Ξεκιναω αυτο το γενικο θεμα για να θυμηθουμε οι παλαιοι και να μαθαινουν οι νεοι για εκεινους τους ταπεινους φτωχοδιαβολους που - ενω ηξεραν κανταρια μπασκετ - δεν απολαυσαν την αναγνωριση που τους αξιζει.
Θες γιατι το προφιλ τους ηταν αντιεμπορικο και θυμιζαν καμπανοφατσες?
Θες γιατι παραηταν καλα/κακα παιδια?
Θες γιατι ηταν στο λαθος μερος τη λαθος στιγμή?
Καντε ενα ταξιδι στο παρελθον και βγαλτε απο την ναφθαλινη εκεινους που τιμησαν την κυανερυθρη φανελα με σεβασμο την τελευταια 25ετια και εφυγαν το ιδιο σιωπηρα οσο ηρθαν: ανευ τυμπανοκρουσιων και λοιπων πουτσιλικιων.
Δειτε τον σαν μια αποπειρα να ξεπλυνουμε τα ματια μας με τα αισχη που βλεπουμε στο κατι-σαν-μπασκετ του φετινου εκτρωματος. Αλλα και αποταξουμε καθε κακη σκεψη για φαπες και τραπουκα στα ασεβαστα παιδακια που γελανε στον παγκο.
Disclaimer: Δεν ειμαι ψυχολογος και δεν εχω ουδεμια σχεση με τεως αλωπεκα προπονητη με επωνυμο που θυμιζει καποιο ζωο της στεπας.
Παιχταράς με ηγετικά προσόντα αλλά του έμελλε να παίξει στην πιο μαύρη χρονιά της ιστορίας μας. Τη χρονιά που ο Γρανίτσας του Πανιωνίου, δήμαρχος Σταύρος Τζουλάκης, μας γκρέμισε το γήπεδο και του κλάσαμε τ’ αρχίδια κι αυτουνού εννοείται..
Ήρθε το 2007 όντας νο.54 στα ντραφτ του NBA ενώ παίζαμε στο Ελληνικό με προπονητή αν δεν κάνω λάθος Μάρκοβιτς (?).
Αυστραλός με φαρμακερό σουτ . Άξιος (αν και καθυστερημένα) διάδοχος του Κρις Τζεντ συνεχίζοντας μια παράδοση έλευσης λευκών εκτός Ευρώπης που έσταζαν φαρμάκι (κι ο Ντίμπλερ σε αυτή την κατηγορία άνηκε - όπως και ο άτυχος Χάνκοκ).
Έχει το ατομικό ρεκόρ ευστοχίας στα τρίποντα με 8/8 σε ένα ματς με αεκ στο Ελληνικό.
Την επόμενη χρονιά έπαιξε Πανελλήνιο. Εμείς ως ευρωλιγκάτοι δεν τον κρατήσαμε.
Η συνέχειά του δεν είχε highlights. Έριξε άγκυρα Ισπανία και μετά επέστρεψε Αυστραλία με ένα μικρό διάλειμμα για τη δικέφαλη κότα .
πραγματικά βλέποντας και τα βιντεάκια 15ετίας πιο πάνω που βλέπεις φυσιολογικό μπάσκετ (έστω και λίγο πιο παλιομοδίτικο) είναι αδιανόητο το φετινό χάλι που βλέπουμε στο μπάσκετ… κάθε σύγκριση είναι τραγική…
Ειναι ο τελικα ο Μπεντζαμιν Μπατον ο μπασκετικος πανιωνιος.
Εκανε μια γκαουσιανη καμπυλη η ολη φαση, πικαρε εκει στη χρονια ευρωλιγδας και τωρα πλεον ειμαστε σε κατωτερο σημειο. Στον πατο.
Η φυσικη εξελιξη των πραγματων δειχνει μονο προς τα πανω. Οποτε υπομονη και ψυχραιμια.
Συμφωνουμε αραγε ολοι οτι η καλυτερη ομαδα στην ιστορια ηταν εκεινη του Ντουντα το 1996?
Ναι, η ομαδα που βιωσε την μεγαλυτερη κλοπη στα ημιτελικα στο οακα. Τοτε που τα αδερφια μπουκαραν στο ημιχρονο και τραβαγανε τα μπατζακια απο τον Κορομηλα.
Το θυμαμαι αυτο το παιχνιδι ακομα. Δεν ξερω αν ο Βυρωνας ηταν οντως πιασμαν.
Σημασια εχει οταν ΑΝ η ομαδα αυτη περναγε στον τελικο (οπως δικαιουταν), θα το σηκωνε.
Δεν ηταν ουτε ωραιος, σαν το Λενι Κραβιτς. Αντιθετως - με μυτη που θα ζηλευει και ο Παπακωνσταντινου και αυτια νοσφερατου.
Δεν ηταν ουτε μοιραιος, σαν τη ρωσσιδα dj Νινα Κραβιτς. Αντιθετως - δε δημιουργησε ποτε προβλημα και ας ξεκινουσε παντα ο Ζησαρος ο Σαρικοπουλος βασικος.
Σερβος σεντερ, γεννημενος στο παγωμενο Ονταριο, ο μπρατε δεν ειχε καμια σχεση με Καναδο. Ντελικατος, γρηγορος παρα το υψος του (2.13), συγχρονο 5αρι με αντιληψη χωρου και σωστες αποφασεις.
