Μπορεί όντως η αδιαφορία να μην μετριέται με επιστημονικό τρόπο αλλά μπορεί να διαπιστωθεί από τον καθένα αρκεί να έχει παίξει έστω και λίγο/ερασιτεχνικά ποδόσφαιρο. Και όταν λέμε αδιαφορία, εννοούμε την πασιφανέστατη στον φετινό Πανιώνιο έλλειψη διάθεσης να ανεβάσουν τις στροφές και ας μπούμε και λίγο στο “κόκκινο”.
Αλλά δεν χρειάζεται να …μαλώνουμε περί αδιαφορίας και “αδιαφορίας” όταν, κάνοντας μιά απλή ανάλυση των φάσεων, μπορούμε να δούμε ότι το βασικό πρόβλημα αυτής της ομάδας είναι (για να μη το πω ανικανότητα και πληγώσω τα τρυφερά αισθήματα κανενός) η άγνοια βασικών κανόνων και μεθόδων τεχνικής και τακτικής του ποδοσφαίρου.
Σε αυτό το θέμα βέβαια, την κύρια ευθύνη την ατομικά έχει ο κάθε παίκτης που δεν φροντίζει να βελτιώνεται θεωρητικά και τεχνικά. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση φταίει και το προπονητικό team που ενώ βλέπει τις ελλείψεις σε βασικότατα ζητήματα, μέχρι στιγμής, δεν φαίνεται να έχει κάνει κάτι ώστε να διορθωνόμαστε παιχνίδι με παιχνίδι. Αντιθέτως, είμαστε αντιπαραγωγικοί στο παιχνίδι μας, σχεδόν ανύπαρκτοι στην επίθεση και εξαιρετικά ευάλωτοι στην άμυνα. Ειδικά στην άμυνα, τα γκόλ που δεχόμαστε δεν είναι τόσο αποτέλεσμα της επιθετικής ανωτερώτητας των άλλων αλλά η δική μας ανικανότητα/άγνοια πώς να χειριστούμε την κάθε φάση που μας προκύπτει.
Είδα (άντεξα και το είδα) όλο το παιχνίδι και διορθώστε με αν κάνω κάπου λάθος:
O Πανιώνιος κάνει ουσιαστικά 1 (ναι, μόνο μία) κλασσική φάση για γκολ σε όλο το παιχνίδι, αυτή στο 90+ με Αραβίδη (στο τακουνάκι του Γιάννου έτσι κι αλλιώς είχε σφυρίξει off-side)
Oι σέντρες στο 16’ και 40’ που δεν εκμεταλλεύτηκε και τις δύο φορές ο Παντίδος είναι απλώς ευκαιρίες.
Επίσης ο Πανιώνιος δικαίως διαμαρτύρεται για 2 πέναλτυ, ειδικά το 1ο του Αραβίδη κακώς δεν δίνεται. Για αυτό του Γιάννου (στο β’ ημίχρ.) δεν έχω άποψη, σε μένα δεν φαίνεται καλά.
Ο Εργοτέλης κάνει μία κλασσική φάση για γκολ στο 22’, δικαιούται να διαμαρτύρεται για πέναλτυ στο 31’ και έχει και μία μικρή ευκαιρία στο 71’ από φάουλ που περνάει λίγο άουτ. Φυσικά έχει και το γκόλ στο 86’.
Τώρα σχετικά με συγκεκριμένες φάσεις:
-
Το πέναλτυ που έκανε ο Κούρος(?) με τον ΟΦΗ στο Κύπελλο (το 2-0) είναι η ίδια περίπτωση με χθες στην σέντρα Αραβίδη.
