Να μην τους ξαναδώσουμε εισιτήρια. Νισάφι πια. Αλλιώς, ειλικρινά, εγώ δεν πατάω. Με θέλω σώο και πιο πολύ ο γιος μου..
Σωστός
Ας κάνουμε και λίγη ανάλυση πάνω στό θέμα Σέντερ-φόρ’’
ο Ντουρμι.[οσο κι άν κακοφαίνεται σέ μερικούς] πανω από 7-8 σε πολύ καλή σεζόν αποκλείεται να επιτύχει …λόγω σωματοδομής’‘Μέ λίγα λόγια κουράζεται μεχρι το 60 καί μετά = πάπαλα
ο Καμαρά [φαίνεται να ξέρει μπαλίτσα ] δέν ειναι φόρ …αλλά εξτρεμάκι ορμητικότατο θα έλεγα ,μούρλια’‘‘ο Ανικός τόν έχρισε σέντερ-φόρ ,σώνει καί καλά [επειδή δεν εχουμε άλλον ψηλό]… Πάμε παρα κάτω.ο Αλμπερκ ειναι 10 άρι καί καλό θά έλεγα’‘αλλά για κάποιο δικό του λόγο …προτιμάει τον Οικονομίδη,καί καλά κάνει γιά μένα ,ωστε νά υπάρχει συναγωνισμός καί άμμιλα στην θέση αυτη’’
Συμπερασμα…πού τό βλέπετε το σέντερ -φόρ;;;;ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε ξυπνάτε επιτέλους’'25 παίκτες αλλάξαμε …ενα φόρ ,εστω καραγκιόζη να γελάμε …δεν βρήκατε;;;;;Ημαρτον και …μίλησα Θείο
"4/10/1999, Τέμπη. Ένα πούλμαν με 77 οπαδούς του Π.Α.Ο.Κ, επιστρέφει από αγώνα της ομάδας τους στην Αθήνα.
Η σύγκρουση του λεωφορείου τους με διερχόμενο όχημα στις 04:30 το πρωί, καταλήγει με 6 νεκρούς.
Έξι παιδιά σαν εμας, που αγαπούσαν την ομάδα τους και την ακολουθούσαν σε κερκίδες και εκδρομές, όπως κάναμε και κάνουμε όλοι, τόσα χρόνια.
Το σοκ μεγάλο. Η μόνη σκέψη να βγάλουμε ένα πανό συμπαράστασης, να παραβρεθούν κάποιοι από μας στην κηδεία.
Υπάρχει μεγάλη οπαδική και κοινωνική βία εκείνα τα χρόνια. Όλοι με όλους. Αλλά, όχι ρε φίλε .. Είμαστε άνθρωποι πάνω απ’ όλα. Πονάμε την απώλεια κάθε νέου στην θέση του οποίου θα μπορούσαμε να ήμασταν και μεις, ο καθένας μας.
Η κίνησή μας αυτή (να παραβρεθούμε στην κηδεία), εκτιμήθηκε και με το παραπάνω από το σύνολο του κόσμου του Π.Α.Ο.Κ.
19 χρόνια από τότε, έχουν πραγματοποιηθεί 40 και παραπάνω αγώνες ποδοσφαίρου μεταξύ των ομάδων μας, σχεδόν άλλοι τόσοι στο μπάσκετ, το γυναικείο μπάσκετ, το πόλο και πάει λέγοντας.
Η σχέση των οπαδών και του λαϊκού κόσμου των δύο Συλλόγων έχει περάσει εξαιρετικές αλλά και δύσκολες στιγμές.
Χωρίς να υπάρχει επίσημη φιλία, οι δύο λαοί έχουν επιτρέψει τους αγώνες αυτούς να γίνονται μια υγιής ποδοσφαιρική, μπασκετική, οπαδική και αθλητική γιορτή!
Όλοι μαζί απ’ έξω, χαλαροί, με μπλούζες ο καθένας της ομάδας του, παιδάκια και οικογένειες ανάμεικτα, πολλές φορές να φωτογραφίζονται όλοι μαζί.
Οι οπαδοί, καθένας στα στέκια του, χωρίς σκέψεις για πεσίματα, καψίματα και μαχαιρώματα.
Οι αγώνες ξεκινούν, τα μπινελίκια πέφτουν από τον έναν για τον άλλον και τούμπαλιν, στα πλαίσια μιας κανονικής αναμέτρησης .. και αν ακόμα ο αγώνας κριθεί στην κόψη του ξυραφιού, υπάρχει η ωριμότητα να μην πάνε τα πράγματα αλλού.
Οι οπαδοί του Π.Α.Ο.Κ βάζουν στην Τούμπα τους Πάνθηρες, όταν ο Μπέος δεν τους επέτρεπε την είσοδο και μαζί αποδοκιμάζουν τον χοντρό, διευθαρμένο Αχιλλέα.
Οι Πάνθηρες βλέποντας την αναίτια επίθεση των ΜΑΤ στους οπαδούς του Π.Α.Ο.Κ, στη Νέα Σμύρνη, παίρνουν θέση συστρατεύονται μαζί τους και στο τέλος μοιράζουν νερά και βοήθεια στον κόσμο που έχει πνιγεί από τα δακρυγόνα.
