Προφανώς και εγώ δεν είδα το παιχνίδι στην Τρίπολη αλλά από την άνεση του καναπέ του σαλονιού μου, 8.000 χλμ μακρυά.
Συνεπώς, δεν μπορώ να έχω καλύτερη γνώμη από κάποιον που ήταν εκεί. Ειδικά έναν από αυτούς που είναι ΠΑΝΤΑ “εκεί”.
Θέλω όμως εντελώς καλοπροαίρετα να ρωτήσω τι έφταιξε για την σημερινή εμφάνιση (κυρίως) και την φυσιολογική ήττα. Αν δεν ήταν αδιαφορία, ή βαρυεστημάρα ή έλλειψη στόχων ή -απλά- φιλότιμου, τότε τί ήταν;
Διότι πρέπει να υπάρχει κάποια αιτία και να έχει και όνομα.
Ειδικά αναφέρομαι έχοντας στο νού τους Πανιώνιους εκείνους που έκαναν 400 χλμ πήγαιν’ έλα (και πλήρωσαν βενζίνη και εισητήριο και φαγητό κλπ) για να δουν όχι ένα μεγάλης βαθμολογικής σημασίας παιχνίδι αλλά απλώς να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους ομάδα να παίζει αξιοπρεπές ποδόσφαιρο και όχι απαραίτητα να κερδίζει. Αυτοί οι Πανιώνιοι ήσαν και σήμερα συνεπείς στον άγραφο νόμο που λέει ότι όταν είσαι καψούρης δικαιολογήσαι να κάνεις και πράγματα έξω από την λογική. Ή -απλά- όσοι ήσαν σήμερα εκεί πήγαν απλά γιατί γουστάρουν και δεν έχουν λόγο να δώσουν λογαρισμό σε κανένα μαλάκα σαν και μένα γιατί πήγαν.
Αυτό όμως που θα ήθελα να μάθω είναι, αυτοί οι Πανιώνιοι πώς να ένοιωσαν σήμερα; Πολύ θα ήθελα να ξέρω αν και -ομολογώ- δεν το δικαιούμαι.
Στην ίδια περίπου φάση ήταν και οι Τριπολιτσιώτες σήμερα αλλά αναρωτιέμαι, πώς να ένοιωθαν μετά το παιχνίδι και εκείνοι; Το ίδιο ή καλύτερα από εμάς, και γιατί;
Απλά είναι τα πράγματα αρκεί να θέλει κανείς να τα αντιμετωπίσει.
Η ομάδα εδώ και αρκετά χρόνια πάσχει από όραμα. Είτε χάνουμε 0-3 από την “μισητή” Λάρισα, είτε δεν βρίσκουμε το τσαγανό να σκορπίσουμε την ανύπαρκτη Ξάνθη από το πρώτο 15λεπτο και καρδιοχτυπάμε στο τελευταίο τέταρτο ενώ θέλουμε σίγουρα την νίκη για να ξενοιάσουμε, είτε χάνουμε με τα χέρια κάτω δύο χρονιές σερί από τον αδιάφορο Αστέρα, τα παραδείγματα είναι -δυστυχώς- πάρα πολλά.
Και για να μην σας κουράζω, εγώ ένα πράγμα θέλω: Πώς θα γίνει να περάσει μια νοοτροπία σε όλους τους παίκτες που έρχονται να παίξουν στην Ν. Σμύρνη ότι ακόμα κι αν είχαμε πέσει σήμερα έπρεπε να πάνε στην Τρίπολη και να παίξουν για την ιστορία του συλλόγου με στόχο όχι απαραίτητα να κερδίσουν αλλά για να μας αναγκάσουν να τους χειροκροτήσουμε στο τέλος για την προσπάθεια.
Αλήθεια, χειροκροτήθηκε έστω κάποιος από αυτούς που έπαιξαν;