Με αφορμή τη συνέντευξη Θοδωρή Ντάντου για την όμορφη δουλειά που γίνεται στον ερασιτέχνη (Ο ερασιτέχνης Πανιώνιος και το "How to" που έφερε ξανά ζωή στον Σύλλογο: Ο Θοδωρής Ντάντος στο Gazzetta | Gazzetta) νέο thread για έμφαση στο ακόλουθο:
_“Τον πρώτο χρόνο με το που γίνεται η Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας των γυναικών πήραμε τηλέφωνο το Κέντρο Διοτίμα και είπαμε πως θέλουμε να ξεκινήσουμε μια συνεργασία, ένα μνημόνιο συνεργασίας προκειμένου να κάνουν σεμινάρια σε όλο το διοικητικό και προπονητικό προσωπικό για το τί σημαίνει διάκριση φύλου, τί σημαίνει σεξουαλική παρενόχληση, πώς την αναγνωρίζουμε και πώς πρέπει να τη διαχειριζόμαστε. Και ήμασταν ο πρώτος σύλλογος που το έκανε αυτό. Τον Φλεβάρη του 2022 το υπογράψαμε. Ξεκινήσαμε και κάναμε τα σεμινάρια, τα πληρώσαμε με το υστέρημα του συλλόγου και ρεφενέ μαζεύοντας χρήματα μεταξύ μας. Σε δεύτερη φάση, ξεκινήσαμε τη συνεργασία με τον Παναγιώτη Μάντη, φέραμε αθλητικό ψυχολόγο όχι μόνο για να λειτουργεί γραφείο ψυχολόγου για τα παιδιά αλλά ώστε σιγά σιγά το ίδιο το γραφείο να ξεκινήσει σεμινάρια, ενημέρωση για όλα αυτά τα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία, την ψυχολογία και τον αθλητισμό.
Και μετά ξεκίνησε και η συνεργασία με το Ίδρυμα Ελίζα, το οποίο πάλι έρχεται να καλύψει μια τέτοια ανάγκη που έχει να κάνει με το σχολικό bullying με τον εκφοβισμό, με την παρενόχληση, με, με, με… Έχουμε και εσωτερικό κανονισμό πλέον που θα ακολουθείται σε περίπτωση που κάποιοι προπονητές παρατηρήσουν κάτι σε κάποιο τμήμα. Ένα safeguarding policy, πρωτόκολλο.
Δένει. Όλα αυτά δένουν. Πρέπει να κινείσαι σε όλα τα επίπεδα ταυτόχρονα. Γιατί μια τέτοια κίνηση, εκτός από την ουσία που έχει, κάνει κλικ στους υγιείς ανθρώπους που θέλουν να αποφασίσουν πού θα φέρουν τα παιδιά τους να αθληθούν. Οπότε μπορώ να σου πω, επειδή ρώτησες πώς έγιναν τα παιδιά 3.500, μπορώ να σου πω ότι και αυτό βοήθησε.
Δηλαδή το κάνουμε για να προστατεύουμε, να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον και για μας. Εμείς είπαμε από την αρχή ο σύλλογος έχει μηδενική ανοχή σε περιστατικά βίας, σε διακρίσεις φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας και οτιδήποτε άλλο. Είναι ένας σύλλογος συμπεριληπτικός ο οποίος δεν ανέχεται τις διακρίσεις, σε οποιοδήποτε επίπεδο. Πώς το υποστηρίζεις αυτό; Το πρώτο περιστατικό που ήρθε, που μάθαμε ότι εν μέσω αγώνα, ένας προπονητής έβρισε με σεξιστικό χαρακτήρα κορασίδα 14 χρονών. Ο θύτης την επόμενη μέρα απολύθηκε. Έτσι περνάς από τη θεωρία στην πράξη και δημιουργείς κι ένα προηγούμενο. Δηλαδή δημιουργείς κουλτούρα όταν η πράξη σου είναι σε συμφωνία με τη θεωρία σου και δημιουργούν δεδικασμένο. Με αυτόν τον τρόπο δίνεις την εικόνα σε όλους, αυτό είναι το όριο του συλλόγου. Αυτή είναι η βασική διαφορά.
Και από την άλλη προσπαθείς να καλλιεργήσεις και μια λογική ότι δεν θα μείνει τίποτα στην αφάνεια. Δηλαδή την ημέρα που θα έρθει ένα άσχημο περιστατικό για τον Πανιώνιο, ο Πανιώνιος δεν θα το θάψει γιατί θα νιώσει ότι επικοινωνιακά θα χάσουμε ή θα χάσουμε ένα τμήμα ή θα χάσουμε 50 παιδιά. Προτιμάμε να χάσουμε 50, 60, 100, 200 παιδιά προκειμένου να έχουμε καθαρό και ασφαλές περιβάλλον. Αυτό το πράγμα για μας είναι αδιαπραγμάτευτο.
Όταν λοιπόν βγαίνεις με τέτοια κουλτούρα προς τα έξω, θα έρθει κόσμος. Δεν γίνεται διαφορετικά.”
_
Ελπίζω σε ακόμα περισσότερες δράσεις σε όλα τα αθλήματα του συλλόγου και κάθε χρόνο να βλέπουμε πχ περισσότερες γυναίκες στις κερκίδες και μέσα στα γήπεδα. Δεν ξέρω για παράδειγμα αν είναι τελείως ουτοπικό κάποια στιγμή πχ να φιλτράραμε τα συνθήματά μας με αυτό το σκεπτικό.
για να δούμε γυναικείο βόλεϊ στην επιστροφή στην Α1. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε, να είναι το αθλητικό μας κέντρο μια γιορτή, όλη τη βδομάδα κ να κορυφώνεται τα σαββατοκύριακα από τους αγώνες των αγωνιστικών ομάδων μέχρι τα εφηβικά κ παιδικά τμήματα.. αν γίνει γιορτή ο αθλητισμός στον Πανιώνιο σιγά σιγά θα περάσει αυτό κ στα μαζικά τμήματα.
