Πωπω τι θυμήθηκες τώρα..Η σχέση μας με τους οπαδούς του Ηρακλή ήταν λίγο πιο προχωρημένη και επίσημη από τον αμοιβαίο σεβασμό που είχαμε πιο μετά με τα ΠΑΟΚΙΑ.
Ηταν εποχές mIRC και έμπαιναν αρκετοί τότε στο κανάλι που είχαμε και μιλάγαμε. Μάλιστα πολλοί τότε π.χ. ΠΑΟΚτσίδες έβριζαν εμάς και τις γριές για αυτή τη “φιλία”.
Αν θυμάμαι καλά είχαν πέσει οι πρώτες σφαλιάρες σε ένα ματς γύρω στα τέλη εκείνης της δεκαετίας στη θύρα 3, που καθόμασταν ανάμεικτα; Νομίζω αυτοί ήθελαν νίκη για Ευρώπη κι εμείς για να σωθούμε, οπότε υπήρχε ένταση. Με Κωνσταντίνου ο Ηρακλής. Αν δεν κάνω λάθος το ανατρέψαμε και πήραμε ισοπαλία.
Μετά δεν βοήθησε φυσικά τη φιλία καθόλου το ματς με το περίφημο γκολ του Στολτίδη, τη τελευταία αγωνιστική λίγα χρόνια αργότερα. Μπήκαν μέσα να πανηγυρίσουν και ήρθαν σε μας για χειρονομίες, κλπ. Όπως και λίγα χρόνια μετά που παίζαμε σε ένα μικρό γήπεδο της Θεσσαλονίκης και χάσαμε 3-1 (αν και βγήκαμε άνετα Ευρώπη). Το πανηγύρισαν ιδιαίτερα προκλητικά.
Και φυσικά φτάνουμε στο περίφημο ματς του μπάσκετ, έπειτα τα διάφορα ματς βόλεϊ.
Πέρα από αυτά, εγώ θυμάμαι και ένα σκηνικό στον σύνδεσμό τους και ότι είχαμε φάει κυνήγι στη Θεσσαλονίκη. Εκει ήταν που έγινε και η οριστική ρήξη νομίζω, δεν θυμάμαι καθόλου όμως τη ροή των γεγονότων και τι προηγήθηκε.