The basketbook 16/5/2026
Στην Ελλάδα, που τον αγαπήσαμε οσο την αγάπησε και αυτός, πιστεύουμε πως ο Βλάντε (αυτή είναι η σωστή προφορά του ονόματος του) Τζούροβιτς γεννήθηκε σαν σήμερα το 1948 με το χαρακτηριστικό μουστάκι του.
Και όπως δείχνουν κάποιες παλιές φωτογραφίες από την εποχή που φορούσε σορτσάκι και φανέλα ως παίχτης της ΟΚΚ Βελιγραδίου, μάλλον η πεποίθηση μας έχει μία βάση.
Ο μυστακοφόρος εξ απαλών ονύχων λοιπόν Βλάντε που έγραψε τη δική του μεγάλη ιστορία στους γιουγκοσλαβικούς αλλά κυρίως ελληνικούς πάγκους, ήταν ένα μεγάλο ταλέντο της εποχής του και εξαιτίας αυτού έκανε το ντεμπούτο του το 1964 μόλις 16 Μαΐων στο πλευρό του μεγάλου Ραντιβόϊ Κόρατς.
Δυστυχώς η καριέρα ως αθλητής που ονειρευόταν, γρήγορα σημαδεύτηκε από σοβαρούς τραυματισμούς και ο τελευταίος στο γόνατο το 1973 έβαλε ταφόπλακα στις φιλοδοξίες του. Δεν απογοητεύθηκε όμως και με την αρωγή της διοίκησης έγινε δεκτός στη σχολή προπονητών παρέα με τον αδελφικό φίλο του και πρώην συμπαίχτη του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς.
Ταυτόχρονα με την φοίτηση στη σχολή, μαθήτευσε δίπλα στον Τόντορ Λάζιτς και τον Μπράνισλαβ Ράτζατσιτς ως βοηθός στην ΟΚΚ και το 1978 ήταν έτοιμος να ανοίξει τα φτερά του αναλαμβάνοντας τη Σλόμποντα Τούζλα.
Μετά από τέσσερα χρόνια στη Βοσνία, ήρθε η πρόταση από την πρώτη κατηγορία και τη Σιμπένκα του ανατέλλοντος αστέρα Ντράζεν Πέτροβιτς.
Με τους “Narančasti” ο Βλάντε το 1983 θα φτάσει σε δύο τελικούς αλλά θα μείνει με άδεια χέρια. Και αν στον τελικό του Κόρατς η Λιμόζ του Ντακουρί και του Μέρφι ήταν απλά καλύτερη ομάδα, η απώλεια του πρωταθλήματος και ο τρόπος που συνέβη, ήταν η μεγαλύτερη πληγή για τον Τζουροβιτς.
Στο τελευταίο παιχνίδι των τελικών με αντίπαλο τη Μπόσνα Σαράγεβο, ο Ντράζεν θα πετύχει σε νεκρό χρόνο δύο βολές και θα της χαρίσει το πρωτάθλημα όμως οι πανηγυρισμοί θα κρατήσουν ελάχιστα, μόλις 14 ώρες. Την επόμενη ημέρα με μία αμφιλεγόμενη απόφαση η Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία θα διατάξει την επανάληψη του αγώνα στο ουδέτερο γήπεδο του Νόβι Σαντ προφασιζόμενη σοβαρά διαιτητικά λάθη.
Η Σιμπένκα θα αρνηθεί, οι παίχτες της δεν επέστρεψαν ποτέ τα μετάλλια του πρωταθλητή αλλά ο τίτλος θα καταλήξει στην Μπόσνα.
Την επόμενη χρονιά χωρίς τον “Μότσαρτ”, ο Βλάντε θα καταφέρει να φτάσει τη Σιμπένκα μέχρι την τετράδα και να της χαρίσει άλλη μία ευρωπαϊκή έξοδο. Η συνέχεια τον βρήκε στο Μαυροβούνιο και την Μπούτουτσνοστ όπου και εκεί έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα, να δουλεύει με νεαρούς και εξελίξιμους παίχτες δηλαδή.
Στη μία σεζόν που έμεινε στον πάγκο της ομάδας, καθιέρωσε στην βασική πεντάδα τον Ζάρκο Πάσπαλι και τον Λούκα Παβίσεβιτς βάζοντας τις βάσεις για την τρομερή πορεία της ομάδας την επόμενη χρονιά.
Μία χρονιά που τον ίδιο τον βρήκε στην Κροατία και το τέλος της επιτέλους πρωταθλητή με την Ζαντάρ των Βράνκοβιτς, Κόμαζετς και Πόποβιτς σπάζοντας την έδρα της Τσιμπόνα του αγαπημένου του παιδιού.
Η επόμενη πρόκληση στην καριέρα του είχε χρώμα ερυθρόλευκο και έμβλημα το αστέρι. Στον Ερυθρό Αστέρα ο “Τζούρο” με πρωταγωνιστή τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς θα διεκδικήσει ξανά το πρωτάθλημα χάνοντας το στις λεπτομέρειες από την Παρτιζάν αλλά και στο Κύπελλο Κόρατς έφτασε μέχρι τα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε από τη Ρεάλ.
