1 χιαστος και 2 αρθροσκοπησεις ο θλιβερος απολογισμος μου απο την σχεση με τη σπυριαρα.
Το ανθρωπινο σωμα μεγαλωνοντας αρχιζει και δεν εχει τις ιδιες ανοχες-αντοχες σε καταπονησεις απο αθληματα με σωματικη επαφη (και επομενως μεγαλυτερο ενδεχομενο τραυματισμου). Εσυ θυμασαι και θεωρεις οτι εισαι ο Βινς Καρτερ της Κυψελης αλλα στην πραγματικοτητα πλεον εισαι ο κυριος Μαλακιου που δεν πηδα ουτε εφημεριδα.
Η φιλικη συμβουλη μου ως πολυτραυματιας ειναι σκεψου καλα την αναγκαιοτητα της επεμβασης. Η μερικη ρηξη αντιμετωπιζεται με φυσικοθεραπεια, παγοθεραπεια και εκγυμναση μεχρι “δεσει” παλι το ποδι μυικα.
Ειμαι πεπεισμενος πλεον οτι οι γιατροι (ποσω δε μαλλον οι μεγαλογιατροι τυπου Κατσιφα) προμοταρουν εσκεμμενα την επεμβεση ασχετως κρισιμοτητας. Ο λογος προφανης.Γι’αυτο - πριν μπεις χειρουργειο - παρε μια και δυο και τρεις διαφορετικες γνωμες.
πόσο αλήθεια. προσωπική εμπειρία: πέρσι έπαθα ρήξη μηνίσκου. πρώτος γιατρός: χειρουργείο, 2 χιλιάρικα, δεύτερος γιατρός: 50-50 να γλυτώσεις το χειρουργείο, τρίτη γνώμη από φυσίατρο: ποιο χειρουργείο αδερφέ? ενδυνάμωση και σε 2 μήνες θα είσαι κομπλέ. όπως και έγινε. από τότε δεν σταμάτησα το γυμναστήριο και όλα καλά.
Μιλάμε το φόρουμ έχει περάσει σε άλλο επιστημονικό επίπεδο!!
Δεν είναι άσπρο μαύρο . Και εγώ έχω κάνει χειρουργειο λόγω εξάρθρωσης γόνατου και τα έκοψα όλα. Όσο σημαντική η εγχείριση άλλοι τόσο σημαντική η αποκατάσταση
Ένας βασικός λόγος που τραυματίζονται τα γόνατα καθώς μεγαλώνουμε είναι ότι συνήθως βάζουμε και κιλά. Προσωπικά είχα συνεχείς ενοχλήσεις και μικροτραυματισμούς… μείον 20 κιλά και στα 55 τα γόνατα λειτουργούν στην εντέλεια και σίγουρα καλύτερα από ότι στα 35.
Ευχαριστούμε @pauligle για την ευκαιρία που μας δίνεις να γράψουμε τον πόνο μας.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Οκτώβριος 25 με κάταγμα κνημιαίου πλατώ (γόνατο με κνήμη) σε πτώση από ποδήλατο (άσχετο, αν υπάρχουν αρρωστάκια με την ποδηλασία μήπως να κινητοποιηθούμε?) . Συντηρητική αποκατάσταση 2 μηνών και στα καπάκια αλγοδυστροφία αστραγάλου στο ίδιο πόδι με πληθώρα οστικών οιδημάτων που με ταλαιπωρούν ακόμα . Κοινώς, 8 μήνες μετά το ατύχημα συν 35 φυσικοθεραπείες και το περπάτημα 2 χλμ συνεχόμενα είναι προτζεκτ.
Όπως και να έχει, ισχύει αυτό που αναφέρει ο @KolobarZov περί ηλικίας και πιο εύκολων τραυματισμών, αλλά ισχύει περισσότερο στην αποκατάσταση. Είναι σαν αυτό που λέει ο παλιός ορθοπεδικός: πόσο είσαι? 60? Τόσες ημέρες θα χρειαστεί για να γιάνει ..
Anyway, μην κουράζω. Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε όσους ταλαιπωρούνται ακόμα και σε αυτούς που δε θα είναι ποτέ ξανά ίδιοι μετά από τους τραυματισμούς τους (πλειοψηφία).
Σωστος, μου θυμισες οτι πρεπει να αλλαξω δισκο-πλατω στο αμαξι.
Κατι τετοιο δεν ειχε παθει και ο ΓΑΠ?
Downhill εκανες? Ή σε πατησε κανεις που μιλαγε στο κινητο?
Εχω ενα τραχτερακι 29αρι hardtail και βγαζω γουστα σε κατι πιστες σε ενα δρυμο εδω διπλα. Αν παιξω τα χαρτια μου σωστα, σιγουρα θα ξανατραυματιστω αποσο καταλαβαινω.
