Νέο φύλλο

[nikpcs]

το κομμάτι των πανθήρων…

Όσα κι αν ζήσεις με αυτήν την ομάδα δεν είναι ποτέ αρκετά… Ο κορεσμός όλων όσων αφορά η σχέση οπαδού και Πανιωνίου είναι κάτι το ανέφικτο! Μια όμορφη ιστορία που δεν έχει επίλογο!

Χιλιόμετρα ξανά… Μια υπέροχη εκδρομή 24 ωρών για να βρεθούμε στο πλευρό του Ιστορικού έστω και χωρίς εισιτήρια! Κάπως έτσι είχε γίνει και πριν 4-5 χρόνια που ταξιδέψαμε ξανά στην Κέρκυρα. Οι άνθρωποι εκεί αποδείχθηκαν ξανά φιλόξενοι και όλα ήρθαν εύκολα! Καλό θα ήταν να πάρουν μερικά μαθήματα συμπεριφοράς και οι δικοί μας κομπλεξικοί ένστολοι ψευτοράμπο από τους αστυνομικούς της Κέρκυρας… Λέμε τώρα…

Η ανακοίνωση παικτών και τεχνικού τιμ σημαίνει πολλά για μας. Είναι ένας τύπος επιβράβευσης! Σπάνια βλέπεις επαγγελματίες ποδοσφαιριστές να αναφέρονται έτσι στον κόσμο τους… Προφανώς κι εκτίμησαν την παρουσία μας σε δύο γήπεδα που κάποιοι νόμισαν ότι θα μας αποφύγουν! Μας δίνετε δεν μας δίνετε εισιτήρια εμείς θα είμαστε εκεί! Πάρτε το χαμπάρι να τελειώνουμε δολοφόνοι του ελληνικού ποδοσφαίρου!

Μια ακόμα χρονιά φτάνει στο τέλος της… Όμορφη χρονιά για μας, όσα εμπόδια κι αν συναντήσαμε. Είναι ωραίο να παλεύεις για κάτι που αγαπάς τόσο. Κι εμείς τα καταφέραμε! Όταν ο Κιντής ισοπέδωνε τον Πανιώνιο, όταν ο Τσακίρης έβαζε την ουρά στα σκέλια και ετοιμαζόντανε με περηφάνια να μας καταστρέψει πουλώντας την ιστορία μας στον ψηλό μουστάκια με το πούρο εμείς είμασταν εκεί, όπως θα είμαστε πάντα! Αν και οι λογαριασμοί μας με τους συγκεκριμένους έχουν απλά παγώσει… Τώρα έρχονται τα καλά! Μια χρονιά γεμάτη πάλη και ταξίδι… Ταξίδι και γέλιο… Χιλιόμετρα και τραγούδι! Τώρα θα δώσουμε το παρών και στα τελευταία και θα ξεκουραστούμε, θα ετοιμαστούμε για τα επόμενα, εκεί θα σταθούμε πιο δυνατοί από ποτέ! Να είστε σίγουροι για αυτό! Ελπίζουμε πολλά από τα αδέλφια μας να μας ακολουθήσουν, αφού γουστάρουν… ας ξεκολλήσουν από την άννοια!
50 σταθεροί εκδρομείς στα εκτός του μεγαλύτερου συλλόγου της χώρας είναι ανεξήγητα λίγοι! Αφού είστε αρρωστάκια ρε μάγκες… Ακολουθήστε!

Οι ποδοσφαιρικές υποχρεώσεις ολοκληρώνονται αλλά έχουμε κι άλλα… και ωραία! Με αποκορύφωμα τους τελικούς του πόλο, θα είμαστε παντού! Έχει αρκετό τραγούδι ακόμα και πολλοί λαιμοί θα κλείσουν!

Ο πρώτος τελικός του πόλο αυτήν τη Τετάρτη στο κολυμβητήριο της Αρτάκης! Ετοιμαστείτε να πάρουμε το ματς… Τα παιδιά του πόλο θέλουν να ακούσουν πολύ τραγούδι!

Και στα τέλη Απρίλη μια εκδρομή από τις λίγες… Μια εκδρομή που δεν χάνεται! Ιταλία… Σαβόνα! Εκεί θα το σηκώσουμε! Εκεί και θα το γιορτάσουμε στη Γένοβα το βραδάκι της 27ης Απρίλη… Να τη θυμάστε καλά αυτήν την ημερομηνία… Θα σας φέρουμε το πρώτο Ευρωπαϊκό!

