ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 19:15
ΓΗΠΕΔΟ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ Γ.Σ.Σ.
**Αποστολή:**Αρσε, Αραμπούλι, Δούμτσιος, Ευαγγέλου, Γρίβας, Κιάκος, Κόρμπος, Λυμπεράκης, Μαξίμοβιτς, Κότνικ, Μιλόγεβιτς, Νίκας, Οικονομίδης, Παπαγεωργίου, Παπανικολάου, Ρέντζας, Ρέτσος, Σαραμαντάς, Σταυρόπουλος, Τσιλούλης.
Η παράδοση είναι μαζί μας,η ψυχολογία είναι ανεβασμένη,ο Παναιτωλικός κατεβαίνει με δύο σημαντικές απουσίες,ο Ντομίνγκες,ευτυχώς, απουσιάζει. Πάμε για τη νίκη!
Νομίζω δεν μας παίρνει για τίποτε άλλο πέρα από την νίκη!
Πάμε γερά και ο Άγιος Ανδρέας βοηθός!
Τα παιδιά έχουν αποδείξει ότι μπαίνουν μέσα με ένα σκοπό, την νίκη. Έτσι θα μπουν και σήμερα. Το σημερινό παιχνίδι είναι το ίδιο κρίσιμο με το παιχνίδι της πρώτης αγωνιστικής, αν χάναμε τότε χανόμασταν. Σε σχέση με εκείνο το παιχνίδι έχουμε καλύτερη ψυχολογία και πίστη στον εαυτό μας.παμε γερά με τσαμπουκά
Ανεξήγητο βατερλώ τη στιγμή που για πρώτη φορά είχαμε απολύτως την τύχη στα χέρια μας! Ναι μεν ο Παναιτωλικός έχει σαφώς καλύτερο και πληρέστερο ρόστερ αλλά με την εικόνα που έχει δείξει η ομάδα στα play out όλοι περιμέναμε τη νίκη. Μπήκαμε φοβισμένα και υποτονικά τη στιγμή που ο Παναιτωλικός έτρωγε σίδερα και είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα σε σημείο που εμείς αδυνατούσαμε να περάσουμε τη σέντρα. Σε όλο το πρώτο ημίχρονο ο Παναιτωλικός ήταν κατασκηνωμένος στην περιοχή μας και το γκολ θα ερχόταν με τον ένα τρόπο ή τον άλλον. Μπορεί το πέναλτι να ήταν αστείο αλλά μας χαρίστηκε πιό πριν καθαρό πέναλτι που έκανε ο Ρέτζας. Μόλις φάγαμε το πρώτο γκολ ξυπνήσαμε, δείξαμε περισσότερο πάθος αλλά ήμασταν εντελώς ακίνδυνοι. Εκτός από την επιθετική μας ανικανότητα είχαμε πλέον να αντιμετωπίσουμε επιπλέον άγχος αλλά και εκνευρισμό. Ο Παναιτωλικός έκανε άψογη διαχείριση του αγώνα και κλείδωσε εύκολα και ωραία τη νίκη. Την διαφορά επιπέδου μεταξύ των παικτών την καταλαβαίνω αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω την χαλαρότητα και την έλλειψη πάθους που δείξαμε στο πρώτο ημίχρονο και που τελικά μας στοίχισε το παιχνίδι. Αυτά τα παιχνίδια κερδίζονται με την ψυχή την οποία δεν είχαμε όπως στα προηγούμενα παιχνίδια. Παραδόξως δεν τελείωσε τίποτα ακόμα. Άν η Ξάνθη χάσει από τη Λάρισα μπορεί να σωθούμε και με μία ισοπαλία στο Περιστέρι. Σε κάθε περίπτωση οι παίκτες δεν έχουνε το δικαίωμα να παρουσιάσουν το σημερινό τους πρόσωπο στην τελευταία αγωνιστική. Πόσο χειρότερα μπορούν να παρουσιαστούν απ’ ότι σήμερα; Ψυχραιμία λοιπόν!
εντάξει δεν μ’αρέσουν αυτές οι θεωρίες, αλλά έτσι για την φάση
https://www.to10.gr/anonymous/1003648/aderfi-tou-sidiropoulou-sto-sale-tis-xanthis-o-sidiropoulos-var-istas-pou-richni-ton-panionio/
Στο δικό μου το μυαλό φτάσαμε να παίζουμε την κατηγορία μέχρι και χθες αποκλειστικά και μόνο λόγω Κότνικ που σε κάθε παιχνίδι των πλεύ άουτ εβγαζε τουλάχιστον απο 2 άπιαστα όπως επίσης και χάρη στο γεγονός ότι κάναμε τουλάχιστον τα βασικά που δεν τα κάναμε με τον καραγκιόζη που είχαν κουβαλήσει στον πάγκο οι φωστήρες.
