RIP στον σπουδαιότερο προπονητή που πέρασε ποτέ από τον Πανιώνιο σε οποιοδήποτε άθλημα.
2 πραγματάκια για τον Ντούντα
Ο κος Ρένος στην πολυκατοικία μας, με πιάνει μια μέρα και μου λέει, ρε συ Κώστα ξαναείδα μπάσκετ, μετα απο πάρα πολλά χρόνια και μ΄αρέσει αυτό που βλέπω με τα παιδιά σας, να μην τον χάσετε τον σοφό.
Πρέπει να ήταν το 11 ή 12 στο 2ο περασμα απο τον γαύρο, ο Ντούντα παίρνει τηλ τον Θανάση και του λέει έρχομαι, χαμός, δεν ξέραμε τι ήθελε. Εφέρε τον έφηβο γιο του, είπε μόνο εδώ τον εμπιστευομαι.
Σεβασμός…
https://www.gazzetta.gr/basketball/euroleague/2043071/ibkobits-o-mpoem-polemistis-me-iheio
Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, δεν τον συμπαθούσα ιδιαίτερα τότε. Αυτό δεν με εμπόδισε να τον κάνω αφίσα στο γραφείο μου τον Μάιο του 1996, όταν ήταν προπονητής του Πανιωνίου.
Στο τέλος ενός αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, μιλάμε για τρίτο και καθοριστικό ημιτελικό όπου ο Πανιώνιος κέρδιζε με 13 πόντους στο ημίχρονο απέναντι στους πρωταθλητές Ευρώπης του Παρισιού, ο Ίβκοβιτς δέχθηκε επίθεση με βρισιές, φτυσιές, ιπτάμενους καφέδες και τραμπουκισμούς από την εξέδρα των επισήμων.
Εκτός εαυτού, ο Σέρβος άρπαξε ένα ηχείο από τις μεγαφωνικές εγκαταστάσεις και προσπάθησε να το εκτοξεύσει προς την εξέδρα, ενώ έκανε μαύρους στο ξύλο δύο άνδρες της ασφαλείας, οι οποίοι αργότερα ισχυρίστηκαν ότι προσπαθούσαν να τον στον διάδρομο που οδηγεί στα αποδυτήρια προστατεύσουν.
Δεν έχουν σημασία τα χρώματα και οι ομάδες, στη ζούγκλα της εποχής, αλλά ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας του ανδρός. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν θα γινόταν εύκολο θύμα για κανέναν.
Ο ίδιος πίστευε ότι εκείνος ο Πανιώνιος (με Πάσπαλι, Χριστοδούλου, Ντίνκινς, Καράγκουτη, Καλαϊτζή αλλά και …Κικίλια) ήταν η καλύτερη ομάδα που δημιούργησε ποτέ.
Ο αστυνομικός διευθυντής του ΟΑΚΑ αρνήθηκε να τον οδηγήσει στο αυτόφωρο, αν και ένας από τους γρονθοκοπημένους ήταν αστυνομικός με πολιτικά.
Στη φωτογραφία που κόλλησα στον τοίχο μου, ο Ίβκοβιτς -επίσης πρωταθλητής Ευρώπης τότε- κρατάει το ηχείο και είναι έτοιμος να το εκσφενδονίσει.
Ο Ντούντα δεν μένει πιά εδώ. «Ταξιδεύει» στην πίσω πλευρά του φεγγαριού, με συνοδεία τα αμέτρητα περιστέρια που μεγάλωσε στα χέρια του και λάτρευε με το ίδιο πάθος που λάτρευε το μπάσκετ και την οικογένεια του. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς άφησε βαθιά χαραγμένο το σημάδια του στο ελληνικό μπάσκετ. Αγάπησε την Ελλάδα, παρέμενε φανατικός Σέρβος στα όρια του εθνικιστή και πάντα μιλούσε ελληνικά, γιατί όπως έλεγε η ιστορία της Ελλάδας είναι μοναδική πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη.
Ο Ντούντα σε όποιον πάγκο ομάδας, εργάσθηκε, έκανε έργο και άφησε τίτλους. Είχε δύσκολο χαρακτήρα, ήταν αρκετές φορές «ατσάλινος» στην συμπεριφορά του, αλλά ήταν αρσενικός, αυθεντικός, ντόμπρος και ευθύς. Δεν έκανε…διπλωματία και…δημόσιες σχέσεις.