Συστηθηκε για πρωτη φορα στο Ρεθυμνο το 2014, που ηταν ο καλυτερος παιχτης τους σε μια κατω-του-μετριου ομαδα. Με ενα περασμα απο τις μουντες Βρυξελλες, επανερχεται για την Πανιωναρα του κοουτς Ζιαγκου (ναι τη χρονια του Γαμπρουλη), να πλαισιωσει τους τιμιους αλλα πολυ βαρυτερους Ζηση Σαρικοπουλο και τον Τονι Γουντς στο 5.
Το ταβανι ηταν χαμηλο για το ταλεντο του, νταξει ολοι θυμομαστε την τοξικοτητα στην ομαδα εκεινη.
Η iconic μυτη του λαμπει ακομα (….) στα 35 του στην Εστουντιαντες στην ACB.
υγ: H αμηχανη στιγμη που βλεπεις τον ευατο σου απαθη πισω απο την μπασκετα, να σκεφτεσαι πως θα σωθει η χρονια, μην εχοντας ιδεα για το τι ομορφιες θα ακολουθησουν τα επομενα χρονια.
Δεν είμαστε στον πάτο τώρα. Στον πάτο ήμασταν πριν από 3 χρόνια.
Δεν νομίζω να το παίρναμε τότε, στους τελικούς περίμενε ο Ολυμπιακός του ξανθού που έτριβε τα χέρια του. Αλλά τουλάχιστον θα τους είχαμε εκθέσει ακόμη περισσότερο, θα γινόντουσαν σίγουρα κι άλλα εγκλήματα και θα χυνόταν αίμα για να μας κερδίσουν, είχαμε ασύλληπτη ομαδάρα τότε.
Και στη Νέα Σμύρνη τότε στη ρέγκιουλαρ σίζον με το ανύπαρκτο μπρος πίσω που σφύριξε ο Μαστραφτσής στον Ντίνκινς μας κέρδισε ο ξανθός. Και στον πρώτο γύρο στο ΣΕΦ πάλι στο τέλος πάλι με σφαγή. Αλλιώς δεν…
Μόνο με διαιτητικά κακουργήματα και ανοσιουργήματα χάναμε τότε. Και πάλι όχι πάντα. Για εκτός έδρας μιλάμε. Στο Αρτάκης 9 στις 10 φορές προσκυνούσαν όλοι δεν πα να είχαν βοήθεια από διαιτητές, κομισάριους, αλυτάρχες, γραμματείες. Δεν περνούσε απολύτως κανείς, γονάτισαν πολλές ομαδάρες με παιχταράδες εκεί μέσα.
Εγώ ήμουν στο ΟΑΚΑ τότε, στο πέταλο με τους βάζελους όμως. Μαρτύριο από τη μία να μην μπορείς να πανηγυρίσεις, αλλά από την άλλη ήταν απόλαυση να βλέπεις την κερκίδα με 3500 Πανιώνιους από απέναντι πιάτο. Αλλά ήταν απόλαυση και το να είσαι μες στους βάζελους και να ακούς στις μεταξύ τους κουβέντες το πόσο πολύ είχαν ψαρώσει και θαυμάσει την κερκίδα μας και το πόσο μα πόσο πολύ είχαν χεστεί επάνω τους σε όλο το ματς. Σε κάποια φάση πέσανε σφαλιάρες μεταξύ τους για να φωνάζουν περισσότερο γιατί τους είχαμε πάρει την κερκίδα πανηγυρικά και γενικά τους πήγαινε όλο το ματς ανάποδα, πιο ανάποδα δεν γινόταν, τους διδάξαμε μπάσκετ για 35 λεπτά. Ντομινίκ ο ακριβότερος ξένος της τότε Α1 με συμβόλαιο 3,5 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, Ντίνκινς ο φτηνότερος της κατηγορίας με 120.000
Σεμινάρια σκάουτινγκ και σεμινάρια μπάσκετ παραδίδαμε τότε παντού.
Παιχτάρα ο Κράβιτς, έπαιζε με πάθος, από τις περιπτώσεις παιχτών που στην καριέρα τους πέρασαν σχεδόν απαρατήρητοι αλλά σε μας έδεναν καλά και έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.
Χρονια 2014-2015 υποβιβασμός στην Β’ Εθνική ίσως από της πρώτες χρονιές που λόγω ηλικίας παρακολουθούσα το μπάσκετ του Πανιωνίου ! Δύο παίκτες που θα χαρακτήριζα συμπαθεστατους και τιμιοτατους με τρομερή έφεση στο σκοράρισμα αμφότεροι . Ο will coleman ήρθε από την Καβάλα και ήταν από τα πιο αθλητικά και τίμια center που είχε ο Πανιώνιος . Ενώ ο luke hancock ίσως το μεγαλύτερο what if στην ιστορία του Πανιωνίου ένας τρομερός σκόρερ ο οποίος δυστυχώς ήταν άτυχος στο πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τραυματισμό χιαστών που τον οδήγησε να σταματήσει και τον επαγγελματικό αθλητισμό
Ο μπασκετικός Πανιώνιος οφείλει το DNA του σε δύο άτομα . Τον βαρικα και τον Ίβκοβιτς με συνδετικό κρίκο τον φάνη . Η αύρα των δύο σε διαφορετικές χρονικές περιόδους κατάφεραν να κάνουν μπασκετική σχολή και την Τρίτη ομάδα της Ελλάδος φιλοξενούμενη στην στρουγγα της Αρτάκης . Λιανός απλά αλλοίωνε το DNA χρόνο με τον χρόνο προσπαθώντας να μας κάνει μια Κινέζικη απομίμηση βαζελογαυρων