-
Ο Παντίδος γιατί προωθείται αφού έτσι κι αλλιώς δεν είναι ικανός να βρει την μπάλα σωστά; Και τα δύο ήταν πάρτο-βάλτο γκολ στο πιάτο, πώς τα 'χασε και τα δύο;
Σχετικά με το γκολ: Ο διαιτητής είναι πολύ κοντά και επειδή πρόκειται για φάουλ του Κούρου, γι’ αυτό αφήνει το πλεονέκτημα. Ο Κούρος, στην πάσα του Λάσνικ κάνει κακό κοντρολ, ανοίγει πολύ την μπάλα και φαίνεται καθαρά ότι στην προσπάθειά του να αποκτήσει πάλι την κατοχή, σπρώχνει τον αμυντικό. ΟΚ, δεν πειράζει, τα λάθη είναι ανθρώπινα, αφού όμως ρε μεγάλε κάνεις (πάλι) το λάθος, κάνε και το αυτονόητο δηλ. μην τον αφήσεις να φύγει στην κόντρα, με την μπάλα, ρίχτον κάτω, πάρε κίτρινη ακόμα και κόκκινη, γλύτωσε όμως το γκολ. Αλλά και μετά το λάθος του Κούρου, έχουμε 3 παίκτες (το ξαναλέω, ΤΡΕΙΣ) που είναι ανίκανοι να σταματήσουν την επίθεση. O πρώτος προσπαθεί αλλά το τάκλιν δεν του πιάνει γιατί αργεί/είναι πιό γρήγορος του Εργοτέλη, ο δεύτερος ενώ έχει όλη την φάση μπροστά του και (λογικά) ξέρει ότι πίσω του είναι ο επιθετικός, αντί να μπει ανάμεσα να κλείσει το οπτικό πεδίο περιμένει πρώτα να δει που θα πάει η πάσα, η μπαλιά όμως είναι ακριβέστατη και γρήγορη, και έτσι ούτε ο 2ος παίκτης μας καταφέρνει να κόψει. Πάμε στον 3ο παίκτη μας (αριστερό μπακ, #4) ο οποίος από την στιγμή που χάνει ο Κούρος την μπάλα έχει στην διάθεσή του αρκετό χρόνο ώστε να κάνει το αυτονόητο, δηλ. να μαρκάρει τον ένα και μοναδικό επιθετικό του Εργοτέλη και στον οποίο βρίσκεται σχετικά κοντά. Αλλά για ανεξήγητο λόγο αντί να πάει κατευθείαν πάνω στον Διαμαντάκο κάθεται και περιμένει να δει αν -πρώτα- οι άλλοι δύο θα κόψουν!? Τελικά ΔΕΝ κόβουν και όταν γίνεται η πάσα είναι πλέον αργά. Στην ουσία ο τελευταίος παίκτης μας, δεν συμμετέχει καθόλου στην φάση του γκολ, είναι σαν να μην υπάρχει. Τέλος, κάνω ιδιαίτερη μνεία στον τερματοφύλακα ο οποίος έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε αλλά ήταν άτυχος καθώς βρίσκει μεν την μπάλα αλλά όχι όσο θά 'πρεπε. Συμπέρασμα, έχεις 5 παίκτες του Πανιωνίου οι οποίοι σε μιά φάση που την διδάσκουν στα σχολεία προπονητικής καταφέρνουν (διότι περί κατορθώματος πρόκειται) και τρώνε γκολ από 2 παίκτες οι οποίοι αρχικά βρίσκονται σε απόσταση 50 μέτρων, ο ένας μάλιστα δεν περνάει καν το κέντρο.
Συγγνώμη για την παραπάνω πολυλογία αλλά αν δεν έχετε πεισθεί ακόμα ότι έχουμε θέμα άγνοιας ή και ανικανότητας τότε, εγώ πάω πάσσο.
…
Ό,τι έγινε-έγινε, να περιμένουμε όμως στην επόμενη προπόνηση (εσείς δηλ. που είστε εκεί και ενδεχομένως να πάτε) να δούμε τον κύριο Παναγόπουλο να τους εξηγεί πώς ΔΕΝ τρώμε (ποτέ ξανά!) ΤΕΤΟΙΑ γκολ;;;
ΥΓ: Εγώ πάντως, λέω ότι στα επόμενα 2 παιχνίδια μπορούμε 4 βαθμούς
.