Αυτο που δυσκολευομαι να καταλαβω παρακολουθωντας την υποθεση ρου μπασκετ ειναι το εξης.. Οι οδηγιες στους διαιτητες δεν φαινεται να εχουν να κανουν αμεσα με στοιχημα αλλα με αβαντα η θαψιμο ομαδας (πρωτα κ κυρια του Προμηθεα). Γενικα με διαμορφωση καθεστωτος που καποιους ενοχλει πολυ (Τρακης) κ καποιους οχι (ολοι οι γαυροδημοσιογραφοι ηταν απο κοντα)
Κ αυτο που περιγραφω για καποιο λογο σοκαρει τη χωρα. Προσπαθω πολυ να θυμηθω κατι διαφορετικο οσα χρονια παρακολουθω. Οι πρωτες μου εικονες ειναι οι ημιτελικοι στο ΟΑΚΑ. Μετα κατι εκπροθεσμα τριποντα. Μετα κατι περιεργες μεταφορες. Παντα θυμαμαι τη διαιτησια με κατευθυνση. Θυμαμαι πχ τον Διαμαντιδη να ειναι ο μονος που καταλαβαινει σφυριγμα κ παει για βολες. Ανεκδιηγητα σφυριγματα. Κ τωρα ερχεται ο τρακης να αποκαταστησει την τιμη του μπασκετ. Καλα θα παει
Το μονο που κραταω εγω ειναι οτι στα σκατα αν δεν εισαι ο βασιλιας των σκατων καλυτερα ειναι να μην πολυμπλεκεις. Γτ στην στραβη δεν θα την πληρωσει ουτε ο γαυρος ουτε ο ζελας, τον καθε Πανιωνιο θα δειχνουν ολοι με το δαχτυλο. Αυτο το λεω για ολα τα αθληματα προφανως
Κ μια τελευταια προταση στην κουβεντα. Στη 3η λυκειου ο κολλητος μου ηταν πρωταθλητης κολυμβησης. Σε φοβερη φορμα τοτε πηγαινε να παρει προκριση σε πανευρωπαικους κ να διεκδικισει ανευ. Στους εγχωριους ημιτελικους εκανε με ανεση τον καλυτερο χρονο. Τον ακυρωσανε, κ ο ενας τον παρεπεμπε στον αλλον. Ο ιδιος ορκιζοταν οτι δεν ειχε κανει παραβαση. 2ος ηταν γιος παραγοντα του αθληματος. Μπορει να ηταν συμπτωση ποιος ξερει. Απο το μακρινο 2006..
Μακαρι οι σημερινοι να τα κυνηγησουν ολα αυτα αλλα πρεπει να παιρνεις ναρκωτικα για να εισαι αισιοδοξος.