συνδέσμου, του Εθνικού Γ.Σ., του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, του Γ.Σ. Βόλου, του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς, της Άμιλλας Σπάρτης και της Στρατιωτικής Λέσχης Χάριερη Κωνσταντινουπόλεως. Το όνειρο του Δημήτρη Δάλλα, η αναγέννηση του Πανιωνίου στην Αθήνα, είχε γίνει πραγματικότητα.
Τα χρόνια κύλησαν σα νερό, ο Πανιώνιος συνέχισε (και συνεχίζει…) να γράφει σελίδες αθλητικής (και όχι μόνο…) δόξας. Το ρολόι της ζωής του Δημήτρη Δάλλα, αυτού του μεγάλου Ελληνα, του μεγάλου Πανιώνιου, σταματά στις 23 Δεκεμβρίου του 1929. Ο Δημητρός Δάλλας περνάει στην ιστορία. Θα είναι μια από τις επιφανέστερες μορφές του ελληνικού αθλητισμού. Επί 30 χρόνια στη Σμύρνη και στην Αθήνα ηγήθηκε του Πανιωνίου.
Εν κατακλείδι
Ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης, μαζί με τον Γυμναστικό Σύλλογο “Απόλλων” (και αυτός εδρεύει πλέον στην Αθήνα, στη Ριζούπολη), τον “Πέλοπα” Μελαντίας, τον “Θησέα” και τον “Ερμή” Βουρνόβα, τον “Αιολικό” Κυδωνιών, τον Γυμναστικό Σύλλογο “Σίπυλος” Μαγνησίας, τον Γυμναστικό Σύλλογο “Κόροιβος” Αδραμυττίου, τον Γυμναστικό Σύλλογο “Ιωνικός Αστήρ” Σωκίων και τον Γυμναστικό Σύλλογο Φιλαδελφείας, έγραψαν την αθλητική, την πολιτιστική ιστορία του Ελληνισμού της Σμύρνης, της Μικράς Ασίας, για πολλά χρό*νια.
Η Μικρασιατική καταστροφή ξερίζωσε τους ανθρώπους, τα σωματεία, την ιστορία, τον ελληνισμό, από την πατρογονική ιωνική γη. Όμως, ευτυχώς γιά μας, ευτυχώς για αυτούς που χάθηκαν, ευτυχώς για τον ελληνισμό, ο Πανιώνιος συνεχίζει να θυμίζει, σε πείσμα των καιρών, τη Μικρά Ασία, τη Σμύρνη. Ετσι, για να ακούγεται στο πέρασμα των αιώνων ότι… “οι ιαχές των Ιώνων θα μας ακολουθούν πάντα…”.
Τα στοιχεία για το παραπάνω κείμενο αντλήθηκαν από το βιβλίο Η Σμύρνη του Πανιωνίου-Από την μικρασιατική πρωτοπορία στην αθηναϊκή αναγέννηση” (εκδόσεις “Οι Φίλοι των Τεχνών”) που έγραψε ο Πέτρος Λινάρδος, συγκεντρώνοντας στις 320 πυκνογραμμένες σελίδες του βιβλίου όλη την ιστορία του Πανιωνίου, αλλά και του Μικρασιατικού αθλητισμού.
ρε αντμινς γιατι το βγαζει με αστερισκους???
14/9/2012
Στα χώματα της Ιωνίας ιδρύθηκε πριν από 122 χρόνια ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος στη Σμύρνη. Από την ημέρα της ίδρυσής του μέχρι και σήμερα ο Σύλλογος είναι παρών σε κάθε αθλητική, κοινωνική και εθνική προσπάθεια, πάντα πρωτοπόρος και δυνατός.
Ο Πανιώνιος ΓΣΣ, περνώντας μέσα από τη φωτιά της καταστροφής της Μικρασίας το 1922 κατάφερε να ριζώσει στη νέα του πατρίδα, στη Νέα Σμύρνη και να μεταλαμπαδεύσει στον Ελλαδικό χώρο όλα όσα κουβαλούσε από την ευγενική του καταγωγή. Αθλητικό ήθος, Πολιτισμό, Άμιλλα, πάντα παρών και μπροστάρης σε κάθε Αθλητικό και Κοινωνικό αγώνα.
Ο Σύλλογος μας συμμετείχε σε κάθε αθλητική εκδήλωση, από τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες, στην αναβίωση των οποίων πρωτοστάτησε μέσω του μεγάλου προέδρου Δ. Δάλλα, καθιέρωσε τον Γυναικείο Αθλητισμό, πρωτοστάτησε στην δημιουργία, άγνωστων μέχρι τότε αθλημάτων όπως το Βόλεϊ, έλαμψε με την παρουσία τεράστιων αθλητών που φόρεσαν και τίμησαν την κυανέρυθρη φανέλα, συνεχίζει και σήμερα να γυμνάζει περισσότερα από 3.000 παιδιά κάθε χρόνο και να πρωταγωνιστεί σε περισσότερα από 10 αθλήματα.
Ένα πραγματικό ‘εργοτάξιο’ παραγωγής Αθλητών και Πολιτών.
Στις δύσκολες μέρες που περνά ο τόπος, ο Σύλλογος δίνει ακόμα έναν, μεγάλο, αγώνα για να σταθεί κοντά στην αθλούμενη νεολαία, να προσφέρει με όλες του τις δυνάμεις στην διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, έτσι όπως μπορεί ο Αθλητισμός, έτσι όπως μπορεί ένας μεγάλος Σύλλογος όπως ο δικός μας που ατσαλώθηκε μέσα από τις πιο μεγάλες δυσκολίες.
Σε αυτόν τον αγώνα καλούμε όλους τους φίλους του Πανιωνίου να είναι δίπλα μας, με όλες τους τις δυνάμεις για να δώσουμε μαζί τη μάχη για την επιβίωση του Συλλόγου, ώστε να τον καμαρώσουμε δυνατό και πρωτοπόρο και για άλλα 122 χρόνια.
ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
καταστατικο 1906 (από τη βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων)
Φαιδραὶ διαλάμπουν καὶ αὖθις ἡμέραι,
Εἰκόνες τῶν πάλαι ποτὲ ἡμερῶν,
Τὸ μῆκος παρῆλθε τῶν χαύνων αἰώνων,
Παρῆλθον τὰ σκότη νυκτῶν παγερῶν.
Υμνος Πανιωνίου
Σ. Σπεράντζας
http://www.pgss.gr/default.asp?pid=55&la=1&artid=18802&catid=5