Ετσι ψωνίζουν οι Σκανδιναβοί
Δευτέρα 03/01/11
Συντάκτης: Γ. Νικολακάκης
Είθισται τέτοια εποχή οι ιθύνοντες των ελληνικών ομάδων να αναζητούν… πρωτοχρονιάτικα λαχεία απευθυνόμενοι στους μάνατζερ. Στην προσπάθειά τους να ενισχύσουν τις ομάδες, είτε για να κάνουν το βήμα παραπάνω είτε για να σώσουν την παρτίδα, ψωνίζουν από το πανέρι και χωρίς προηγουμένως να έχουν (πολυ)ψάξει την ποιότητα του προϊόντος. Κι όμως, θα μπορούσαν να είχαν κόψει δρόμο ή να είχαν αυξήσει τα ποσοστά επιτυχίας τους μέσω του σκάουτινγκ. Ακολουθώντας, δηλαδή, τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν (και) οι σκανδιναβικές ομάδες. Τη μέθοδο που χρησιμοποιούν για να συλλέξουν πληροφορίες για παίκτες τόσο από την εγχώρια όσο και από την ξένη αγορά.
Η «Εξέδρα» απευθύνθηκε στον Σπύρο Τουλίκα, ο οποίος έχει θητεύσει σε σουηδικές ομάδες τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής, έχοντας εξοικειωθεί με τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος. Ο ομογενής (με καταγωγή από τον Τύρναβο) κόουτς κατά τη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν είχε αναλάβει άτυπα ρόλο σκάουτ της Λάρισας στη Σκανδιναβία, αλλά με εξαίρεση μία-δύο κλήσεις στο κινητό του από ανθρώπους της ΑΕΛ, ουσιαστικά ποτέ δεν ενεργοποιήθηκε.
Στην αρχή της συζήτησης ο Τουλίκας επιχείρησε να μας βάλει στο κλίμα για το τι εστί «σκάουτινγκ» στη σκανδιναβική αγορά, φέρνοντας τα παραδείγματα αγγλικών ομάδων που έχουν στραμμένα τα μάτια τους στη συγκεκριμένη δεξαμενή. «Θα αναφέρω το παράδειγμα της Τότεναμ. Μόνο για τη Σουηδία έχει έναν επικεφαλής σκάουτ, ο οποίος διαθέτει 10-12 υφισταμένους. Στέλνει, λοιπόν, τους σκάουτ σε αγώνες του σουηδικού πρωταθλήματος, είτε πρόκειται για ματς της Α’ κατηγορίας είτε για αγώνες του σχολικού πρωταθλήματος.
Με απώτερο στόχο, αφενός να στελεχωθεί η Τότεναμ με κάποιον έτοιμο ποδοσφαιριστή και αφετέρου να τροφοδοτηθούν οι ακαδημίες της. Κατόπιν, ύστερα από τριετή φοίτηση, ουσιαστικά μόλις ο ένας στους 100 προωθείται στην πρώτη ομάδα. Οι υπόλοιποι 99 είναι διαθέσιμοι και διοχετεύονται στην πλειονότητά τους στις αγγλικές ομάδες της Τσάμπιονσιπ είτε σε μικρότερες κατηγορίες. Μιλάμε για παιδιά 18-19 ετών με τακτική παιδεία, που κάνουν στους Αγγλους. Πώς μπορεί να μην κάνουν στις ελληνικές ομάδες;».
«Βραζιλιάνοι από Φορταλέζα»
Στη συνέχεια, ο 40χρονος τεχνικός αναφέρθηκε στις αγορές από τις οποίες ψωνίζουν, μέσω σκάουτινγκ, οι Σκανδιναβοί: «Τα τελευταία 10 χρόνια που λειτουργεί το συγκεκριμένο σύστημα, η Νο 1 επιλογή είναι οι Βραζιλιάνοι. Υπάρχουν εκεί Σουηδοί σκάουτ, οι οποίοι, σε συνεργασία με ντόπιες εταιρείες που έχουν τα δικαιώματα ποδοσφαιριστών, επεξεργάζονται έναν θησαυρό ‘ακατέργαστων διαμαντιών’. Το αξιοσημείωτο είναι πως οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι προέρχονται από την περιοχή της Φορταλέζα, καθώς έχει αποδειχτεί κατόπιν ερευνών ότι προσαρμόζονται πολύ πιο εύκολα στον σκανδιναβικό τρόπο ζωής. Δευτερεύουσα δεξαμενή παικτών αποτελεί η Αφρική, αλλά συγκεκριμένες χώρες (Κονγκό, Σενεγάλη, Νιγηρία) και εσχάτως η Αργεντινή. Ειδικά οι Αφρικανοί ουσιαστικά προορίζονται για μεγάλες πόλεις, όπου ζουν και εργάζονται και άλλοι συμπατριώτες τους. Διότι αν πας και πάρεις Αφρικανό σε μια μικρή πόλη, όπως το Κάλμαρ, το πιθανότερο είναι τον πρώτο μήνα να έχει φύγει. Δίνεται, λοιπόν, σημασία στη λεπτομέρεια για να μειωθεί το ρίσκο της όποιας επένδυσης».