Και το καλοκαίρι του 1988 έγινε από τη Νέα Σμύρνη το τηλεφώνημα που θα άλλαζε την ζωή του αλλά και την ιστορία του Πανιωνίου. Οι Κυανέρυθροι ήθελαν να κάνουν το ξεπέταγμα και να εδραιωθούν για τα καλά στις μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού μπάσκετ πίσω από το δίπολο Άρη- ΠΑΟΚ και ο Τζούροβιτς προκρίθηκε ως ο καταλληλότερος από την τότε διοίκηση Βεντούρη.
Στην πλατεία ο Βλάντε βρήκε την Ιθάκη του και ο “Ιστορικός” τον άνθρωπο που θα τον οδηγούσε στο μοναδικό του τρόπαιο.
Με εξαιρετικές επιλογές ξένων συνδυασμένες με τη μαγιά των Ελλήνων και έναν Φάνη να κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο, το κλειστό της οδού Αρτάκης θα γίνει απόρθητη έδρα και ο Πανιώνιος θα ζήσει τις καλύτερες στιγμές του μέχρι τότε, με αποκορύφωμα τον θρίαμβο του Κυπέλλου στον αξέχαστο τελικό του ΣΕΦ της 10ης Απριλίου 1991 απέναντι στον Κυπελλούχο Ευρώπης ΠΑΟΚ.
Η πλατεία “κάηκε” εκείνες τις ημέρες και ο Τζούροβιτς απολάμβανε την λατρεία των οπαδών του Πανιωνίου. Ο κύκλος στη Νέα Σμύρνη έκλεισε για τον Βλάντε το καλοκαίρι του 1993 μετά την τραγωδία με τον Μπόμπαν αλλά όχι και η εν Ελλάδι σταδιοδρομία του.
Κάνοντας το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του όπως έχει ο ίδιος παραδεχθεί, δε θα κάνει δεκτή την πρόταση του Παύλου Γιαννακόπουλου για να αναλάβει τον Παναθηναϊκό -για δεύτερη φορά αφού το καλοκαίρι του 1992 η συμφωνία χάλασε για 50.000 δολλάρια- αλλά θα ανηφορίσει στην Θεσσαλονίκη και τον προβληματικό Άρη του Μητρούδη.
Στο αρρωστημένο περιβάλλον του “Αυτοκράτορα” άντεξε μόλις μερικές αγωνιστικές και αποπέμφθηκε νωρίς αφού τα αποτελέσματα δεν ικανοποιούσαν.
Συνεχίζοντας τις λάθος επιλογές, το 1995 πήγε στην ΑΕΚ που επίσης παρέπαιε αγωνιστικά αλλά τουλάχιστον εκεί έβγαλε την χρονιά με βοήθεια από τον παλιό γνωστό στον Ερυθρό Αστέρα, Μίρκο Μιλίτσεβιτς, για να έρθει η απόλυση την επόμενη σεζόν, ο Δικέφαλος βρισκόταν σε κακό φεγγάρι.
Και ύστερα ξεκίνησε η περιπλάνηση σε οχτώ διαφορετικές χώρες και δεκάδες ομάδες χωρίς ποτέ να έχει τις επιτυχίες του παρελθόντος.
Ακόμα και το πέρασμα του από τη Νέα Σμύρνη το '97 ήταν αδιάφορο και σημαδεύτηκε από τη ρίψη καφέδων και αναψυκτικών εναντίον του μετά από μια ήττα από τον ΠΑΟΚ, ο Πανιώνιος της τότε εποχής δεν είχε καμία σχέση με την υπέροχη παρέα του 1991.
Σήμερα, στα 78 του, ο Βλάντε Τζούροβιτς συνεχίζει να είναι ενεργός στον χώρο και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019 βρισκόταν στον προεδρικό θώκο της πρώτης του αγάπης, της ΟΚΚ Βελιγραδίου.
Στην Ελλάδα άφησε τη δική του παρακαταθήκη, μνημειώδεις ατάκες και την τεράστια συνδρομή του στα καλύτερα χρόνια του Πανιωνίου.
Ο Τζούρο αγάπησε “το Ελλάντα” ακόμα και αν “Το Φάνη ντεν το εκω ντει ποτέ προπόνηση το πρωί. Ντεν νομίζω τα πάει καλά μαζί”.
Ο άνθρωπος με το παχύ μουστάκι είναι μία φιγούρα των ελληνικών πάγκων που σημάδεψε τα χρυσά χρόνια του αθλήματος στην χώρα μας…
AntreasTsemperlidis
Υ.Γ. Δυστυχώς η μοίρα δεν στάθηκε ευνοϊκή για τον Τζούρο τα τελευταία χρόνια. Το 2022 έχασε τη σύζυγό του Σλάβιτσα ενώ το 2024 βρέθηκε νεκρός ο γιος του Νεμπόϊσα σε ηλικία 49 ετών…