Η αλήθεια είναι ότι οι πολλές δυσκολίες που συναντήσαμε φέτος μας άφησαν πίσω σε κάποια θέματα. Και το βασικότερο είναι πως δεν σταθήκαμε στα τμήματα του ερασιτέχνη… Η παρουσία μας στον ημιτελικό του κυπέλλου γυναικών ήταν ένα βήμα… Οι παρουσίες μας στις υποχρέωσεις του πόλο θα είναι δυνατές! Να είστε όλοι εκεί!

Πέρα από τα αγωνιστικά, για άλλη μια φορά ολοκληρώθηκε με επιτυχία η τακτική αιμοδοσία μας! Οι σταθεροί μας αιμοδότες ήταν και πάλι εκεί και τους ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας! 10 αιμοδοσίες εδώ και 5 χρόνια και οι αιμοδότες μας μας καθιέρωσαν σαν ένα από τους κορυφαίους αιμοδοτικούς συλλόγους! Η προσπάθεια μας έχει μέλλον…

Ραντεβού αύριο απόγευμα στο γήπεδο! Εκεί που θα βρείτε και τις εφημερίδες, όσο και λαχνούς για τη λαχειοφόρο που ξεκινάμε με τα όμορφα δώρα που μας πρόσφεραν γνωστοί Πανιώνιοι και θα ανακοινωθούν στην Ιστοσελίδα μας!

[panthiraki]

Απο το χθεσινό φύλλο στη στήλη απόψεις:

Τι είναι αυτό που μας ενώνει/πορώνει στο ποδόσφαιρο?

Είναι Κυριακή κατά τις 6.30 και κατηφορίζω προς το γήπεδο. Το κρύο τσουχτερό, δε νιώθω καλά καλά τα δάκτυλά μου, αλλά δε μπορώ να σκεφτώ το ενδεχόμενο να χάσω τον αγώνα. Δύο βδομάδες στέρησης απο τον προηγούμενο εντός έδρας είναι αυτές. Στο γήπεδο ελάχιστος κόσμος, αλλά ξέρω οτι αυτοί που είναι εκεί είναι το ίδιο τρελοί (άντε και λίγο παραπάνω) με εμένα. Τριγύρω μου στα διαρκείας γνωστές φάτσες που βλέπω ανα 2 βδομάδες ανελλιπώς τα 3 τελευταία χρόνια που εχω «καπαρώσει» τη συγκεκριμένη θέση. Όταν μπαίνω στο γήπεδο και συναντώ κάποιους απο αυτούς τους ανθρώπους χαμογελάω τόσο που αν με έβλεπε κανείς θα έλεγε οτι χαιρετάω κολλητό μου άνθρωπο ή φίλο που έχω χρόνια να δω. Το ίδιο συμβαίνει όταν γνωρίζεσαι με κάποιον για πρώτη φορά και πάνω στη κουβέντα συνειδητοποιείς οτι είναι Πανιώνιος. Στο 99,9% των περιπτώσεων «κολλάς» αμέσως. Μεταξύ μας υπάρχει μία περίεργη αλληλεγγύη και ένα ακόμα πιο περίεργο «δέσιμο». Είναι ένα ιδιαίτερο συναίσθημα που ούτε και ο πιο διακεκριμένος ψυχολόγος δε μπορεί να εξηγήσει. Θυμάμαι οταν φίλος είχε αναφέρει ένα πρόβλημα του στο γήπεδο ΑΜΕΣΩΣ τουλάχιστον 5 απο αυτούς τους γνωστούς, αλλά και «αγνώστους» συνάμα, έτρεξαν να βοηθήσουν.

Την ομάδα μου την παρακολουθώ απο πολύ πιτσιρίκι, αλλά τα 3 τελευταία χρόνια πηγαίνω ανελλιπώς στο γήπεδο και τη χαίρομαι απο κοντά. Αυτό το «χαίρομαι απο κοντά» θα το μεταφράσουν οι περισσότεροι σε νίκες, κύπελλα, πρωταθλήματα και λοιπές αγωνιστικές επιτυχίες. Αμ δε! Έχουμε να κερδίσουμε κύπελλο πάνω απο 10 χρόνια, πρωτάθλημα ποτέ και όμως εγώ αυτή την ομάδα την λατρεύω. Ξέρω οτι οι περισσότεροι ΠΟΚατζήδες δε θα με καταλάβουν. «Τι λέει η ηλίθια ρε?» θα πουν.