Ο Ντούντα δούλεψε με μεγάλα μπάτζετ, αλλά και με απλήρωτους παίκτες. Του άρεσαν οι προκλήσεις, όπως ήταν η περίπτωση του Πανιωνίου, το 1994, όταν και αποδέχτηκε την πρόταση που του έκανε ο Γεράσιμος Βεντούρης και η διοίκηση του.
Υπάρχουν τέσσερις ιστορίες με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς στον…Ιστορικό.
–Στην πρώτη σεζόν της συνεργασίας του με τον Πανιώνιο, ο Ντούντα είχε επιλέξει στις θέσεις των δυο ξένων παικτών, τον Τράβις Μέις και τον Θέρλ Μπέιλι. Ο πρώτος επιλέχτηκε ύστερα από… «κοσκίνισμα» του Ίβκοβιτς για έναν μήνα και ήταν σκόρερ ολκής από την θέση του σούτινγκ γκάρντ, ενώ ο Μπέιλι πήγε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης, με βαρύ βιογραφικό από το ΝΒΑ και θητεία 10 χρόνων. Ο Μπέιλι, όμως, ήταν πάουερ φόργουορντ και στον Πανιώνιο έπαιξε στην θέση του σέντερ. Με την εμπειρία και τις τεχνικές ικανότητες του, κατάφερε να ανταποκριθεί στον βαθμό που μπορούσε, αλλά απέναντι σε ψηλότερους σέντερ, ήταν σχεδόν ανέφικτο. Ο Μπέιλι φορούσε παπούτσι νούμερο 56 και όταν μια φορά ήθελε να αλλάξει ζευγάρι παπουτσιών, ο τότε φροντιστής της ομάδας, Παρασκευάς, έκανε χιούμορ στον μάνατζερ της ομάδας, Τάκη Λιβιεράτο λέγοντας του: «Τάκη, να παραγγείλει και τριπλούς πάτους στα παπούτσια του για να ψηλώσει…». Λίγα μέτρα πιο πέρα, στο πρώην γήπεδο της Αρτάκης, ο Ντούντα, τον άκουσε και τον πλησίασε: «Εσύ, μπρε, γιατί ανακατεύεσαι με τα παπούτσια του παίκτη; Μήπως θέλεις να σου δώσω και το πινακάκι να μας δείξεις τι σύστημα θα παίξουμε, το Σάββατο;;».
–Στην έναρξη της δεύτερης χρονιάς του στον πάγκο του Πανιωνίου, ο Ίβκοβιτς αναζητούσε στην αγορά, πλει μέικερ. Είχε δει αρκετούς παίκτες, αλλά έμενε ικανοποιημένος για την τελική επιλογή του. Έως ότου, του προτάθηκε από τον πρώην μάνατζερ, Τάσο Δελημπαλταδάκη, ο Μπάιρον Ντίνκινς. Τον παίκτη είχαν δει σε βίντεο οι άμεσοι συνεργάτες του Ίβκοβιτς, Μίλαν Μίνιτς και Βαγγέλης Βλάχος και είχαν δώσει συγκατάθεση απόκτησης του.
Η σταυρωτή ντρίπλα του «Λόρδου», παραμένει ακόμα η καλύτερη σε εκτέλεση, στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ο Ντούντα είχε ενημερωθεί ότι ο Ντίνκινς αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα στον χιαστό και ήταν επιρρεπής για να πάθαινε ρήξη χιαστού. Στα γραφεία του ΤΑΚ, παρουσία του Μίλτου Λαζαρίδη, με τον οποίο υπήρχε αμοιβαία αλληλοεκτίμηση και πολύ καλή συνεργασία, ο Ίβκοβιτς, πριν από την υπογραφή του συμβολαίου του Ντίνκινς, ρώτησε τον Δελημπαλταδάκη: «Κι αν μπρε Τάσο, κόψει τον χιαστό του, ποιος θα παίξει πλει μέικερ, εσύ; Το ρίσκο είναι δικό μου και πρέπει να προσευχόμαστε να μην τραυματιστεί». Ο εκπρόσωπος του Αμερικάνου παίκτη που έγλειφε τα δάχτυλα του, πριν εκτελέσει ελεύθερες βολές, τον έπεισε με την συνεισφορά του Λαζαρίδη που παρενέβη: «Κόουτς, δεν θα πάρεις κανένα ρίσκο. Η διοίκηση στηρίζει κάθε επιλογή σου».