Η Σκανδιναβία πάει Ισπανία
Από τα τέλη Ιανουαρίου και στη διάρκεια του Φεβρουαρίου η πλειονότητα των σκανδιναβικών ομάδων μετακομίζει στην Ισπανία. Οχι για διακοπές, αλλά για να κάνει εκεί την προετοιμασία της ενόψει της έναρξης των πρωταθλημάτων τον Απρίλιο. Σε αυτό το διάστημα διεξάγονται στην Ιβηρική Χερσόνησο διάφορα τουρνουά, όπως το Copa del Sol, όπου ουσιαστικά μπορεί κάποιος μέσα σε σύντομο διάστημα να παρακολουθήσει μέχρι και 45 παιχνίδια!
Οπως λέει ο Τουλίκας, «πέρυσι είχα ζητήσει από τη Λάρισα να διαθέσει ένα πολύ μικρό ποσό ώστε να πάω για περίπου δέκα μέρες και να δημιουργήσουμε μια πρώτη βάση δεδομένων με τα χαρακτηριστικά παικτών που έψαχνε. Δεν πήρα ποτέ απάντηση. Ουσιαστικά μέσα στον Φεβρουάριο μπορεί να κάνεις την προεργασία, να τεστάρεις τους παίκτες στο πρωτάθλημα τον Απρίλιο και τον Μάιο, σε ένα δείγμα 10 αγωνιστικών, και να τους αγοράσεις το καλοκαίρι ή να σημειώσεις παίκτες που μένουν ελεύθεροι τον Δεκέμβριο. Εχεις κατά νου δηλαδή ένα επαρκές δείγμα πληροφοριών και δεν αρκείσαι μόνο σε κάποια DVD».
Το πρότυπο της Κάλμαρ
Το 2008, η Κάλμαρ έκανε το μπαμ, κατακτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της το πρωτάθλημα στη Σουηδία. Μια ομάδα που εδρεύει σε πόλη 40.000 κατοίκων, αλλά που εξαργύρωσε το σκάουτινγκ τόσο εντός των συνόρων όσο και εκτός. Μαζεύοντας τα αδέλφια Ελμ και τους Βραζιλιάνους επιθετικούς Σέζαρ Σαντίν και Σίλβα Φερέιρα, από τους οποίους κατόπιν έβαλε στο ταμείο της περί τα 10 εκατ. ευρώ, έχοντας δώσει ψίχουλα για την απόκτησή τους. Πλέον η Κάλμαρ αποτελεί πρότυπο οργάνωσης, διαθέτοντας 7 ακαδημίες σε ακτίνα 60 χιλιομέτρων.
Για το κλείσιμο της κουβέντας ρωτήσαμε τον Τουλίκα γιατί οι ελληνικές ομάδες θα έπρεπε να στραφούν σε Σκανδιναβούς, πέρα από το ότι αποτελούν φθηνή λύση: «Εχουν ανεπτυγμένο το αίσθημα της ομαδικότητας και διαθέτουν τακτική παιδεία. Στις περισσότερες ομάδες στη Σουηδία οι οκτώ παίκτες της ενδεκάδας αποτελούν τα ‘εργαλεία’ και οι υπόλοιποι τρεις είναι αυτοί που έχουν μάθει να κάνουν το κάτι extra, το απρόβλεπτο στο παιχνίδι.
Ξέρεις, λοιπόν, τι μπορείς να περιμένεις και μάλιστα από ποδοσφαιριστές που προσαρμόζονται εύκολα, γνωρίζοντας τον ελληνικό τρόπο ζωής αφού η χώρα μας αποτελεί για τους Σκανδιναβούς αγαπημένο καλοκαιρινό προορισμό. Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω το εξής: με ένα μικρό ποσό, γύρω στα 100.000 ευρώ τον χρόνο, μια μικρομεσαία ελληνική ομάδα μπορεί να στήσει τμήμα σκάουτινγκ. Η απόσβεση δεν θα αργήσει να έρθει».