Και όμως, αυτήν την ομάδα την γουστάρω τρελά.
Γιατί είναι τρελή σαν και εμένα.
Γιατί ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πώς θα αντιδράσει.
Γιατί μου αρέσει η εικόνα του καταπράσινου, υγιούς γρασιδιού του γηπέδου του 1939!
Γιατί γουστάρω την οικογενειακή ατμόσφαιρα στο γηπεδάκι μας.
Γιατί ακούω το ρυθμό του τυμπάνου και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά.
Γιατί γουστάρω τα ευρηματικά συνθήματά μας.
Γιατί γουστάρω την έκπληξη στα μάτια όλων όσων τους λέω τι ομάδα είμαι.
Γιατί κάθε φορά φεύγω απο το γήπεδο με ταχυκαρδία καθώς τα 10 τελευταία λεπτά είναι πάντα θρίλερ.
Γιατί όποτε βλέπω φωτογραφίες απο την καταστροφή της Σμύρνης σκέφτομαι: «Άραγε πού ακριβώς ανάμεσα σε όλους αυτούς υπάρχει Πανιώνιος?» και ανατριχιάζω.
Γιατί έτσι γουστάρω…

Καιρό τώρα προσπαθώ να εντοπίσω πώς και πότε κυρίως μου μπήκε το μικρόβιο και έγινα Πανιώνιος. Ούτε που το κατάλαβα! Νιώθω σαν να ξύπνησα μια μέρα και να κατάλαβα οτι απλώς δεν γίνεται να υποστηρίζω άλλη ομάδα. Δεν μεγάλωσα στις γειτονιές του γηπέδου, δεν μεγάλωσα καν στην Αθήνα, αλλά το μικρόβιο το απέκτησα. Μάλλον οι κυριακάτικες μονοήμερες εκδρομές απο την επαρχία στο γήπεδο μαζί με το θείο μου φύτεψαν το μικρόβιο το οποίο δεν αποβάλλεται με καμία προσπάθεια πια. Το γήπεδο πλέον αποτελεί μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Είναι το προσωπικό μου βίτσιο, πώς να το κάνουμε? Πανιωνάρα έχω αρρωστήσει και δεν υπάρχει καμία λύση!

Ο Πανιώνιος, όσο κοινότυπο και να ακουστεί σε καποιους, έχει περάσει πολλά. Ιστορικά, αγωνιστικά, διοικητικά, οικονομικά, «τα πάντα όλα» που λέει και μια ψυχή. Όμως έχει αντέξει! Ο Πανιώνιος ποτέ δεν πεθαίνει, για λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά. Επιμένω να δηλώνω οτι ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, όσες διοικήσεις και να περάσουν, όσοι παίκτες ματώσουν ή όχι τη φανέλα, ο Πανιώνιος θα συνεχίσει να ζει, ακόμα και σε αυτό το βρώμικο, ουπς επαγγελματικό ήθελα να πω, πρωτάθλημα της εποχής μας.

Μέχρι να βρούμε ουρανό, Πανιωνάρα μου!

[theodor]

Συγχαρητηρια panthiraki’‘’'μπραβο σου΄΄εισαι Πανιωναρα ..απο κουνια 'θειο

[panthiraki]

@theodor

Συγχαρητηρια panthiraki’‘’'μπραβο σου΄΄εισαι Πανιωναρα ..απο κουνια 'θειο

Να 'σαι καλά “θείο”…

[roni3]

@panthiraki

Να 'σαι καλά “θείο”…

εσυ το εγραψες?

[panthiraki]

@roni3

εσυ το εγραψες?

Ναι εγώ. Είναι το κείμενο ερωτική εξομολόγηση προς τον Πανιώνιο Το είχα γράψει καιρό τώρα, αλλά ένας φίλος με έπεισε να το δημοσιεύσω.

[theodor]