Δεδομένα όμως κάπου η φασούλα θα στράβωνε μιας και δεν γίνεται να παίζεις ετσι και να παίρνεις βαθμό / βαθμούς σε 8 ματς με 8 ΠΟΛΥ καλύτερους αντιπάλους.
Δεν τρέφω καμία αυταπάτη για το Περιστέρι.
Ο ατρόμητος δεν είχε καμία διάθεση ούτε με την Ξάνθη ούτε με το Αγρίνιο .. Με εμάς θα έχει και καλά θα κάνει απο μια πλευρά…
Η παραμονή, αν αυτή είχε κανένα νόημα.. , σίγουρα δεν χάθηκε εχθές.. χάθηκε όταν με μαθηματική ακρίβεια μας οδήγησαν εδω πριν δύο χρόνια με τις επιλογές τους .. και αυτό δεν ήταν ούτε για οικονομικούς λόγους ούτε τίποτα..
Στο δικό μου το μυαλό αυτό το δράμα, που ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε την κορύφωσή του, ίσως είναι και μια λύτρωση απ όλη την σαπίλα την οποία βιώνουμε τόσα χρόνια όσο και αν αυτό πονάει περισσότερο απ όσο μπορούσα να φανταστώ..
Καμία ντροπή για χθες.. Και 7-0 να ερχοταν, πάλι δεν θα ταν το πιο σοβαρό
Τεράστια ντροπή για το τι γίνεται τόσα χρόνια
Χθες σε ένα σουρεαλ σκηνικο είχα χαθεί σε κάτι κατσικοχωρια του Μαυροβουνίου ψάχνοντας τα σύνορα με Αλβανία.. η βασική μου αγωνία ήταν να πιάσει το ίντερνετ να δω το λάιβ σκορ… Είδα τον κόσμο έξω απ’ το γήπεδο κ ζηλεψα, είδα το 0-1 κ κατάλαβα που πάει το πράγμα.. είδα τα σχόλια μίσους στο γκαζετα από όσους για κάποιο λόγο συνεχίζουν να έχουν μεγάλο πρόβλημα με τον Πανιώνιο.. ήταν περίεργο το συναίσθημα.. δεν έχω ζησει τη Β κ η πρώτη μου γηπεδικη εμπειρία ήταν στη φιέστα ανόδου με την προοδευτική.. όταν ακυρώθηκε το γκολ της Ξάνθης που θα μας καταδίκαζε η ελπίδα ξαναζωντάνεψε στο μυαλό μου
Αυτά τα πλευ άουτ μας έχουν κάνει πολύ καλό νομίζω… Το ότι μέχρι το τέλος υπάρχει βάσιμη ελπίδα με μια ομάδα που κάλυψε το σχεδόν το -6 με κατι αποφασισμένα παιδάκια μας συσπείρωσε.. το φοβόμουν αυτό το ματς με τοναγρινιο όπως κ το προηγούμενο στη Λάρισα.. ήταν η πρώτη φορά φέτος που δεν ήμασταν τόσο πολύ με την πλάτη στον τοίχο . Προφανώς κ μας βολεύει με τη σημερινή ομάδα να κυνηγάμε το αδύνατο από το να υπάρχει προσδοκία.
Ωστόσο όπου κ να μας βγάλει το αγωνιστικό ας ελπίσουμε να γίνει αυτή η χρονιά μια χρονιά συσπείρωσης γύρω από το τι θα έπρεπε να είναι ο Πανιώνιος… Τα 130 χρόνια μας πρέπει να τα γιορτάσουμε περήφανα… Δεν είναι ντροπή να πέσει μια μαχωμενη απλήρωτη ομάδα με παιδάκια που ξεκίνησε με -6.. ντροπή ειναι να έχουν πάτημα οι κάθε τελευταίοι οπαδοί της κότας να μας κράζουν για τα ξεφτιλικια μας.. την άλλη αγωνιστική ελπίζω να δω κάποιους από εσας, να κλάψουμε παρέα οποία κ να ναι η καταληξη, να πιουμε να φωνάξουμε κ να συμφωνήσουμε ότι δε θα την αφήσουμε την Πανιωναρα μας… Θα ξαναπάρουμε πίσω τις Κυριακές μας που θα γίνουν κάτι πολύ μεγαλύτερο από 90 λεπτά.