Ο Ντίνκινς «έβγαλε μάτια», μέχρι τους ημιτελικούς των πλει οφ με τον Παναθηναϊκό, στον οποίο συνέχισε την καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα, εκτοξεύοντας το κασέ του…
–Η αρχή της συνεργασίας του Ντούντα με τον Φάνη Χριστοδούλου, ήταν επεισοδιακή και οδήγησε στην μερική αποχώρηση του «μπέμπη» από την ομάδα για 20 ημέρες. Αιτία είχαν σταθεί μερικά παραπανίσια κιλά του Χριστοδούλου, ο οποίος ως γνωστόν είχε μάθει διαχειρίζεται το σώμα του, χωρίς να είναι feet και κανένα περιττό…γραμμάριο στο κορμί του, δεν επηρέαζε τα δεκάδες στοιχεία του παιχνιδιού του. Ο Ντούντα, όμως, επέμενε ότι έπρεπε να αδυνατίσει και τον πίεζε σε αυτή την επιλογή, έως ότου, έγινε η «σύγκρουση».
«Κόουτς, έχω μάθει να παίζω έτσι και δεν είμαι υπέρβαρος» του είχε απαντήσει ο «μπέμπης», αλλά ο Ίβκοβιτς ήταν αμετακίνητος και του ζήτησε να…ζυγισθεί στα αποδυτήρια για να αποδεικνυόταν ότι χρειαζόταν δίαιτα.
«Θα σε βοηθήσει πολύ να «πετάξεις» 10-15 κιλά από πάνω σου…» ήταν η προτροπή του Ίβκοβιτς και ο Φάνης νιώθοντας προσβεβλημένος, έφυγε από την προπόνηση. «Έπεσαν λυτοί και δεμένοι» από τους φιλάθλους που ήταν ομάδα εργασίας στο περιβάλλον της ομάδας προς τον Φάνη και τον Ντούντα για να βρεθεί λύση. Και οι δυο έβαλαν «νερό στο κρασί» τους, γιατί αντιλήφθηκαν ότι ο Πανιώνιος δεν έχανε μια μεγάλη ευκαιρία διάκρισης, όπως και έγινε στην κατάληξη εκείνης της σεζόν. Όταν ο Φάνης επέστρεψε στην ομάδα, μαζί με τον Ζάρκο Πάσπαλι που ήταν all around παίκτης και τον Ντίνκινς να ευστοχεί σε τρίποντα, σαν να «πετούσε βότσαλα στην θάλασσα», ο Πανιώνιος κέρδισε την πρώτη συμμετοχή του στο πρώην κύπελλο Πρωταθλητριών. Εκείνη την σεζόν, ο Πανιώνιος είχε έτοιμη ομάδα για να κατακτούσε ακόμα και το πρωτάθλημα. Και ήταν έργο Ίβκοβιτς που χρησιμοποιούσε τον Ντούσαν Γέλιτς σε θέση σέντερ, τον Ηλία Τσόπη, ως back up, τον Γιώργο Μποσγανά, τον Βασίλη Κικίλια, τον Γιώργο Καλαϊτζή, τον Γιώργο Καραγκούτη (την τελευταία σπουδαία «φουρνιά» παικτών από την ακαδημία του συλλόγου), ενώ θα είχε και τον Μάκη Δρελιώζη, τον οποίο πίστευε παρά πολύ, αλλά έπαθε ρήξη χιαστού στο κλειστό του Μίλωνα και σε φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας.
–Στα μέσα της πρώτης χρονιάς του Ίβκοβιτς στον Πανιώνιος, είχε προκύψει πρόσκαιρη καθυστέρηση πληρωμών στους παίκτες για δυο μήνες. Ο Ίβκοβιτς είχε αρχίσει να δυσανασχετεί, παρά το ψυχολογικό «μασάζ» που του έκαναν τα μέλη του ΤΑΚ, Λαζαρίδης, Κούβελος, Γιάνναρος, αποφάσισε να κάνει προπονήσεις κεκλεισμένων θυρών, έως ότου γινόντουσαν πληρωμές. Ένα μέλος του ΤΑΚ αντέδρασε στο κλείδωμα της κεντρικής πόρτας εισόδου, αλλά ο Ίβκοβιτς δεν καταλάβαινε… τίποτα.