Ω να σου γαμ…
Σαν συλλογος τραυματιων β παγκοσμιου ειμαστε ρε μαλακες.
Προσωπικα, δε νοειται να κοψω το μπασκετ. Ειναι σαν να με ευνουχιζεις.
Αν και δυστυχως πλεον, το εχω περιορισει στο ελαχιστο.
Συστηνω ανεπιφυλακτα κολυμπι, πισινα.
Διπλα στο γηπεδο στην εισοδο για την 3, υπηρχε μια πισινα για το κοινο που εμενε ανοιχτη και Αυγουστο. Τα παιδια που δουλευαν εκει ηταν πολυ καταρτισμενα και εδιναν προγραμμα κομμενο και ραμμενο στην παθογενεια του καθενος.
Κολυμπατε και παιξτε κανα ταβλι.
Αν εισαι πατημενα 40 και ανω και σκοπευεις να ρισκαρεις σε τσιμεντα και σαπια τερεν, σου εχω καποια ασχημα νεα…
Πλευρά νομίζω είχε σπάσει. Αν είχα χιούμορ ωστόσο, θα απαντούσα ναι και θα άλλαζα και νικ…
Ποδηλασία δρόμου και με ρούφηξε ένας κρατήρας στα Σπάτα . Τυχεροί οι ποδηλάτες στο νησί, υπάρχει υποδομή. Για τα γούστα που βγάζεις, δεν υπάρχει μαουντενάς ποδηλάτης που να γνωρίζω και να μην έχει σπάσει και από κάτι . Μικρό το δείγμα ωστόσο, κάνε τη διαφορά!
Προσωπικά επίσης δε νοείται να μην ξανακαβαλήσω ποδήλατο.
Λοιπόν εγώ αν και δεν φοβόμουν την εγχείρηση ήθελα να την κάνω αν αυτή ήταν η ενδεδειγμένη λύση και έχω κάτι να κερδίσω. Η διάγνωση μερική ρήξη πρόσθιου χιαστού και μερική ρήξη έσω μηνίσκου.
Με κουμπάρο φυσιοθεραπευτή αλλά και με δική μου έρευνα κατέληξα ότι ειδικά στην δική μου περίπτωση αξίζει να δοκιμάσω χωρίς εγχείρηση και αν έβλεπα ότι αυτό δεν βοηθάει τότε θα άλλαζα προσέγγιση.
Έφαγα πολλές ώρες σε διάβασμα, βίντεο κτλ. Αν είχα σωστή καθοδήγηση θα ήμουν εδώ και καιρό μια χαρά. Έκανα βέβαια και πολλά σωστά πράγματα.
Θα επισημάνω αυτό που είπαν και άλλοι. Η αποκατάσταση είναι καίριας σημασίας. Εγώ παραλίγο να πάθω μεγάλη ζημιά από αυτό. Γιατί δεν είναι απλά ενδυνάμωση αλλά και ασκήσεις να μάθει πάλι το πόδι σταματήματα, άλματα κτλ.
Τρεις γιατροί λοιπόν μου έλεγχαν εγχείρηση. Όταν ρωτούσα αν υπάρχει κάποια πιθανότητα να γίνω μόνος μου καλά μου έλεγαν αποκλείεται. Ένας μόνο είπε μπορεί αλλά όταν με είδε πάλι είπε τελικά πρέπει να κάνεις εγχείρηση αφού μου ζήτησε να κάνω δεύτερη μαγνητική μετά περίπου από 3 μήνες από τον τραυματισμό.
Πήγα με την δεύτερη μαγνητική σε άλλο γιατρό και αφού βλέπει την πρώτη μου λέει. Μμμ σχεδόν ολική, δύσκολα θα αποφευχθεί η εγχείρηση. Βλέπει την δεύτερη και γουρλώνει τα μάτια του. Ώπα μου λέει, πάει καλά. Έχει δέσει σε μεγάλο βαθμό και έχει επανέλθει στην θέση του. Θα πάει καλά μου λέει και κάναμε για βοήθεια και κάποιες ενέσεις PRP.
Στο δια ταύτα σήμερα που μιλάμε το τραυματισμένο πόδι παίζει λιγότερο από το άλλο που δεν έχει πάθει ποτέ τίποτα.
Τα λάθη μου: θα έπρεπε τον πρώτο καιρό να είμαι με δεμένο γόνατο και πατερίτσα. Πριν πάω να παίξω πάλι θα έπρεπε να έχω κάνει περισσότερα από απλή ενδυνάμωση. Αυτό με πήγε πίσω γιατί έπαθα μια διάταση, όχι ευτυχώς πάλι κάτι στον χιαστό.
Τώρα πως γίνεται να βλέπουν την ίδια μαγνητική και να λένε τόσο διαφορετικά πράγματα είναι να απορείς.