@panthiraki

Να 'σαι καλά “θείο”…

Που να δεις μουρλια εγω’‘εγινα Πανιωνιος απο 7 χρονων’‘‘απιστευτο ομως αλληθινο’’‘ημουν παντα με τους ινδιανους ‘‘Μισουσα τους καουμποιδες’‘στα εργα παντα ,ημουν με τον κακο η τον 2ο ηθοποιο’‘στα μαθητικα χρονια κλεφτης και οχι αστυνομος’‘με λιγα λογια παντα αντιθετος’’‘Τοτε ομως που εγινα Πανιωνιος,ηταν γιατι νικησαμε τον βαζελα ,και η ομαδα ειχε τα πιο παραξενα ονοματα που ακουγα σαν παιδι’’‘‘Την αλλη μερα ,ασυναισθητα ,επεσε στα χερια μου μια αθλητικη,που εγραφε για την περιφανη νικη του Πανιωνιου κατα του Παο’’‘Αυτο ηταν ‘‘Πανιωναρα μεχρι θανατου’’‘αντιβαζελος μεχρι…Βουντου’’‘‘Δεν ξερεις ποσο το χαρηκα φετος με τον βαζελα,εστω και 1-1’’‘Εκανα βουντου,ξορκια,θυσιες,φετιχ,κουκλακια με καρφιτσες,εψησα κοκκαλα,καταρες,μεχρι που κοντεψα να καψω το σπιτι μου’‘‘Ομως,οταν ειδα τοσο αδυναμη αυτην την ομαδα [αρε ατιμε Κακο]μπροστα το παθος μας ,ενιωσα οτι εχω καποιο μεριδιο σ’αυτο το αποτελεσμα’‘Απο τοτε ομως ειμαστε αητητοι’’‘Δεν σταματαω με τιποτα’‘‘Ηδη εχω κανει προετοιμασια και για την ΤΡΙΠΟΛΗ’’‘’‘Θα ειμαι μεσα’''θειο

[panthiraki]

@theodor

Που να δεις μουρλια εγω’‘εγινα Πανιωνιος απο 7 χρονων’‘‘απιστευτο ομως αλληθινο’’‘ημουν παντα με τους ινδιανους ‘‘Μισουσα τους καουμποιδες’‘στα εργα παντα ,ημουν με τον κακο η τον 2ο ηθοποιο’‘στα μαθητικα χρονια κλεφτης και οχι αστυνομος’‘με λιγα λογια παντα αντιθετος’’‘Τοτε ομως που εγινα Πανιωνιος,ηταν γιατι νικησαμε τον βαζελα ,και η ομαδα ειχε τα πιο παραξενα ονοματα που ακουγα σαν παιδι’’‘‘Την αλλη μερα ,ασυναισθητα ,επεσε στα χερια μου μια αθλητικη,που εγραφε για την περιφανη νικη του Πανιωνιου κατα του Παο’’‘Αυτο ηταν ‘‘Πανιωναρα μεχρι θανατου’’‘αντιβαζελος μεχρι…Βουντου’’‘‘Δεν ξερεις ποσο το χαρηκα φετος με τον βαζελα,εστω και 1-1’’‘Εκανα βουντου,ξορκια,θυσιες,φετιχ,κουκλακια με καρφιτσες,εψησα κοκκαλα,καταρες,μεχρι που κοντεψα να καψω το σπιτι μου’‘‘Ομως,οταν ειδα τοσο αδυναμη αυτην την ομαδα [αρε ατιμε Κακο]μπροστα το παθος μας ,ενιωσα οτι εχω καποιο μεριδιο σ’αυτο το αποτελεσμα’‘Απο τοτε ομως ειμαστε αητητοι’’‘Δεν σταματαω με τιποτα’‘‘Ηδη εχω κανει προετοιμασια και για την ΤΡΙΠΟΛΗ’’‘’‘Θα ειμαι μεσα’''θειο

7 χρονών ε? Εγώ 8 Πρώτος μου αγώνας εντός το 1998, Πανιώνιος - Ηρακλής 3-2 Είχε προηγηθεί ο Ηρακλης με γρήγορο γκολ, αλλά τελικά είχαμε ανατρέψει το σκορ. Πολλά χιλιόμετρα περα δωθε για τα εντός παιχνίδια, καθώς δε μεγάλωσα Αθήνα. Ευτυχώς ο θείος κατάλαβε την κατασταση μου και μου έκανε δώρο το πρώτο μου διαρκείας όταν πέρασα σε σχολή της Αθήνας και πλέον είμαι μόνιμη κάτοικος Νέας Σμύρνης Βοήθησε και το κύπελλο το '98 η αλήθεια είναι για την στρατολόγησή μου

[theodor]

Panthiraki’‘μην γραφεις χρονολογιες ‘‘γιατι …ειμαι Χαιλαντερ’’‘χιλιαδων ετων’‘χαχχαχα εχω να δω και να υποστω χιλιαδες θυσιες ,το ευχομαι και για σενα,για την Πανιωναρα μας’‘Με την καλη εννοια βεβαιως’’‘Σε χαιρετω..ο μαγος της φυλης’'θειο