Δεν περίμενα τίποτα από το προχθεσινό παιχνίδι. Η ομάδα δεν έχει εμφανιστεί καν σαν ομάδα σε κανένα πραγματικά μεγάλο ματς τα τελευταία χρόνια. Μπήκαμε και χάσαμε όπως αναμενόταν και λογικά θα πέσουμε , όπως αποφάσισαν πριν κανα δυάρι χρόνια μετά από ένα ματς στην Ξάνθη οι δαρζαμ.
Η στενοχώρια είναι μεγάλη , πέτρα στο στομάχι και νομίζω ακόμα δεν έχουμε καταλάβει το μέγεθος της πίκρας. Αλλά!!! Ταυτόχρονα νιώθω , και δε νομίζω ότι είμαι ο μόνος , την αίσθηση (αν θα είναι πραγματική ή ψευδής θα το δείξει το άμεσο μέλλον) της λύτρωσης , της απελευθέρωσης , του “άντε γαμηθείτε ρε μουνόσκυλα γαμώ τα πάντα σας επιτέλους”.
Δεν ξέρω τι θα γίνει , δεν ξέρω αν η συσπείρωση των τελευταίων ημερών θα συνεχιστεί και θα θυμίσει την αντίστοιχη των άλλων δύο υποβιβασμών , δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος η αλήθεια είναι , αλλά χου κερς.
Συνεχίζουμε!
όσοι έχουμε απομείνει, πραγματικά Πανιώνιοι, τρελοί Γαλάτες, με την γκρίνια μας, τους μεταξύ μας τσακωμούς ΔΕΝ πρόκειται να αφήσουμε την ομάδα, δεν έχει γίνει τόσα χρόνια και σε πιο δύσκολες στιγμές..
Θα συνεχίσουμε να έχουμε το ίδιο πάθος για μια ομάδα που ότι και να λένε τα βλακοπαπαγαλίνια είναι η πρώτη που έπαιξε το τόπι σε αυτή την χώρα που λέγεται Ελλάδα…
όταν οι άλλοι καθάριζαν τις λάσπες από τις φουστανέλες τους (δεν το λέω υποτιμητικά αλλά ιστορικά) εμείς παίζαμε ποδόσφαιρο κι αυτό τους πονάει…
Αυτό που περιμένω από την άλλη τόσα χρόνια είναι να λέμε ‘‘Άντε γαμηθείτε’’ σε κάθε τυχάρπαστο που βάζει το βρωμόχερό του στην ομάδα και την καταστρέφει λίγο-λίγο…
υπομονή… συσπείρωση… αφοσίωση…
όπως αποφάσισαν πριν κανα δυάρι χρόνια μετά από ένα ματς στην Ξάνθη οι δαρζαμ.
Για πες ρε φειθ
Δεν υπάρχει κάτι να πω…Στο δικό μου μυαλό η απόφαση των δαρζαμ να ξεκάνουν τους Ιρανούς και να διαλύσουν την ομάδα μετά από εκείνο το παιχνίδι ήταν η αρχή της πορείας που μας οδηγεί στον υποβιβασμό.
Ήταν μια απόφαση αισχρή , λίγο μόλις καιρό μετά τη ζαριά που ρίξανε στο γιουρόπα μην τυχόν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και μπούμε ομίλους.
Γιατί ο Μασουντ πάρα τα ψυχολογικα του ήταν το Α και το Ω στο παιχνιδι μας και ο Οικονόμου την πλήρωσε για μια κόκκινη καρτα…
Ήταν όντως ζαριά. Η δική μου πεποίθηση είναι ότι μαγείρεψαν έτσι τους ισολογισμούς ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε την Ευρωπαϊκή άδεια εκείνη τη χρονιά εις βάρος κάθε πιθανότητας εξυγίανσης στα επόμενα χρόνια σε περίπτωση αποτυχίας. Ας μη γελιόμαστε, το ρόστερ παρέμενε πανάκριβο για τα οικονομικά δεδομένα της ομάδας. Συμβόλαια 250 και 100 χιλιάδων όπως αυτά του Μασούντ και του Οικονόμου δεν θα έπρεπε να υπογραφούν εξαρχής. Μετά ήρθε και η κρίση στα τηλεοπτικά με τα μνημόνια και έδεσε το γλυκό.