ο καλύτερος της μετά Alan Wilder εποχής…
Alan γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα😩
3 «Μου αρέσει»
Μου φυγε ο καφές από τη μύτη ρε μπαγασα
1 «Μου αρέσει»
ναι, ήταν! <3
και αυτό είναι το πιο underrated masterpiece των Depeche Mode!
1 «Μου αρέσει»
2 «Μου αρέσει»
και η ανακάλυψη της ημέρας από το 1978:
1 «Μου αρέσει»
Mαζί με playing the angel και πολύ κοντά και το πρόσφατο memento mori.
Σίγουρα η χρυσή εποχή των Depeche είχε μέσα Alan και σε αυτόν οφείλουμε πολλά, μεταξύ άλλων, το πώς ηχογραφήθηκε τελικά το enjoy the silence - ευτυχώς, γιατί δεν θα ήθελα να είναι η μπαλάντα που ήθελε να είναι ο Μartin! 
-, αλλά ο Alan ως Recoil δεν μου είπε απολύτως τίποτα…
2 «Μου αρέσει»
Το καλύτερο πάντως σχετικά με τους Depeche είναι ότι λόγω της πολύ μεγάλης εμπορικής τους επιτυχίας βρήκε τους πόρους η Mute να χρηματοδοτήσει εγχειρήματα πανκ, ποστ πανκ industrial κ.α.
Και κάπως έτσι ξεπήδησαν μπάντες που ίσως αλλιώς να είχαν μείνει στην αφάνεια.
2 «Μου αρέσει»
Θα μπορουσα να καταθεσω σεντονι για το μεγαλειο τους και το ποσο επηρεασαν τον ηχο.
Μεγαλειο που τους επιτρεπει να κανουν ο,τι γουσταρουν, ακομα και feat με Taylor Swift.
Εδω, ηχογραφόντας το καλυτερο ίσως κομματι τους σε ενα εγκαταλελειμμένο κάστρο, πανω απο τον ποταμο Χαντσον, στη ΝΥ. Και ενας ντραμερ που δινει μια παρασταση ικανή να σε αποτρέψει να ασχοληθεις με το αθλημα.
2 «Μου αρέσει»
Ρε φίλε την προηγούμενη Τετάρτη (25/3) είχα την τύχη να δω τον Ματ σε συναυλία στο Brooklyn. Απίστευτος! Απίστευτος!
2 «Μου αρέσει»
1 «Μου αρέσει»
3 «Μου αρέσει»
2 «Μου αρέσει»
2 «Μου αρέσει»
Ένα από τα πιο ψυχεδελικά τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ. Κάποτε με κάτι τέτοια χτυπιόμασταν στα πάλαι ποτέ Εξάρχεια, νυν Εξάθλια..
Στη συγκεκριμένη θρυλική εκτέλεση έχουν πιει LSD όλο το συγκρότημα λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή να παίξουν. Το παραδέχτηκαν δημόσια κάποια χρόνια μετά..
4 «Μου αρέσει»
Και βεβαια Grace Slick ε, περα απο ακραια φωνή, μιλαμε για απιστευτη γεναίκα, θεα, femme fatale. Εκανε προφανως μια μπαντα ρδελομπου μιας και ολοι ηταν καψουρηδες μαζι της (και οχι αδικα).
Iσχυει οτι στη συγκεκριμενη σκηνη, ηταν όλοι χεσμενοι και εφτασαν κοντα στο θανατο, οπως θα πει ο ντραμερ σε ντοκυμαντερ για το φεστιβαλ.
Προσωπική, αγαπημένη στιγμη ειναι το freedom του Ritchie Havens
Και δω, οργιωδώς διασκευασμενο απο τους δανεζους Baby Woodrose (θα επανελθω με αλλο ποστ για το τι εστι Baby Woodrose στο γκαρατζ)
4 «Μου αρέσει»
Τα χρονια της να παρουμε Πωλι
Εννοείται!!!