Όταν κάποιοι Πάνθηρες, σε έναν ευρωπαϊκό αγώνα της ομάδας, δεν μπόρεσαν να περάσουν τα σύνορα, οπαδοί του Π.Α.Ο.Κ ήταν εκείνοι που τους “μάζεψαν”, όπως και όταν κάποιοι Πάνθηρες χρειάστηκαν βοήθεια με το πούλμαν τους, ξημερώματα στην εθνική, πάλι οπαδοί του δικεφάλου από την Κατερίνη ήταν εκείνοι που έσπευσαν.
Κάποτε στην Νέα Σμύρνη, Πάνθηρες έπεσαν πάνω στην ασφάλεια, να απελευθερώσουν οπαδό του Π.Α.Ο.Κ από την σύλληψη, όπως και έδιναν έγκριση, σε μια ακόμα περίπτωση οπαδικού σεβασμού, οι ασπρόμαυροι να είναι οι μόνοι οπαδοί που έμπαιναν κάθε χρόνο στο Αρτάκης και χωρίς αστυνομία να χωρίζει. Τα ίδια και στην Πυλαία από τους ΠΑΟΚτσήδες προς τους Πανιώνιους.
Άσχημες στιγμές υπήρξαν επίσης. Ξάνθη, security στην Τούμπα, Πέλκας και φυσικά η πολυσυζητημένη φωτοβολίδα.
Το παρελθόν έχει δείξει πως υπάρχει μια μειοψηφία κολλημένων (και από τις δύο πλευρές) που απειλεί να χαλάσει κάτι, που στην Ελλάδα δύσκολα συναντάς.
Σίγουρα, η φωτοβολίδα ξεπέρασε σε σοβαρότητα άλλες μαλακίες που έχουν συμβεί τα προηγούμενα χρόνια. Ίσως και μια επίσημη τοποθέτηση, κάποιου φορέα του Π.Α.Ο.Κ να ήταν αυτό που θα περίμενε ο απλός λαός του Π.Γ.Σ.Σ.
Μια καταδίκη του μαλάκα, του καραγκιόζη που πέταξε το στυλό σε κερκίδα με παιδάκια και οικογένειες. Για να βγει μετά ο Πανιώνιος κόσμος και να καταδικάσει τους δικούς του μαλάκες που πριν το στυλό, πέταγαν αντικείνενα και έβριζαν.
Στο παρελθόν, καλές σχέσεις οπαδών του Πανιωνίου με άλλους οπαδούς είχαν χαλάσει πολύ νωρίτερα και με πολύ πιο ασήμαντες αφορμές.
Σε αυτή την περίπτωση, φτάσαμε 19 χρόνια μετά. Έχουμε περάσει πολλά στο ενδιάμεσο, υπερνικώντας πολλές αγκυλώσεις οπαδικές και κοινωνικές.
Ελπίζουμε πως με κάποιο τρόπο, Πανιώνιοι και ΠΑΟΚτσήδες θα κάτσουν και πάλι χωρίς μπάτσους ανάμεσα τους για τα 20 χρόνια από τότε που ξεκίνησε μια αληθινή, θεωρούμε, σχέση σεβασμού και όχι φιλίας όπως παρερμηνεύεται.
Φιλίες και μάλιστα πολύ δυνατές έχουν δημιουργηθεί σε προσωπικό επίπεδο μεταξύ πολλών Πανιώνιων και πολλών ΠΑΟΚτσήδων. Ελπίζουμε αυτές να κερδίσουν τον σκοταδισμό των λίγων της κάθε πλευράς.
Τέλος, να επισημάνουμε πως, το τι θα κάνουν οι Πανιώνιοι, οι Πάνθηρες, οι ΠΑΟΚτσήδες, η Θύρα 4 κτλ, είναι θέμα δικό μας.
Το οτι σε κάθε περίπτωση μιας αρνητικής κατάστασης μεταξύ Π.Α.Ο.Κ και Πανιωνίου Γ.Σ. Σμύρνης, περιμένουν στην γωνία τα κιτρινόμαυρα φίδια για να στάξουν το δηλητήριό τους, μας προκαλεί ακόμα περισσότερη (από την ήδη υπάρχουσα) αηδία γι’ αυτό το δήθεν οπαδικό κίνημα τους.
Ένα “κίνημα” που όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα οπαδικά, γνωρίζουμε την σαπίλα που κρύβει από κάτω και που σε καμία περίπτωση δεν δύναται να κάνει και υποδείξεις ή και να στηλιτεύει κάτι το οποίο απέχει χιλιόμετρα μακριά από οτιδήποτε μπορούν ποτέ να καταφέρουν να πρεσβεύουν οι συγκεκριμένοι."
Το κείμενο αυτό δεν αντιπροσωπεύει την επίσημη Συνέλευση του Panthers Club, παρά μόνο την λογική και τους διαχειριστές αυτής της σελίδας αλλά και πολλούς από εκείνους που έχουν ζήσει κάθε μια από αυτές τις στιγμές από το 1999 και πέρα.