«Η ομάδα πρέπει να μείνει ενωμένη και ας είναι απλήρωτη. Τι δεν καταλαβαίνετε;; » είχε απαντήσει και το «εμπάργκο» τελείωσε σύντομα, χωρίς άλλες παρενέργειες…
Κάθε φορά που ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έφευγε από το πρώην κλειστό της Αρτάκης και στην διαδρομή προς το διαμέρισμα που είχε αγοράσει στο Παλαιό Φάληρο για να ασχοληθεί με τον περιστερώνα που είχε φτιάξει στην ταράτσα, άκουγε τραγούδια του Μητροπάνου. Έβαζε στη διαπασών το ηχοσύστημα.
«Καλό ταξίδι, Ντούντα και αλίμονο, σε αυτούς που δεν σε…γνώρισαν»
Με την κηδεία του Ντούσαν Ίβκοβιτς να είναι προγραμματισμένο για αύριο, Τρίτη (21/9), το απόγευμα της Δευτέρας διοργανώθηκε στο Κοινοβούλιο της Σερβίας εκδήλωση, στην οποία παρευρέθηκαν μεγάλες προσωπικότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Πολλές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού μπάσκετ, από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τον Δημήτρη Ιτούδη, μέχρι τους Ντέγιαν Μποντιρόγκα και Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, συγκεντρώθηκαν στο σέρβικο κοινοβούλιο και απέτισαν φόρο τιμής στον Ντούσαν Ίβκοβιτς, μιλώντας για όσα σήμαινε εκείνος για το ευρωπαϊκό μπάσκετ.
O Ζέλικο Ομπράντοβιτς ανέφερε χαρακτηριστικά την σημασία που είχε για εκείνον ο “Ντούντα”: «Έφυγε ο άνθρωπος που ήταν τα πάντα για μένα: δάσκαλος, προπονητής, νονός, φίλος. Άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα πίσω του. Τον συνάντησα για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Με κάλεσε στην εθνική ομάδα. Ακόμη και σήμερα χρησιμοποιώ καθημερινά τις συμβουλές του. Όταν αποφάσισα να γίνω προπονητής, μου έδωσε την ευχή του»
Εκτός από μεγάλες προσωπικότητες του μπάσκετ, για τον Ίβκοβιτς μίλησε και ο Πρόεδρος της Σερβίας: «Δεν υπάρχει κάτι να προσθέσω για τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Είμαι περήφανος που η Σερβία είχε και θα έχει έναν τέτοιο άνθρωπο. Ο Ντούσαν είναι φοβερός, έφυγε σωματικά αλλά δεν έφυγε πραγματικά. Κανείς δεν θα τον ξεχάσει και αυτά δεν είναι ευγενικά λόγια. Είναι ο φορέας ενός διαφορετικού πνεύματος. Είναι κάτι που πολλοί από εμάς δεν είμαστε. Ήταν ένας μεγάλος κύριος. Άφησε πολλά για τις επόμενες γενιές» ήταν τα λόγια του Αλεξάνταρ Βούτσιτς, για να πάρει στη συνέχεια τον λόγο ο Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς.
«Είμαι εδώ ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας και έχω υποχρέωση να τονίσω ότι η Ομοσπονδία δεν θα ήταν έτσι αν δεν ήταν αυτός. Ολόκληρο το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο μπάσκετ θερίζει τους καρπούς της δουλειάς του. Το μπάσκετ δεν ήταν μέρος της ζωής του, αλλά η ζωή του. Αυτό ήταν αρκετά δύσκολο για μένα. Είμαι περήφανος που, κατά τη διάρκεια της ζωής του, είπα ότι τον αγαπώ και τον σέβομαι. Και ότι θα τον αγαπώ όλη μου τη ζωή καθώς και την οικογένειά του. Τους τελευταίους μήνες, δεν υπήρξε μέρα που να μην ακούσαμε ο ένας τον άλλον. Συμβουλεύτηκα πρώτα μαζί του. Θα είναι πάντα ο εκλεκτός μου, ήταν και θα παραμείνει» τόνισε ο Ντανίλοβιτς.